
In de organische chemie is een pericyclische reactie een soort chemische reactie tussen organische verbindingen. In het geval van pericyclische reacties is de overgangstoestand van de molecule een ring (heeft een cyclische geometrie), en de reactie gaat op een gecoördineerde manier vooruit. Pericyclische reacties zijn meestal herschikkingsreacties. De belangrijkste groepen pericyclische reacties zijn:
- Elektrocyclische reacties
- Cycloaddities
- Sigmatrope reacties
- Groepsoverdrachtsreacties
- Cheletropische reacties
- Dyotrope reacties
In het algemeen zijn pericyclische reacties evenwichtsprocessen. Het is echter mogelijk om de reactie in één richting te duwen als het product op een beduidend lager energieniveau staat. Dit is het toepassen van het principe van Le Chatelier op een reactie waarbij één enkel molecuul betrokken is.
Veel pericyclische reacties hebben soortgelijke stapsgewijze radicale processen met zich meegebracht. Chemici zijn het er niet mee eens of sommige reacties pericyclische reacties zijn. Zo is het bijvoorbeeld niet definitief bekend of het [2+2] cycloadditiemechanisme op elkaar is afgestemd (of afhankelijk is van het reactieve systeem). Veel pericyclische reacties hebben gelijkaardige reacties die metaal-gekatalyseerd zijn. Maar deze metaal-gekatalyseerde reacties zijn ook niet echt pericyclisch. De metaalkatalysatoren stabiliseren de reactietussenproducten. De reactie is dus niet op elkaar afgestemd, maar eerder metaal-gestabiliseerd.
Een grote foto-geïnduceerde waterstof sigmatrope verschuiving werd gebruikt in een corrinsynthese uitgevoerd door Albert Eschenmoser met een 16π systeem.
Door het principe van de microscopische omkeerbaarheid is er een parallelle set van "retro" pericyclische reacties, die de omgekeerde reactie uitvoeren.
