Slagen van Saratoga (1777): het keerpunt van de Amerikaanse Revolutie
Slagen van Saratoga (1777): het keerpunt van de Amerikaanse Revolutie — Britse nederlaag onder Burgoyne, overgave 17 okt. en Franse steun voor Amerikaanse onafhankelijkheid.
De slag bij Saratoga wordt beschouwd als het keerpunt in de Amerikaanse Revolutie. De slag werd eind 1777 uitgevochten. Het waren eigenlijk twee gevechten: de Slag bij Freeman's Farm (19 september) en de Slag bij Bemis Heights (7 oktober). De Amerikanen werden geleid door Generaal Horatio Gates. De Britten werden geleid door generaal John Burgoyne. Op 17 oktober gaf Burgoyne zijn leger van bijna 6.000 Britse soldaten over. De Amerikaanse overwinning hielp Frankrijk ervan te overtuigen het Continentale Leger te hulp te komen. Het hielp hen ook de Verenigde Staten te erkennen.
Achtergrond en doel van de campagne
In 1777 ontwikkelde de Britse opperbevelhebber het plan om de rebellen in Nieuw-Engeland af te snijden van de andere koloniën door vanuit Canada via de Hudsonvallei naar het zuiden op te rukken. Generaal John Burgoyne leidde de zuidwaartse invasie vanuit Québec. Het plan veronderstelde gelijktijdige bewegingen door andere Britse bevelhebbers: generaal William Howe zou vanuit New York naar het noorden oprukken en Barry St. Leger vanuit het westen aanvallen. Die coördinatie mislukte grotendeels, waardoor Burgoyne geïsoleerd raakte en zijn bevoorrading kwetsbaar werd.
De twee gevechten
- Slag bij Freeman's Farm (19 september 1777): Burgoyne botste op stevig verzet toen zijn colonne probeerde door de bossen en landbouwgrond ten zuiden van Saratoga te breken. De Britse aanvallen leverden zware gevechten op en hoewel de Britten tactisch terrein wonnen, waren de verliezen aanzienlijk en werd hun opmars afgeremd.
- Slag bij Bemis Heights (7 oktober 1777): Bij Bemis Heights, net ten zuiden van het huidige Schuylerville, voerden de Amerikanen onder leiding van generaal Horatio Gates en met prominent optreden van de gedreven maar controversiële majoor Benedict Arnold een beslissende tegenaanval. Deze aanval stopte Burgoynes verdere beweging en deed zijn positie snel verzwakken.
Belangrijke factoren en leiderschap
Belangrijke redenen voor de Britse mislukking waren onder meer:
- Het ontbreken van steun en coördinatie van andere Britse veldtenen (Howe en St. Leger), waardoor Burgoyne geïsoleerd raakte.
- De lange, kwetsbare bevoorradingslijnen door dicht bebost gebied en vijandelijk terrein.
- Doeltreffend Amerikaans verzet en effectieve inzet van lokale milities en het Continentale Leger.
- De rol van leiderschap: Horatio Gates kreeg veel krediet voor de overwinning, maar historici benadrukken dat de agressieve acties van Benedict Arnold en de inzet van andere commandanten en milities evenzeer doorslaggevend waren.
Overgave en gevolgen
Op 17 oktober 1777 gaf Burgoyne zijn leger over. Bij de capitulatie werden duizenden Britse en geallieerde soldaten gevangengenomen; de omvang van zijn troepen bij de overwinning wordt vaak genoemd als bijna 6.000 man, inclusief hulptroepen en Loyalisten. De Britse verliezen in de campagne lagen in de honderden (doden en gewonden) en de Amerikanen leden ook enkele honderden slachtoffers. De exacte aantallen varieerden per bron, maar het verlies van een volledig veldleger was een enorme klap voor de Britse strategie in Noord-Amerika.
De zogeheten Convention of Saratoga regelde aanvankelijk de behandeling van de krijgsgevangenen en voorzag in terugkeer naar Europa onder parolevoorwaarden, maar politieke en praktische complicaties maakten dat veel gevangenen uiteindelijk in Amerikaanse handen bleven.
Internationale impact
De Amerikaanse overwinning bij Saratoga had grote diplomatieke gevolgen. Het overtuigde Frankrijk dat de Amerikaanse onafhankelijkheidsbeweging levensvatbaar was. In 1778 leidde dit tot de formele Frans-Amerikaanse alliantie en militaire steun, waaronder geld, oorlogsschepen en troepen. Die Franse interventie kantelde het strategische evenwicht en maakte het voor Groot-Brittannië moeilijker de oorlog te winnen. Op langere termijn volgden Spanje en Nederland diplomatieke en materiële stappen tegen Groot-Brittannië, wat de Britse positie verder verzwakte.
Nalatenschap
De Slagen van Saratoga worden vaak genoemd als het keerpunt van de Amerikaanse Revolutie: ze verhoogden het moreel van de patriotten, beschadigden de Britse strategie om de opstand te verstikken en openden de deur naar cruciale buitenlandse steun. Vandaag de dag herinneren monumenten en museumlocaties in New York aan de plek en de betekenis van deze veldslagen in de strijd om de Amerikaanse onafhankelijkheid.
