Enterprise was een van de veertien schepen die werden uitgerust met de RCA CXAM-1 RADAR. Ze werd eerst gestationeerd in San Diego (waar ze werd gebruikt in de film Dive Bomber) en vervolgens in Pearl Harbor nadat voormalig president Roosevelt de vloot had bevolen om ver naar voren te gaan. Enterprise en de vliegtuigsquadrons die zij vervoert trainden veel en verplaatsten vliegtuigen tussen de eilandbases in de Stille Oceaan. Enterprise verliet Pearl Harbor op 28 november 1941. Enterprise voltooide een transportmissie en keerde terug naar Hawaï nadat ze op 7 december 1941 Marine Fighter Squadron 211 (VMF-211) naar Wake Island had gebracht. Dit was toen de Japanners Pearl Harbor aanvielen.
Tweede Wereldoorlog
Pearl Harbor
Enterprise keerde in de ochtend van 7 december 1941 terug naar Oahu. 18 SBD Dauntlesses van Enterprise squadrons Scouting Squadron Six (VS-6) en Bombing Squadron Six (VB-6) arriveerden bij Pearl Harbor terwijl de Japanners het aanvielen. Hoewel ze werden verrast, kwamen ze snel in actie om Pearl Harbor te verdedigen. VS-6 verloor zes vliegtuigen tijdens de aanval. VB-6 verloor er één. Veel van deze vliegtuigen werden door de Japanners neergeschoten. Ten minste één vliegtuig ging echter verloren door luchtafweer (AA) en veel meer werden beschadigd. Tijdens het gevecht werd een radiobericht gehoord: "Val me niet aan, dit is Six Baker Three een Amerikaans vliegtuig". Later hoorde men dezelfde piloot (vaandrig Manuel Gonzales van VB-6) tegen zijn radioman/schutter zeggen dat hij zich klaar moest maken om op het water te landen. Luitenant C. E. Dickinson en zijn bemanningsgenoot William C. Miller van VS-6 schoten één Japans vliegtuig neer voordat ze eruit moesten springen nadat hun vliegtuig in brand vloog. Dickinson ging later naar Ford Island om een ander vliegtuig te besturen. Hij nam deel aan de zoektocht van de Verenigde Staten naar de Japanse vloot.
Enterprise stuurde ook zes F4F Wildcats van Fighting Squadron Six (VF-6) op tijdens de aanval. Al deze vliegtuigen, op twee na, werden neergeschoten door AA-schutters toen ze later die nacht probeerden te landen op Ford Island. Enterprise maakte haar vliegtuigen klaar voor een grote zoektocht naar de Japanse troepen die Pearl Harbor aanvielen. Ze zochten ten zuiden en ten westen van Oahu. De Japanners waren echter in noordwestelijke richting gaan vliegen. Enterprise ging in de nacht van 8 december Pearl Harbor binnen voor brandstof en voorraden. De volgende ochtend vroeg ging ze patrouilleren op de rest van de Hawaïaanse eilanden om er zeker van te zijn dat er geen aanvallen meer zouden plaatsvinden. Hoewel de groep geen schepen vond, brachten de vliegtuigen van de Enterprise de Japanse onderzeeër I-70 tot zinken. I-70 werd tot zinken gebracht op
23°45′N 155°35′W / 23.750°N 155.583°W / 23.750; -155.583 (USS Enterprise brengt I-70 tot zinken) op 10 december 1941.
Tijdens de laatste twee weken van december 1941 trok de Enterprise met haar groep naar het westen van Hawaï om ervoor te zorgen dat die eilanden niet werden aangevallen. Twee andere groepen probeerden tegelijkertijd te helpen op Wake Island. Nadat de groep Enterprise een korte rustpauze had gehad in Pearl Harbor, vertrokken ze op 11 januari. Zij beschermden schepen die hulp stuurden naar Samoa. Op 1 februari viel Enterprise's Task Force 8 Kwajalein, Wotje en Maloelap op de Marshalleilanden aan. Ze brachten drie schepen tot zinken, beschadigden er acht en vernietigden veel vliegtuigen.
De slag om Midway
Vijf dagen later vertrok de Enterprise naar de Stille Zuidzee om andere Amerikaanse vliegdekschepen in de Koraalzee te helpen. De Slag in de Koraalzee was echter al voorbij voordat de Enterprise er was.
Op 28 mei vertrok de Enterprise als vlaggenschip van admiraal Raymond A. Spruance naar Midway. Zij kreeg de opdracht Midway te houden en de vijand zoveel mogelijk schade toe te brengen. USS Hornet, zes kruisers en 10 destroyers waren die dag bij de Enterprise.
