Herkomst, uit de Franse provenir, "om uit te komen", verwijst naar de eigendomsgeschiedenis, of de positie van een historisch object.
De term werd oorspronkelijk gebruikt in verband met kunstwerken. Nu wordt hij gebruikt op een groot aantal gebieden, waaronder archeologie, paleontologie, archieven, manuscripten, gedrukte boeken, en wetenschap en informatica. De belangrijkste reden om de herkomst van een object op te sporen is het verkrijgen van bewijs van de oorspronkelijke productie of ontdekking. Dit heeft een bijzondere waarde om objecten te helpen authenticeren, om te bewijzen wat ze zijn. Herkomst is in wezen een kwestie van documentatie.
In de archeologie wordt de term provenience gebruikt in verwante maar subtiel andere zin dan herkomst. Archeologische onderzoekers gebruiken provenience om te verwijzen naar de driedimensionale locatie of vindplaats van een artefact of kenmerk binnen een archeologische site, terwijl provenance de volledige gedocumenteerde geschiedenis van een object omvat. Idealiter wordt bij moderne opgravingen de vindplaats met grote precisie opgenomen (zelfs gefilmd), maar in oudere gevallen kan alleen de algemene vindplaats of het gebied bij benadering bekend zijn, vooral wanneer een artefact buiten een professionele opgraving is gevonden en de specifieke positie ervan niet is vastgelegd. Een voorwerp kan zowel een herkomst hebben (waar het gevonden is) als een herkomst (waar het zich bevindt sinds het gevonden is). In sommige gevallen, vooral wanneer er een inscriptie is, kan de herkomst een geschiedenis bevatten die dateert van voor de begrafenis in de grond, maar ook de geschiedenis na de herontdekking.