Hebreeuws

Hebreeuws is een Semitische taal en lijkt dus veel op het Arabisch. Hebreeuwse woorden worden gemaakt door een stam te combineren met een patroon. In het Israëlisch Hebreeuws worden sommige woorden vertaald uit Europese talen zoals Engels, Frans, Duits en Russisch. Veel woorden uit het Oude Testament kregen een nieuwe betekenis in het Israëlisch Hebreeuws. Mensen die Hebreeuws leren moeten eerst de grammatica bestuderen zodat ze correct kunnen lezen zonder klinkers.

In het Israëlisch Hebreeuws is er geen werkwoord "te zijn" in de tegenwoordige tijd, maar alleen in de toekomst en de verleden tijd. In het Bijbels Hebreeuws zijn er geen tijden, maar slechts twee aspecten: onvolmaakt en perfect. Het onvolmaakte is zoiets als de toekomstige en de huidige tijd. Het perfecte is zoiets als de verleden tijd. Het Misjnaïsch Hebreeuws werd zowel in de tijd van Jezus als in de tijd van de Bar-Kokhba-opstand (2de eeuw n.Chr.) tot aan het Byzantijnse Rijk van Justinianus (6de eeuw n.Chr.) gesproken als het Joods-Aramees.

Het Hebreeuwse alfabet is aangepast om Jiddisch te schrijven, een andere Joodse taal. Het Jiddisch klinkt echter anders dan het Hebreeuws omdat het een Germaanse taal is.

Het Hebreeuwse alfabet heeft 22 letters. Vijf daarvan veranderen als ze aan het eind van een woord staan. Hebreeuws wordt van rechts naar links gelezen.

Het Hebreeuwse alfabet is een abjad en dus worden alleen de medeklinkers geschreven, en de lezers moeten de klinkers leveren. Omdat dat moeilijk kan zijn, kunnen de klinkers gemarkeerd worden met stippen die "nikkud" of "tinuah" genoemd worden (meervoud "nikudot" en "tinuot"). In het Modern Hebreeuws kunnen sommige letters duiden op klinkers, die matres lectionis (moeders van de lectuur) genoemd worden, omdat ze enorm helpen bij het lezen. Vav (of Waw) kan het 'oo' geluid (/u/ in IPA) laten klinken als in voedsel. Yodh (of Yud) kan het 'ee' geluid (/i/ in IPA) laten klinken als in voedsel.