Een schilderij van de overgave van Generaal Burgoyne
Prelude
Begin 1777 vroeg generaal William Howe Londen zijn plan goed te keuren om Philadelphia aan te vallen. Dit zou de opstandige Amerikaanse regering vernietigen. In Canada diende generaal John Burgoyne een plan in om via New York op te rukken en generaal Howe in Albany te ontmoeten. Dit zou de koloniën verdelen. Londen keurde beide plannen goed. Burgoyne begon vanuit Canada op te rukken door de vallei van de Hudson rivier. Hij verdeelde zijn troepen in twee colonnes. De ene, onder kolonel Barry St. Leger, trok oostwaarts vanaf Lake Ontario door de Mohawk vallei. Ze vielen de Amerikanen bij Fort Stanwix aan. De Amerikanen stuurden twee groepen om het fort te ontzetten. De tweede, onder bevel van Benedict Arnold, verdreef de Britten uit het fort. St. Leger's colonne trok zich terug naar Lake Ontario. Burgoyne trok verder naar het zuiden met zijn eigen colonne van ongeveer 7.000 Britse en Hessische soldaten. Hij kreeg gezelschap van ongeveer 500 inheemse Amerikanen, die zich aansloten bij de Britten.
Burgoyne gaf een proclamatie aan zijn Indianen om erop uit te trekken en de vijand aan te vallen. Hij voegde eraan toe dat vrouwen en kinderen, of wie zich niet tegen hen verzette, niet gedood mochten worden. Maar mannen, vrouwen en kinderen werden gedood. Een beroemd incident bracht alle kolonisten in beroering. Een jonge vrouw genaamd Jane McCrea was verloofd met een van Burgoyne's jonge tory officieren. Indianen die haar naar Burgoyne brachten vochten om haar, doodden haar en scalpeerden haar. Burgoyne wilde de Indiaan die haar doodde niet straffen. Dit bewees dat hij zelfs bevriende kolonisten niet kon beschermen. Kranten in de koloniën verspreidden het verhaal. Het gevolg was dat veel neutrale Amerikanen de wapens opnamen tegen de Britten. Het verhaal bereikte zelfs Engeland. In het Lagerhuis sprak Edmund Burke zich uit tegen het Britse beleid om bondgenoten van de indianen te gebruiken.
Slag bij Freeman's Farm
Howe had Philadelphia veroverd. Maar het duurde zo lang dat hij geen troepen naar het noorden stuurde om Burgoyne te steunen. Op 19 september viel Burgoyne de Amerikanen aan die zich verschanst hadden op Bemis Heights bij Saratoga. Hij vocht opnieuw tegen de Amerikanen bij Freeman's Farm. Deze keer waren het Amerikaanse schutters onder bevel van Daniel Morgan. Amerikaanse scherpschutters doodden een groot aantal Britse en Hessische officieren. Dit was bedoeld om verwarring te zaaien onder de Britse troepen. Burgoyne verloor ongeveer 600 slachtoffers. Hij claimde de overwinning, hoewel hij nog steeds op zijn plaats werd gehouden door de Amerikanen.
Slag bij Bemis Heights
Burgoyne probeerde de Amerikanen op 7 oktober opnieuw aan te vallen, maar faalde. Maar de Amerikanen hielden stand tegen hem. Een tegenaanval onder leiding van Benedict Arnold dreef de Britten verder terug tot ze zich uiteindelijk terugtrokken op Saratoga. Deze slag kostte Burgoyne nog eens 600 slachtoffers. De Amerikaanse verliezen waren minder dan 150. Burgoyne's leger was nu omsingeld door een veel groter en groeiend Amerikaans leger. Op 13 oktober 1777 vroeg Burgoyne om een wapenstilstand. Horatio Gates, de Amerikaanse bevelhebber vroeg om Burgoyne's overgave. Maar Burgoyne hield voet bij stuk en gaf geen antwoord. De voorwaarden die Gates gaf waren hard. Uiteindelijk bood Gates betere voorwaarden. Op 17 oktober gaf Burgoyne zich over.
Britse overgave
Burgoyne gaf zijn hele leger van 5.752 man over. Hij gaf 42 kanonnen, 7.000 musketten en al zijn voorraden op. Officieren werden gescheiden van hun mannen en voorwaardelijk vrijgelaten. In tegenstelling tot hun mannen mochten zij hun pistolen houden. Gates nodigde Burgoyne uit om met hem te dineren. De twee mannen waren vriendschappelijk. Ieder toostte op de leider van de ander. De Britse en Hessische soldaten werden naar Boston gemarcheerd. Volgens de overeenkomst zouden ze naar Engeland terugkeren als ze beloofden niet meer te vechten. Sommigen keerden terug naar Engeland, maar het Congres veranderde de voorwaarden. Velen werden naar gevangenissen in de koloniën gestuurd om de oorlog af te wachten.
Vragen en antwoorden
V: Wat is de Slag bij Saratoga?
A: De Slag bij Saratoga wordt beschouwd als het keerpunt van de Amerikaanse Revolutie.
V: Wanneer werd de Slag bij Saratoga gestreden?
A: De Slag bij Saratoga werd eind 1777 gestreden.
V: Wat waren de twee gevechten in de Slag om Saratoga?
A: De Slag bij Saratoga bestond eigenlijk uit twee gevechten: de Slag bij Freeman's Farm (19 september) en de Slag bij Bemis Heights (7 oktober).
V: Wie leidde het Amerikaanse leger in de Slag om Saratoga?
A: De Amerikanen werden geleid door generaal Horatio Gates.
V: Wie leidde het Britse leger in de Slag om Saratoga?
A: De Britten werden geleid door generaal John Burgoyne.
V: Wat gebeurde er op 17 oktober tijdens de Slag om Saratoga?
A: Op 17 oktober gaf Burgoyne zijn leger van bijna 6000 Britse soldaten over.
V: Wat waren de gevolgen van de Amerikaanse overwinning in de Slag bij Saratoga?
A: De Amerikaanse overwinning hielp Frankrijk ervan te overtuigen het Continental Leger te hulp te komen. Het hielp hen ook de Verenigde Staten te erkennen.
Zoek in de encyclopedie