Palestijnen

Het Palestijnse volk of alleen Palestijnen zijn het Arabische volk van de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook, die ook wel de Palestijnse gebieden worden genoemd, of Palestina.

De mensen die vandaag de dag "Palestijnen" heten zijn Arabieren, maar in het verleden konden "Palestijnen" ook gebruikt worden als naam voor joodse mensen die in Palestina woonden.

Sommige bekende Palestijnen zijn dat wel:

  • Yasser Arafat, leider van PLO
  • MahmoudAbbas, leider van Fatah
  • Edward Said, filosoof en literatuurwetenschapper...

Het Palestijnse volk, (Arabisch: الشعب الفلسطيني, ash-sha`b al-filasTīni) ook wel aangeduid als Palestijnen of Palestijnse Arabieren (Arabisch: الفلسطينيون, al-filasTīnīyyūn; Arabisch: العرب الفلسطينيون, al-`Arab al-filasTīnīyyūn), zijn een Arabisch-sprekend volk met een familiale oorsprong in Palestina. De totale Palestijnse bevolking, inclusief afstammelingen, wordt geschat op ongeveer 10 miljoen, ongeveer de helft van de bevolking die nog steeds in de regio van het historische Palestina woont, een gebied dat Israël zelf, de Westelijke Jordaanoever met inbegrip van Oost-Jeruzalem, en de Gazastrook en Jordanië omvat. In dit gecombineerde gebied vormen zij vanaf 2009 een meerderheid van 51 procent van alle inwoners, waarvan sommigen in eigen land ontheemd zijn. De rest, iets meer dan de helft van alle Palestijnen, bestaat uit de zogenaamde Palestijnse diaspora, waarvan de meeste staatloze Palestijnse vluchtelingen zijn die in geen enkel land het staatsburgerschap hebben. Van de diaspora leven er meer dan tweeënhalf miljoen in het naburige Jordanië, een miljoen wordt gedeeld door Syrië en Libanon, een kwart miljoen in Saoedi-Arabië en het half miljoen van Chili is de grootste concentratie buiten de Arabische wereld.

De meeste Palestijnen zijn door hun religieuze gezindheid moslim, met name van de soennitische tak van de islam, en er is een aanzienlijke Palestijnse christelijke minderheid van verschillende christelijke denominaties, evenals kleinere religieuze gemeenschappen. Zoals de gangbare term "Palestijns-Arabisch" impliceert, is de huidige traditionele volkstaal van de Palestijnen, ongeacht de religie, het Palestijnse dialect van het Arabisch. Voor degenen die burgers van Israël zijn, ook bekend als Arabische Israëliërs, zijn velen nu ook tweetalig in het Modern Hebreeuws. Recent genetisch onderzoek heeft aangetoond dat de oude Levantijnen zich voornamelijk clusteren met de hedendaagse Palestijnen en de bedoeïenen die in dezelfde regio wonen. Op dezelfde manier toont het aan dat de Palestijnen als etnische groep moderne "afstammelingen vertegenwoordigen van een kernbevolking die sinds de prehistorie in het gebied leefde," grotendeels vóór de Arabische moslimverovering die resulteerde in hun acculturatie en het Arabisch vestigde als de lingua franca, die uiteindelijk de enige volkstaal van de lokale bevolking werd, waarvan de meesten zich na verloop van tijd ook zouden bekeren tot de Islam van verschillende vroegere geloofsovertuigingen.

Het eerste wijdverbreide gebruik van "Palestijns" als endoniem om te verwijzen naar het nationalistische concept van een Palestijns volk door de lokale Arabisch sprekende bevolking van Palestina begon voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, en de eerste eis voor nationale onafhankelijkheid werd gesteld door het Syrisch-Palestijnse Congres op 21 september 1921. Na de oprichting van Israël, de exodus van 1948, en meer nog na de exodus van 1967, betekende de term niet alleen een plaats van herkomst, maar ook het gevoel van een gedeeld verleden en een gedeelde toekomst in de vorm van een Palestijnse natiestaat. De Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) vertegenwoordigt het Palestijnse volk voor de internationale gemeenschap. De Palestijnse Nationale Autoriteit, die officieel is opgericht als gevolg van de Oslo-akkoorden, is een tijdelijk bestuurlijk orgaan dat nominaal verantwoordelijk is voor het bestuur in Palestijnse bevolkingscentra op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook.


AlegsaOnline.com - 2020 / 2022 - License CC3