Hypothese | een voorgestelde verklaring voor een gebeurtenis of probleem

In het begin van de 17e eeuw gaf kardinaal Bellarmine een bekend voorbeeld van de oudere betekenis van het woord in zijn waarschuwing aan Galileo: dat hij de beweging van de aarde niet als een realiteit moest behandelen, maar slechts als een hypothese.

Tegenwoordig verwijst een hypothese naar een idee dat moet worden getest. Een hypothese moet door de onderzoeker worden getoetst. Een geteste hypothese die werkt, kan deel uitmaken van een theorie - of zelf een theorie worden. Het testen moet een poging zijn om te bewijzen dat de hypothese fout is. Dat wil zeggen dat er een manier moet zijn om de hypothese te falsificeren, althans in beginsel, zo niet in de praktijk.

Mensen noemen een hypothese vaak een "educated guess".

"Wanneer het niet duidelijk is onder welke natuurwet een effect of klasse van effecten valt, proberen wij deze leemte op te vullen door middel van een gok. Zulke gissingen hebben de naam gissingen of hypothesen gekregen". Hans Christian Ørsted (1811)

"In het algemeen zoeken we naar een nieuwe wet via het volgende proces. Eerst raden we het. ..."

Experimenteerders kunnen verschillende hypothesen testen en verwerpen, alvorens het probleem op te lossen of tot een bevredigende theorie te komen.

Een "werkhypothese" is slechts een ruwe soort hypothese die voorlopig wordt aanvaard als basis voor verder onderzoek. De hoop is dat er een theorie ontstaat, zelfs als de hypothese uiteindelijk mislukt.

Hypothesen zijn bijzonder belangrijk in de wetenschap. Verschillende filosofen hebben gezegd dat er zonder hypothesen geen wetenschap zou kunnen bestaan. De laatste jaren hebben wetenschapsfilosofen geprobeerd de verschillende benaderingen voor het toetsen van hypothesen (en de wetenschappelijke methode in het algemeen) te integreren tot een vollediger systeem. Het punt is dat hypothesen voorgestelde ideeën zijn, die vervolgens worden getest door experimenten of waarnemingen.

In de statistiek spreekt men over correlatie: correlatie is hoe nauw twee gebeurtenissen of verschijnselen met elkaar verbonden zijn. Een stelling (of hypothese) dat twee gebeurtenissen aan elkaar gerelateerd zijn, kan niet op dezelfde manier worden getest als een natuurwet. Een voorbeeld is de vraag of een bepaald geneesmiddel doeltreffend is voor de behandeling van een bepaalde medische aandoening. Zelfs als er een sterke correlatie bestaat die erop wijst dat dit het geval is, zouden sommige monsters nog steeds niet aan de hypothese voldoen.

Er zijn twee hypothesen in statistische tests, de nulhypothese, vaak geschreven als H 0 {{0}}, en de alternatieve hypothese, vaak geschreven als H a {{a}}. en de alternatieve hypothese, vaak geschreven als H a. . De nulhypothese stelt dat er geen verband bestaat tussen de verschijnselen en wordt gewoonlijk voor waar aangenomen totdat het tegendeel onomstotelijk kan worden bewezen. De alternatieve hypothese stelt dat er wel degelijk een verband bestaat. Zij is gewoonlijk het tegenovergestelde van de nulhypothese, en is wat men zou concluderen als de nulhypothese wordt verworpen. De alternatieve hypothese kan verschillende vormen aannemen. Zij kan tweezijdig zijn (bijvoorbeeld: er is een effect, in een nog onbekende richting) of eenzijdig (de richting van het veronderstelde verband, positief of negatief, staat van tevoren vast).

• Falsifieerbaarheid
• Gaia-hypothese
• Logica
• Nulhypothese
• Het scheermes van Occam
• Statistische hypothesetest
• Gedachte-experiment