Krijt is een soort kalksteen. Lucht en water slijten niet gemakkelijk weg, dus als er krijt naast de zee ligt, maakt het vaak een grote klif. De "White Cliffs of Dover" in Kent, Engeland zijn hier een goed voorbeeld van. Als krijt dicht bij de top van de grond ligt, maakt het vaak krijtheuvels. Krijt houdt water vast, dus deze krijtrotsen hebben veel water in zich, en als het weer erg droog is, komt er langzaam water uit het krijt. Krijt wordt meestal gevormd uit de kalkrijke (CaCO3) skeletten van talloze kleine planktonische algen die coccolieten worden genoemd. Het is ontstaan in het Opper-Krijt.
Schoolbordkrijt is geen echt krijt. Het is echt gips (calciumsulfaat), maar vaak noemen mensen het "krijt". Mensen gebruiken het om op harde dingen te tekenen, omdat het zacht is. Als dit krijt op iets hard of ruw wordt gewreven, laat het een spoor achter. Mensen schrijven vaak met krijt op een krijtbord of schoolbord. Met een krijtgum of water kan men de krijtstrepen wegwerken zodat het bord weer leeg is. Winkels verkopen meestal krijtborden in stokken van ongeveer 5 cm lang.
Er zijn ook grote stukken zacht krijt voor kinderen om mee te schrijven op de grond, bijvoorbeeld op beton (zoals een stoep) of op asfalt (zoals een oprit). Meestal is het goed om met dit soort krijt op de grond te schrijven, omdat de regen het krijt dan wegspoelt.
Kleermakerskrijt is ook geen echt krijt. Het is echt talk (magnesiumsilicaat). Kleermakers gebruiken het om op materiaal te tekenen als ze kleren maken.
