Septikemische pest (Yersinia pestis) - symptomen, oorzaken en behandeling

Septikemische pest (Yersinia pestis): herken symptomen, oorzaken en urgente behandeling. Lees over sepsis, bloedstolling, besmettingsroutes en levensreddende antibiotica.

Schrijver: Leandro Alegsa

Septikemische (of septikemische) plaag is een ernstige, vaak dodelijke bloedinfectie veroorzaakt door de bacterie Yersinia pestis. Het is één van de drie belangrijkste vormen van pest; de andere twee zijn de builenpest en de pneumatische plaag. Septikemische pest ontstaat wanneer de bacteriën snel in de bloedbaan groeien en een systemische ontstekingsreactie en sepsis veroorzaken.

Symptomen

  • Plotselinge hoge koorts, rillingen en algemene malaise.
  • Snel voortschrijdende tekenen van sepsis: versnelde hartslag, snelle ademhaling, lage bloeddruk en verminderd bewustzijn.
  • Huidveranderingen door doorbloedingsstoornissen: petechiën, purpura en soms zwarte verkleuring (necrose) van huid en extremiteiten door slechte perfusie.
  • Bloedingen uit neus of mond, hemoptoe (ophoesten van bloed) of hematemesis (braken van bloed) kunnen voorkomen wanneer stollingsstoornissen optreden.
  • Gastro-intestinale klachten zoals buikpijn, misselijkheid en braken.
  • Kleine, pijnloze huidbultjes die soms worden gezien en die op insectenbeten kunnen lijken.

Oorzaken en transmissie

De ziekte wordt meestal overgedragen via de beet van een besmette vlo die op een besmet knaagdier heeft gezeten. In zeldzamere gevallen kan de bacterie direct de huid binnendringen via een open wond of worden overgedragen door contact met weefsels van besmette dieren. Pneumonische vormen kunnen van mens op mens met druppels worden overgedragen; septikemische en builenpest kunnen secundair zo ontstaan.

Pathofysiologie: Yersinia pestis produceert factoren (onder andere endotoxinen) die een heftige ontstekingsreactie en sepsis veroorzaken. Dit kan leiden tot verspreide intravasculaire stolling (DIC), waarbij kleine bloedstolsels de bloedtoevoer naar weefsels blokkeren en tegelijk risico op ernstige bloedingen ontstaat.

Diagnose

  • Verdacht klinisch beeld bij juiste blootstelling of epidemische context.
  • Laboratoriumonderzoek: bloedkweken en culturen, PCR voor Y. pestis en snelle serologische tests wanneer beschikbaar.
  • Bij DIC: afwijkende stollingswaarden (verlengde PT/PTT, verhoogde D-dimeer, verlaagde trombocyten).
  • Behandeling mag niet wachten op bevestiging als er een sterk klinisch vermoeden is.

Behandeling

Septikemische pest is een medische noodsituatie. Directe behandeling is essentieel; zonder behandeling is de ziekte vrijwel altijd dodelijk. Vroege antibiotische therapie verlaagt het sterftecijfer aanzienlijk (moderne schattingen: ongeveer 4–15% bij tijdige behandeling, afhankelijk van de presentatie en beschikbare zorg).

  • Antibiotica: effectieve middelen zijn onder andere aminoglycosiden (streptomycine, gentamicine), tetracyclines (doxycycline) en fluoroquinolonen (ciprofloxacine, levofloxacine). De keuze hangt af van beschikbaarheid, lokale richtlijnen en klinische toestand. Behandeling moet zo snel mogelijk, bij voorkeur binnen 24 uur na het begin van symptomen, gestart worden.
  • Ondersteunende zorg: intraveneuze vloeistoffen, zuurstof, vasopressoren bij shock en intensieve zorg wanneer nodig.
  • Behandeling van DIC: bloedproducten, correcte stollingsfactoren en intensieve monitoring in overleg met een hematoloog en intensive care-team.
  • Postexpositieprofylaxe: preventieve antibiotica (bijv. doxycycline of ciprofloxacine) kunnen worden gegeven aan nauw contactpersonen of mensen met hoge blootstelling.
  • Isolatie: bij verdenking op pneumonische besmetting gelden ademhalingsisolatie en druppelcontactmaatregelen; bij septikemische vorm zijn standaard infectiepreventiemaatregelen en contactisolatie vaak voldoende, afhankelijk van lokale protocollen.

