Irène Joliot-Curie (12 september 1897 - 17 maart 1956) was een Franse wetenschapper. Zij won in 1935 samen met haar man, Frédéric Joliot, de Nobelprijs voor Scheikunde. Curie was de dochter van Pierre en Marie Curie

 

Leven en opleiding

Irène Joliot-Curie werd geboren in een gezin dat diep geworteld was in de natuurwetenschappen. Ze groeide op in en rond de laboratoria waar haar ouders onderzoek deden naar radioactiviteit. Ze ontving een opleiding in de natuurwetenschappen in Parijs en begon al vroeg met onderzoek aan het Institut du Radium, de onderzoeksomgeving die nauw verbonden was met het werk van de familie Curie.

Wetenschappelijk onderzoek

Irène werkte nauw samen met haar echtgenoot Frédéric Joliot. Samen voerden zij in de jaren 1930 belangrijke experimenten uit op het gebied van radioactiviteit. In 1934 toonden zij aan dat stabiele elementen kunstmatig radioactief gemaakt konden worden door ze te bestralen met deeltjes — een doorbraak die wordt aangeduid als de ontdekking van kunstmatige radioactiviteit. Als voorbeeld toonden zij aan dat door α-deeltjes op niet-radioactief aluminium te richten, er radioactief fosfor ontstond. Dit werk opende de deur naar de productie van radio-isotopen voor onderzoek en medische toepassingen, zoals diagnostiek en therapie.

Nobelprijs en erkenning

Voor hun gezamenlijke ontdekking van kunstmatige radioactiviteit ontvingen Irène en Frédéric Joliot de Nobelprijs voor Scheikunde in 1935. Deze prijs bevestigde niet alleen de wetenschappelijke betekenis van hun werk, maar plaatste Irène ook in de rij van de belangrijke figuren uit de Curie-familie die een blijvende invloed hadden op de moderne fysica en scheikunde.

Latere carrière en maatschappelijke betrokkenheid

Gedurende haar loopbaan bleef Irène betrokken bij onderzoek naar radioactieve stoffen en hun toepassingen in de geneeskunde. Ze speelde ook een rol in de organisatie van wetenschappelijk onderzoek en het onderwijs in Frankrijk. Daarnaast waren zij en haar man maatschappelijk en politiek bewogen — zij spraken zich uit over de maatschappelijke gevolgen van kernenergie en de rol van wetenschap in dienst van de mensheid.

Persoonlijk leven en nalatenschap

Irène en Frédéric kregen twee kinderen, Hélène en Pierre, die zelf ook een wetenschappelijke loopbaan insloegen. Het werk van Irène Joliot-Curie heeft grote invloed gehad op de ontwikkeling van nucleaire geneeskunde en de productie van radio-isotopen voor onderzoek en klinische doeleinden. Zij stierf op 17 maart 1956 aan leukemie, een ziekte die in verband wordt gebracht met langdurige blootstelling aan ioniserende straling tijdens haar onderzoekswerk. Haar nalatenschap leeft voort in de vooruitgang van de medische en fundamentele natuurwetenschappen en in de generaties wetenschappers die op haar werk voortbouwen.