Ezra (/ˈɛzrə/; Hebreeuws: עזרא, Ezra; fl. 480-440 voor Christus), is een zeer gerespecteerde figuur in het jodendom.
Ezra
Naam
Hij wordt Ezra de Schriftgeleerde (Hebreeuws: עזרא הסופר, Ezra ha-Sofer) en Ezra de Priester genoemd in het Boek Ezra. In een vroege Griekse vertaling van de bijbel, de Septuagint, wordt de naam geschreven als Esdras (Grieks: Ἔσδρας), waarvan het Latijnse Esdras afkomstig is. Zijn naam kan een afkorting zijn van Azaryahu, "God helpt".
In de Islam staat hij bekend als Uzair (Arabisch: عزير). Hij werd genoemd in de Koran.
Vroege bijbelgeschiedenis
Het Boek Ezra en het Boek Nehemia zijn de oudste bronnen voor de geschiedenis van Ezra. Veel van de andere boeken waarvan men zegt dat ze door Ezra zijn geschreven (Eerste Esdras, 3-6 Ezra) zijn daarna geschreven. Die boeken nemen het verhaal over uit de boeken Ezra en Nehemia.
Ezra was lid van de familie van de hogepriester Seraja. Hij woonde in Babylon, toen hij in het zevende jaar (~ 457 v. Chr.) van Artaxerxes, koning van Perzië, door de koning naar Jeruzalem werd gezonden om de wetten van God te onderwijzen aan hen die ze niet kenden.
Ezra leidde een grote groep ballingen terug naar Jeruzalem. Hij ontdekte dat Joodse mannen met niet-joodse vrouwen trouwden. Hij probeerde dit te voorkomen.
Enkele jaren later stuurde de koning Artaxerxes een Joodse edelman, Nehemia, naar Jeruzalem. Hij moest de stadsmuren herbouwen. Toen dit was gebeurd, vroeg Nehemia aan Ezra om de wet van Mozes (de Torah) aan het volk voor te lezen. Het volk en de priesters spraken af zich aan deze wet te houden en zich af te scheiden van alle andere volken.
Latere literatuur
Ezra in de rabbijnse literatuur
Ezra's graf
Zijn graf in Al-ʻUzair aan de oevers van de Tigris bij Basra, Irak, is een bedevaartsoord voor de plaatselijke Moeras-Arabieren.
Gerelateerde pagina's
- Esdras - over de indeling van de boeken die aan Ezra worden toegeschreven
- Boek Ezra en Boek Nehemia - de niet-rabbijnse traditie
- 1 Esdras en 2 Esdras - de Griekse versie van de teksten