Voorkomen en volksgezondheid

  • Preventie richt zich op bestrijding van knaagdierpopulaties en vlooienbestrijding in risicogebieden.
  • Mensen die in nauw contact komen met wilde knaagdieren of in endemische gebieden werken, moeten voorzorgsmaatregelen nemen (handschoenen bij slachten, vermijden van direct contact met zieke dieren).
  • Snelle meldingsplicht en epidemiologisch onderzoek zijn essentieel om uitbraken snel te beheersen.
  • Vaccinatie: er bestaan en bestonden vaccinopties voor beroepsgroepen met hoog risico, maar er is geen wijdverspreid gebruik van een effectieve volksvaccinatie voor pest; vaccinbeleid wordt bepaald door gezondheidsautoriteiten.

Prognose en complicaties

Zonder behandeling is de prognose zeer slecht. Met vroege en juiste behandeling neemt de sterfte sterk af, maar complicaties blijven mogelijk: septische shock, meervoudig orgaanfalen, gangreen van uiteinden en langdurige organbeschadiging. Omdat de ziekte snel progressief kan zijn, is onmiddellijke medische aandacht cruciaal: idealiter binnen 24 uur na het begin van symptomen.

Samenvattend: septikemische pest is een zeldzame maar levensbedreigende vorm van pest veroorzaakt door Yersinia pestis. Snel herkennen, direct starten van geschikte antibiotica en intensieve ondersteunende zorg zijn doorslaggevend voor overleving. Preventie door plaagcontrole, hygiëne en snelle publieke gezondheidsmaatregelen vermindert het risico op verspreiding.

Symptomen

  • Buikpijn
  • Bloedingen door bloedstollingsproblemen
  • Diarree
  • Koorts
  • Lage bloeddruk
  • Misselijkheid
  • Orgaanfalen
  • Braken

Nota: De septikemische plaag kan de dood veroorzaken alvorens om het even welke symptomen voorkomen.

Septikemische pest in de Middeleeuwen

De septikemische plaag was de minst voorkomende van de drie plagen die zich van 1348 tot 1350 voordeden. Net als de anderen verspreidde de septikemische plaag zich van het oosten via handelsroutes op de Zwarte Zee tot aan de Middellandse Zee. Grote havensteden zoals Venetië en Florence werden het hardst getroffen. De drie plagen die deel uitmaken van de Zwarte Dood waren een belangrijke factor in de Boerenopstand van 1381.

Gerelateerde pagina's

Vragen en antwoorden

V: Wat is septikemische pest?


A: Septische pest is een dodelijke bloedinfectie veroorzaakt door de bacterie Yersinia pestis. Het is een van de drie hoofdvormen van de pest, samen met de builenpest en de longpest.

V: Hoe verspreidde de septische pest zich in de middeleeuwen?


A: In de middeleeuwen werd septische pest voornamelijk verspreid door de beet van een besmet knaagdier of insect. In zeldzame gevallen kon het ook het lichaam binnendringen via een opening in de huid of door hoesten van een andere besmette mens.

V: Wat zijn enkele symptomen van septische pest?


A: Symptomen van septische pest zijn kleine bloedstolsels in het hele lichaam, rode en/of zwarte vlekkerige uitslag, bulten op de huid die lijken op insectenbeten, ophoesten of braken van bloed (hemoptoë/hemoptoë).

V: Hoe kan septische pest worden behandeld?


A: De behandeling van septische pest omvat antibiotica, waardoor het sterftecijfer tot 4-15% kan worden teruggebracht. Vroegtijdige behandeling binnen 24 uur is essentieel, want zonder behandeling is het bijna altijd fataal.

V: Welk percentage mensen stierf in de middeleeuwen aan septische pest?


A: Het sterftecijfer voor mensen die in de middeleeuwen de septikemische pest opliepen, bedroeg zonder behandeling 99-100%.

V: Zijn er naast septikemie nog andere vormen van pest?


A: Ja, er zijn twee andere hoofdvormen van de pest naast septikemie - builenpest en longpest.


Zoek in de encyclopedie
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3