Seksuele selectie: definitie, voorbeelden en Darwins evolutietheorie
Seksuele selectie uitgelegd: Darwins evolutietheorie, voorbeelden van wapens en ornamenten, partnerkeuze en de 'goede genen'-hypothese — begrijp waarom soorten verschillen.
Seksuele selectie is een bijzondere vorm van natuurlijke selectie. Het gaat om selectie die optreedt door verschillen in voortplantingssucces binnen een soort: sommige individuen krijgen meer nakomelingen omdat ze beter concurreren om partners of omdat ze aantrekkelijker zijn voor het andere geslacht. Seksuele selectie is een belangrijke aanvulling op Darwins ideeën over evolutie; hij bracht het onder de aandacht als een verklaring voor eigenschappen die niet direct te maken lijken te hebben met overleving, maar wel met het verkrijgen van partners.
Darwin beschreef seksuele selectie met de woorden: de gevolgen van de "strijd tussen de individuen van het ene geslacht, meestal de mannetjes, om het bezit van het andere geslacht". Meestal vechten of wedijveren mannetjes direct met elkaar — of tonen gedrag dat concurrenten afschrikt — en eigenschappen die daardoor geselecteerd worden noemen we secundaire geslachtskenmerken. Dit zijn vaak structurele of gedragskenmerken zoals hoorns en geweien, die soms als "wapens" fungeren.
Twee hoofdvormen van seksuele selectie
Men onderscheidt grofweg twee mechanismen:
- Intra-seksuele selectie (strijd binnen hetzelfde geslacht): concurrentie tussen individuen van één geslacht, meestal mannetjes, om toegang tot partners. Voorbeelden zijn gevechten tussen herten met geweien of dominantiegedrag bij zeeolifanten.
- Inter-seksuele selectie (partnerkeuze): voorkeuren van het ene geslacht (meestal vrouwtjes) voor bepaalde kenmerken bij het andere geslacht. Deze voorkeuren kunnen leiden tot opvallende versieringen zoals de staart van een pauw of kleurrijke verenkleden bij zangvogels.
Versieringen, wapens en hypothesen
Eigenschappen die door partnerkeuze worden bevorderd, worden vaak versieringen genoemd; dit zijn overdreven kenmerken van de morfologie of van gedrag die aantrekkingskracht uitoefenen. Genen die mannetjes in staat stellen indrukwekkende ornamenten of sterke vechtcapaciteiten te ontwikkelen, kunnen ook samenhangen met een grotere weerstand tegen ziekten of met een efficiënter metabolisme laten zien. Dit idee komt terug in de "goede genen"-hypothese: vrouwtjes kiezen partners die signalen geven van genetische kwaliteit, waardoor hun nakomelingen ook voordeel hebben.
Nog enkele belangrijke concepten en theorieën binnen seksuele selectie:
- Runaway selection (Fisher): een positieve feedback waarbij voorkeuren en de bijbehorende ornamenten elkaar versterken, waardoor extreem uitgesproken eigenschappen kunnen ontstaan.
- Handicapprincipe (Zahavi): stelt dat opvallende kenmerken kostbaar of risicovol zijn en daardoor betrouwbare signalen van kwaliteit vormen: alleen sterke individuen kunnen zulke handicaps dragen.
- Seksueel conflict: belangen tussen mannetje en vrouwtje kunnen uiteenlopen, wat leidt tot evolutionaire "wapenwedlopen" tussen geslachten (bijv. voortplantingsstrategieën en paringsgedrag).
Voorbeelden uit de natuur
- Pauw (Pavo cristatus): het spectaculaire staartwaaierornament dat vrouwtjes aantrekt.
- Hertachtigen (zoals edelhert): geweien gebruikt in gevechten voor haremcontrole.
- Vogels van paradijs: complexe dansen en kleurrijke verenkleden die door vrouwtjes geselecteerd worden.
- Zeeolifanten: groot verschil in voortplantingssucces tussen dominante mannetjes en de rest, veroorzaakt door intense concurrentie.
- Stalk-eyed flies: oogstelen die door vrouwtjes worden geprefereerd; illustratief voor rol van visuele signalen.
Relatie tot natuurlijke selectie en moderne studie
Seksuele selectie werkt vaak samen met, maar kan ook tegenwerken op, gewone natuurlijke selectie. Een extreem ornament kan bijvoorbeeld aantrekkelijk zijn voor partners maar de drager juist kwetsbaarder maken voor predatie of energie-intensief zijn. Onderzoekers gebruiken zowel veldstudies als laboratoriumexperimenten, genetische analyses en theoretische modellen om mechanieken van seksuele selectie te testen en te kwantificeren.
Seksuele selectie wordt nog steeds actief onderzocht: moderne studies kijken naar genetische gevolgen van partnerkeuze, de rol van omgevingsfactoren, culturele en sociale componenten bij de mens, en hoe seksuele selectie bijdraagt aan soortvorming en seksuele dimorfie.
Eén auteur zegt dat studies over seksuele selectie ons iets belangrijks te vertellen hebben, namelijk "hoe mannetjes en vrouwtjes zijn geworden wat zij zijn". Die gedachte blijft kernachtig: seksuele selectie verklaart veel van de verscheidenheid in uiterlijk en gedrag binnen dierenrijk en levert inzichten op in evolutie, gedrag en ecologie.
