Overijssel

Overijssel heeft Duitsland in het oosten. De Gelderse Achterhoek ligt in het zuiden, de Gelderse Veluwe en Flevoland in het westen en Friesland en de voormalige Drentse heide in het noorden. Overijssel bestaat uit drie regio's: Kop van Overijssel in het noordwesten, Salland in het centrum van de provincie en Twente in het oosten. Naast de hoofdstad Zwolle zijn de grote steden Almelo, Deventer, Enschede en Hengelo.

In het zuidoosten is het land grotendeels zanderig. Er zijn kleine rivieren en beekjes die erdoorheen snijden. Voorbeelden van zulke rivieren zijn Regge en Dinkel. In het noordwesten bestaat de geologie vooral uit sedimenten van de Overijsselse Vecht en klei. De noordelijke delen waren ooit bedekt met vennen (moerassen) die de droger en het meer akkerbouwbare zuiden van Drenthe scheidden. Deze moerassen zijn voor een groot deel als brandstof gebruikt. Vandaag de dag zijn er nog maar kleine stukjes over (Engbertsdijksvenen bij Tubbergen, Witteveen (bij Haaksbergen, en Aamsveen (bij Enschede)). Het uiterste noordwesten wordt gedomineerd door een stelsel van plassen, gevormd door de voormalige veenmijn, de Weerribben, die een waardevol waterrijk gebied is.

Het hoogste punt van Overijssel is de top van de Tankenberg, een heuvel in de gemeente Losser. Het is 89 meter. Het laagste punt ligt in de Mastenbroekpolder bij Kampen op 2 meter onder de zeespiegel.

Overijssel stond vroeger bekend als Oversticht. In 1336 werd het onderdeel van Guelders gemaakt. Het werd in 1347 aan het bisdom Utrecht geschonken. Utrecht stond bekend als het Sticht. De bisschoppen gaven het Oversticht in 1528 aan keizer Karel V, die zichzelf "Heer van Overijssel" noemde. Hiermee gaf hij de provincie haar moderne naam. Het volk sloot zich aan bij de andere Nederlanders en kwam in opstand tegen de erfgenaam van Karel Filips II. Overijssel werd geregeerd door de machtigste burgemeesters en heren van de provincie.

Na een korte bezetting door de troepen van de bisschop van Münster (1672-1674) kreeg Overijssel een nieuwe regeringsvorm. Hierdoor kregen de stadhouders meer macht. Wijdverbreid verzet tegen de grotere macht in de provincies leidde in 1795 tot de Bataafse Republiek. Er ontstond een centralistisch bestuur en de Nederlanden werden georganiseerd in een reeks departementen, gebaseerd op de departementen die door het revolutionaire Frankrijk werden gebruikt. Aanvankelijk was het georganiseerd in een eigen departement, maar in 1798 werd het samengevoegd met Drenthe tot Ouden Ijssel, dat in 1801 werd omgedoopt tot Overijssel.

De Fransen hebben de Bataafse Republiek in 1810 geannexeerd en Overijssel werd georganiseerd in het nieuwe Franse departement Bouches-de-l'Yssel. Na de nederlaag van Napoleon in 1814 werden het koninkrijk der Nederlanden en de voormalige provincie Overijssel opnieuw opgebouwd. Overijssel werd tijdens de Tweede Wereldoorlog kortstondig bezet door nazi-Duitsland, vanaf mei 1940, tot de bevrijding in april 1945. De Noordoostpolder, die in 1942 was drooggelegd, maakte van 1962 tot 1986 deel uit van Overijssel, toen het deel uitmaakte van de nieuw ontstane provincie Flevoland.