Edgar de Aethling (of Edgar de Ætheling, ca. 1051 - ca. 1126) was een pretendent voor de troon van Engeland in 1066 na de dood van Edward de Belijder. Edgar was een populaire keuze onder de Engelsen, omdat hij Engels was en een kleinzoon van Edmund Ironside. Zijn aanspraak op de kroon rustte op dynastische verwantschap met de voorheen heersende Angelsaksische koningslijn, maar hij was jong en beschikte niet over voldoende militaire of politieke steun om de macht te grijpen. Daarom bleef zijn koningstitel formeel pretentieus en werd hij nooit gekroond.
Edgar werd in Hongarije geboren omdat zijn vader daar in ballingschap was. Toen Edgar vijf jaar oud was, keerde zijn vader, Edward de balling, vanuit Hongarije terug naar Engeland. Hij was verbannen uit Engeland tijdens de Viking overheersing. Kort na zijn terugkeer stierf Edgars vader onder mysterieuze omstandigheden. Als weeskind en jonge erfgenaam groeide Edgar op in een politiek instabiele periode: na de dood van Edward de Belijder werd Harold Godwinson door de Witenagemot tot koning gekozen, een keuze die veel Engelsen niet tevreden stelde.
Nadat Harold Godwinson in de Slag bij Hastings (oktober 1066) was gesneuveld, riepen sommige Engelse edelen Edgar kort uit tot koning en was er in Londen sprake van zijn proclamatie. Het gebrek aan een sterk leger en de snelle opmars van Willem van Normandië maakten echter een kroning onmogelijk. Edgar zocht later bescherming bij koning Malcolm III van Schotland, waar zijn zuster Margaret een belangrijke rol zou spelen als koningin van Schotland.
In de jaren na 1066 nam Edgar deel aan meerdere opstanden en politieke pogingen om de Engelse troon terug te krijgen. Hij was betrokken bij opstanden in het noorden van Engeland en werkte samen met Noorse en Deense troepen die tegen de Normandische veroveraars vochten. De opstanden mislukten uiteindelijk door de militaire overmacht van Willem en het strakke bestuur dat de Normandiërs instelden — onder meer de beruchte "Harrying of the North" maakte een einde aan veel verzet.
Na herhaalde mislukte pogingen om de macht te herstellen, kwam Edgar geleidelijk in de vergetelheid van de machtspolitiek. Op latere momenten in zijn leven verschijnt hij af en toe in bronnen als deelnemer aan vredesonderhandelingen of als gast aan hovens, maar hij had nooit meer serieuze kans op de troon. Zijn precieze latere levensloop en huwelijken blijven deels onduidelijk; men neemt aan dat hij rond 1126 is overleden.
Historisch belang: Edgar de Ætheling vertegenwoordigt de laatste zichtbare aanspraak van de oude Angelsaksische dynastie tegen de Normandische verovering. Hoewel hij nooit effectief kon regeren, bleef hij voor veel Engelandgezinden symbool staan van inheemse legitimiteit en van het verzet tegen de nieuwe normatieve machtsstructuren die na 1066 in Engeland ontstonden.