De violone (spreek uit: "Vee-o-LOH-ne") is een zeer groot snaarinstrument dat in de 16e en 17e eeuw werd gebruikt. Het lijkt op een contrabas, maar behoort tot de familie van de violen. De naam "violone" betekent "grote viool". Het was eigenlijk een "contrabas viola da gamba". Hij had meestal zes snaren, en de toets had frets (zoals bij een gitaar) die aangaven waar de vingers van de linkerhand moesten worden geplaatst om de noten te maken. De strijkstok werd onderhands gehouden (met de palm van de hand naar boven).
Violone
Gebruik
De violone wordt tegenwoordig soms gehoord in oude muziekgroepen die renaissance- en vroege barokmuziek spelen. De instrumenten die tegenwoordig worden gebruikt zijn meestal instrumenten die recentelijk zijn gemaakt om eruit te zien en te klinken als de oude instrumenten.
Geschiedenis
De violone was het laatste lid van de vioolfamilie dat uitstierf. Toen de andere maten violen waren vervangen door orkesten met violen, altviolen en cello's werd de violone vaak gebruikt in plaats van een contrabas. Bach gebruikte de violone in zijn cantates. Uiteindelijk werd de violone niet meer gebruikt en kwam de contrabas in de plaats. De contrabas lijkt nog een beetje op de oude viola da gamba, want hij heeft schuine schouders en de snaren zijn gestemd in kwarten.
Gebruik van de naam "violone" in orgels
Bij orgels is "Violone" de benaming voor een zacht orgelregister van metaal of hout, meestal in het pedaal.