Illustratie uit The Descent of Man and selection in relation to sex van Charles Darwin met de Tufted Coquette Lophornis ornatus, vrouwtje links, versierd mannetje rechts.
Moderne opvattingen
Ernst Mayr zei:
"Sinds de tijd van Darwin is het duidelijk geworden dat dit soort selectie een veel breder gebied van verschijnselen omvat... in plaats van seksuele selectie kan men beter spreken van selectie op voortplantingssucces... er is sprake van echte selectie, niet van eliminatie, in tegenstelling tot overlevingsselectie. Als ik zie hoeveel nieuwe vormen van selectie op voortplantingssucces jaar na jaar worden ontdekt, begin ik me af te vragen of deze selectie niet nog belangrijker is dan overlevingsselectie, althans in bepaalde hogere organismen".
Concurrentie tussen leden van dezelfde soort
Vandaag de dag zouden biologen zeggen dat bepaalde evolutionaire kenmerken kunnen worden verklaard door concurrentie tussen leden van dezelfde soort. Concurrentie kan voor of na de geslachtsgemeenschap plaatsvinden.
Concurrentie tussen mannetjes en vrouwtjes
- Vóór de paring kan intraseksuele selectie - meestal tussen mannetjes - de vorm aannemen van man-tegen-man gevechten. Ook interseksuele selectie, of partnerkeuze, vindt plaats wanneer wijfjes kiezen tussen mannelijke partners. Eigenschappen die geselecteerd worden door gevechten tussen mannetjes worden secundaire geslachtskenmerken genoemd (zoals hoorns, geweien, enz.), die Darwin omschrijft als "wapens", terwijl eigenschappen die geselecteerd worden door partnerkeuze (meestal tussen vrouwtjes) "versieringen" worden genoemd.
- Na de paring kan de concurrentie tussen mannetjes en mannetjes de vorm aannemen van spermaconcurrentie, de concurrentie tussen het sperma van twee verschillende mannetjes om een eicel te bevruchten. in 1970. Meer recent is er belangstelling ontstaan voor cryptische vrouwelijke keuze, waarbij een vrouwtje zich ontdoet van het sperma van een mannetje zonder dat deze dat weet. Dit komt voor bij een groot aantal soorten.
Seksueel conflict
Tenslotte zou er sprake zijn van seksuele conflicten tussen voortplantingspartners, die soms leiden tot een evolutionaire wapenwedloop tussen mannetjes en vrouwtjes. Dit is gebaseerd op het simpele feit dat de belangen van mannetjes en vrouwtjes bij de voortplanting fundamenteel verschillend zijn.
Mannetjes: hun belang is te paren met een groot aantal volkomen trouwe wijfjes, waardoor hun genen wijd verspreid worden in de populatie.
Vrouwtjes: Hun belang is te paren met een groot aantal fitte mannetjes, en zo een groot aantal fitte en gevarieerde nakomelingen voort te brengen. 92
Vrouwelijke paringsvoorkeuren worden algemeen erkend als de oorzaak van de snelle en uiteenlopende evolutie van secundaire geslachtskenmerken bij mannen. Vrouwtjes van veel diersoorten paren liever met mannetjes met uiterlijke versieringen - overdreven kenmerken zoals uitgebreide geslachtsorganen. Anderzijds kunnen genen die mannetjes in staat stellen indrukwekkende ornamenten of gevechtscapaciteiten te ontwikkelen, gewoon een grotere weerstand tegen ziekten of een efficiënter metabolisme laten zien. Deze kenmerken zouden waarschijnlijk door de nakomelingen van beide geslachten worden geërfd.
Verwante pagina's
Vragen en antwoorden
V: Wat is seksuele selectie?
A: Seksuele selectie is een speciaal soort natuurlijke selectie die bepaalde eigenschappen verklaart door competitie binnen een soort.
V: Hoe definieerde Charles Darwin seksuele selectie?
A: Charles Darwin definieerde seksuele selectie als de strijd tussen individuen van het ene geslacht, meestal mannetjes, om het bezit van het andere geslacht.
V: Wat zijn secundaire geslachtskenmerken?
A: Secundaire geslachtskenmerken zijn eigenschappen die geselecteerd worden door de mannelijke strijd, zoals hoorns en geweien.
V: Wat zijn versieringen in de context van seksuele selectie?
A: Versieringen zijn kenmerken die geselecteerd worden door partnerkeuze en zijn overdreven kenmerken van de morfologie.
V: Hebben vrouwtjes bij seksuele selectie een voorkeur voor mannetjes met uitwendige versieringen?
A: Ja, vrouwtjes paren vaak liever met mannetjes met uitwendige versieringen.
V: Wat is de "goede genen"-hypothese bij seksuele selectie?
A: De 'goede genen'-hypothese suggereert dat genen die mannetjes in staat stellen om indrukwekkende versieringen of gevechtscapaciteiten te ontwikkelen, ook gewoon een grotere ziekteresistentie of een efficiënter metabolisme kunnen vertonen.
V: Wat is volgens één auteur het belang van het bestuderen van seksuele selectie?
A: Volgens één auteur hebben studies over seksuele selectie ons iets belangrijks te vertellen, namelijk "hoe mannetjes en vrouwtjes zijn geworden wat ze zijn".
Zoek in de encyclopedie