Levantijnse rotskunst: prehistorische UNESCO-sites in Oost-Spanje

Ontdek Levantijnse rotskunst: meer dan 750 prehistorische UNESCO-sites in Oost-Spanje met unieke Mesolithische schilderingen van mens en dier.

Schrijver: Leandro Alegsa

Rotskunst van het Iberisch Middellandse-Zeebekken, of Levantijnse kunst, is een groep van meer dan 750 prehistorische vindplaatsen. Zij werden in 1998 door de UNESCO uitgeroepen tot werelderfgoed.

De vindplaatsen liggen in het oosten van Spanje. Zij tonen rotskunst uit het Boven-Paleolithicum of (waarschijnlijker) het Mesolithicum van het Stenen Tijdperk.

De kunst bestaat uit kleine geschilderde figuren van mensen en dieren. De vroegste fasen zijn alleen van dieren. Het zijn de meest geavanceerde en wijdverspreide voorbeelden uit deze periode, zeker in Europa. Het is opmerkelijk door het aantal plaatsen, de grootste concentratie van dergelijke kunst in Europa. De naam verwijst naar het Middellandse-Zeebekken. Hoewel sommige vindplaatsen dicht bij zee liggen, bevinden vele zich in het binnenland in Aragon en Castilië-La Mancha. "Levantijnse kunst" betekent hier "uit Oost-Spanje", niet de regio Levant).

Kenmerken en thema's

Levantijnse rotskunst valt op door de kleine, natuurlijke geschilderde figuren die vaak in scènes zijn samengebracht. Veel afbeeldingen tonen menselijke figuren in beweging: jagers met bogen en speren, groepsjachten, dansende of strijdende mensen en soms dieren in vlucht. De figuren zijn schematisch maar levendig weergegeven, met aandacht voor houding en beweging. De dieren — zoals herten, geiten en rundachtigen — staan in realistische houdingen. Kleuren zijn meestal rood en oker, soms gecombineerd met zwart.

De scènes worden vaak geïnterpreteerd als verbeeldingen van dagelijkse activiteiten (jacht, veeteelt), rituelen of sociale gebeurtenissen. De aanwezigheid van wapens, kledingdetails en groepscomposities geeft aanwijzingen over sociale organisatie en culturele uitwisseling in het Laat-Paleolithicum tot Neolithicum; veel onderzoekers situeren veel van het materiaal vooral in het Mesolithicum, maar sommige afbeeldingen zijn mogelijk jonger of ouder door langdurig gebruik en overlagering.

Verspreiding en enkele voorbeeldlocaties

De vindplaatsen zijn geconcentreerd in de oostelijke autonome regio's van Spanje: Catalonië, de Comunidad Valenciana, Murcia, Aragon en Castilië-La Mancha. Bekende voorbeelden die vaak worden genoemd zijn de Roca dels Moros bij El Cogul en de Cueva de la Araña, die de stijl en thematiek goed illustreren. De grote dichtheid van sites maakt deze regio uniek in Europa.

Onderzoek en technieken

Archeologen gebruiken directe dateringsmethoden, stratigrafie, pigmentanalyse en vergelijking met archeologische vondsten om de kunst te bestuderen. De schilderingen zijn aangebracht met natuurlijke pigmenten en soms met kleine penseelachtige gereedschappen of vingerwerk. Superposities (over elkaar geschilderde afbeeldingen) laten zien dat locaties gedurende duizenden jaren herhaaldelijk werden gebruikt.

Bescherming en bedreigingen

Veel vindplaatsen zijn kwetsbaar voor weersinvloeden, biologische groei (mossen, algen), vervuiling, vandalisme en toeristische druk. Om beschadiging te voorkomen zijn sommige rotswanden afgesloten voor publiek; op andere plaatsen zijn replica's, bezoekerscentra en interpretatiematerialen gemaakt om bezoek mogelijk te maken zonder de originele kunst te belasten. De UNESCO-status van 1998 droeg bij aan striktere bescherming en meer wetenschappelijk onderzoek, maar blijvende aandacht en beheer zijn noodzakelijk om verdere achteruitgang te voorkomen.

Bezoek en educatie

Wie Levantijnse rotskunst wil zien, doet er goed aan vooraf informatie in te winnen: veel locaties hebben beperkte toegang of alleen begeleiding onder toezicht. Verspreid in de regio zijn interpretatiecentra en musea die replica's en educatieve tentoonstellingen tonen, zodat bezoekers context en uitleg krijgen zonder de originele schilderingen onnodig te belasten.

Belang: de Levantijnse rotskunst is van groot wetenschappelijk en cultureel belang omdat zij een uniek venster biedt op het sociale leven, de ideeënwereld en de artistieke vaardigheden van vroege gemeenschappen in het oostelijke Iberisch schiereiland. De combinatie van kwantiteit, kwaliteit en onderwerp maakt deze sites tot een van de belangrijkste prehistorische erfgoederen van Europa.

Voorbeelden

·        

Man die honing verzamelt

·        

Een Eland

·        

Mensen en dieren

·        

Mannen in de strijd

·        

Mensen en dieren

Vragen en antwoorden

V: Wat is Levantijnse kunst?


A: Levantijnse kunst is een groep van meer dan 750 prehistorische vindplaatsen in het oosten van Spanje waar rotskunst uit het Boven-Paleolithicum of (waarschijnlijker) Mesolithicum van het Stenen Tijdperk te zien is.

V: Wanneer werd Levantijnse kunst tot Werelderfgoed verklaard?


A: Levantijnse kunst werd in 1998 door UNESCO tot Werelderfgoed verklaard.

V: Wat voor figuren worden er in de Levantijnse kunst afgebeeld?


A: In de Levantijnse kunst worden kleine geschilderde figuren van zowel mensen als dieren afgebeeld.

V: Wat valt er op aan Levantijnse kunst?


A: Levantijnse kunst valt op omdat het de meest geavanceerde en wijdverspreide voorbeelden uit deze periode zijn, zeker in Europa. Bovendien is het de grootste concentratie van dergelijke kunst in Europa.

V: Waar bevinden zich de meeste vindplaatsen van Levantijnse kunst?


A: Hoewel sommige vindplaatsen dicht bij zee liggen, bevinden veel van deze vindplaatsen zich in het binnenland van Aragon en Castilië-La Mancha.

V: Wat betekent "Levantijnse kunst" in deze context?


A: In deze context betekent "Levantijnse kunst" "uit Oost-Spanje", niet uit de Levantregio.

V: Wat is de tijdsperiode die geassocieerd wordt met Levantijnse kunst?


A: Levantijnse kunst wordt geassocieerd met het Boven-Paleolithicum of (waarschijnlijker) Mesolithicum van het Stenen Tijdperk.


Zoek in de encyclopedie
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3