Een selecteerbare merker is een reporter-gen dat in een cel wordt ingebracht samen met een ingebracht gen. Dit betekent dat de experimentator kan zien dat het juiste gen in de cel zit omdat de marker kan worden gezien of gedetecteerd.

Meestal wordt dit gebruikt voor bacteriën of voor cellen in cultuur. Selecteerbare markers geven het succes aan van een transfectie of een andere procedure die bedoeld is om vreemd DNA in een cel in te brengen. Het is een techniek bij "gene targeting" en "gene knockout".

Selecteerbare merkers zijn vaak antibiotica-resistentiegenen; bacteriën die een procedure hebben ondergaan om vreemd DNA in te brengen, worden gekweekt op een medium dat een antibioticum bevat. Het antibioticum schakelt de cellen uit die niet over de resistente marker beschikken. De bacteriële kolonies die kunnen groeien, hebben het geïntroduceerde genetische materiaal met succes opgenomen en tot expressie gebracht.

Een alternatief voor een selecteerbare merker is een screenbare merker, waarmee de onderzoeker onderscheid kan maken tussen gewenste en ongewenste cellen.

Voorbeelden van selecteerbare markers zijn: