Vierkant tuinieren is een vorm van tuinieren die populair is gemaakt door Mel Bartholemew. Het is gebaseerd op het idee dat de brede rijen in het traditionele tuinieren een verspilling is van tijd, werk, water en oppervlakte. Het laat zien dat kwaliteitsgroenten kunnen worden verbouwd in minder ruimte met minder werk. Bij deze methode wordt de tuinruimte verdeeld in "bedden". Elk bed is 120 cm x 120 cm groot (1,4m²). De bedden worden gescheiden door paden. Deze bedden zijn verder verdeeld in vierkanten van ongeveer één vierkante voet. De gebruikelijke plantafstand is één plant per vierkant voor grotere planten zoals broccoli en basilicum, vier per vierkant voor middelgrote planten zoals sla, negen per vierkant voor middelgrote planten zoals spinazie, en zestien per vierkant voor kleine planten zoals uien en wortelen. Het onkruid wordt uit de bedden verwijderd en de planten krijgen water via de paden. Zo wordt voorkomen dat de grond wordt samengeperst.