Zowel de Amerikanen als de Japanners lanceerden luchtaanvallen. Hoewel de gevechten tot 7 juni duurden, was het resultaat op 4 juni al beslist. De Slag om Midway begon op de ochtend van 4 juni 1942, toen vier Japanse vliegdekschepen het eiland Midway aanvielen. De Japanners wisten niet dat de Amerikaanse marine zich in het gebied bevond. Slechts drie uur nadat de eerste bom Midway had geraakt, vielen vliegtuigen van de Amerikaanse vliegdekschepen aan. Enterprise lanceerde een aanval met torpedobommenwerpers, maar deze mislukte. Kort daarna vielen duikbommenwerpers van de Enterprise de Japanse vliegdekschepen Kaga en Akagi aan en brachten deze tot zinken. Later in de middag brachten bommenwerpers van Enterprise en USS Yorktown de Hiryu tot zinken (vliegtuigen van Yorktown brachten ook de Sōryū tot zinken). Yorktown en USS Hammann waren de enige Amerikaanse schepen die tot zinken werden gebracht, maar er gingen 113 vliegtuigen verloren. 61 daarvan gingen verloren tijdens de aanvallen. De Japanse verliezen waren veel groter. Zij verloren vier vliegdekschepen, een kruiser en 272 vliegtuigen. Hoewel ze veel vliegtuigen verloor, keerde Enterprise op 13 juni 1942 onbeschadigd terug naar Pearl Harbor.
Zuidelijke Stille Oceaan
Na een maand rust vertrok de Enterprise op 15 juli 1942 naar de Stille Zuidzee. Daar ondersteunde ze op 8 augustus de aanval op de Salomonseilanden. Tijdens de Slag om de Oostelijke Solomons werd het Japanse vliegdekschip Ryūjō tot zinken gebracht. De Japanse troepen die op Guadalcanal zouden landen, werden teruggedrongen. Enterprise werd drie keer geraakt. 77 matrozen werden gedood en 91 gewond. Enterprise werd zwaar beschadigd.
Enterprise stond van 10 september-16 oktober 1942 vast in Pearl Harbor.
Op 13 november hielpen piloten van de Enterprise bij het tot zinken brengen van de Hiei. Toen de zeeslag om Guadalcanal op 15 november 1942 eindigde, had de Enterprise 16 schepen helpen zinken en acht andere beschadigd.
Op 20 juli 1943 begon de Enterprise met een upgrade. Dit gebeurde over meerdere maanden. Ze kreeg een anti-torpedo blister. Dit betekende dat de carrier meer beschermd zou zijn tegen torpedo's.
Terug in dienst
Enterprise was terug in november 1943. Ze hielp de Amerikaanse soldaten bij de landing op Makin Atoll van 19-21 november 1943.
Enterprise lanceerde vliegtuigen om de Marshalleilanden aan te vallen en hielp Amerikaanse soldaten te landen op Kwajalein van 29 januari-3 februari 1944. Daarna ging zij op 17 februari de Japanse basis in de lagune van Truk op de Caroline-eilanden aanvallen.
Enterprise lanceerde op 20 februari vliegtuigen om Jaluit Atoll te bestoken. Ze hielp troepen die landden op Emirau Island (19-25 maart). Op 14 april hielp ze troepen landen in Hollandia (tegenwoordig Jayapura), in Nieuw-Guinea.
De slag om de Filippijnse Zee
Op 19 juni 1944 nam de Enterprise deel aan de Slag in de Filippijnse Zee. Meer dan acht uur lang vochten Amerikaanse en Japanse piloten. Gedurende twee dagen werden zes Amerikaanse schepen beschadigd. 130 vliegtuigen en 76 piloten en vliegtuigbemanningen gingen verloren. Amerikaanse vliegtuigen en Amerikaanse onderzeeërs brachten drie Japanse vliegdekschepen (Hiyō, Shōkaku en Taihō) tot zinken. De Japanners verloren 426 vliegtuigen.
Enterprise hielp de Amerikaanse schepen te verdedigen en de Japanse schepen te bestoken. Na de slag hielp de Enterprise tot 5 juli bij de invasie van Saipan. Daarna ging ze terug naar Pearl Harbor voor een maand rust. Ze kwam terug op 24 augustus en viel van 31 augustus - 2 september de Bonin-eilanden aan.
De slag om de Golf van Leyte
In de Slag om de Golf van Leyte (23-26 oktober) vielen vliegtuigen van de Enterprise slagschepen en torpedojagers aan. In november bestookten vliegtuigen van de Enterprise Manilla en Yap. Ze keerde op 6 december 1944 terug naar Pearl Harbor.
Na de oorlog
Operatie Magisch Tapijt
Enterprise voer naar Pearl Harbor met 1.100 soldaten. Daarna voer ze naar Europa. Ze bracht 10.000 soldaten naar huis. Tijdens de laatste reis van de Enterprise kwam het schip vast te zitten in zeer harde wind in de Atlantische Oceaan. De bemanning verliet bijna het schip. De Enterprise moest terug naar New York.
Enterprise kreeg een Britse Admiraliteitswimpel. De wimpel werd aan de Enterprise gegeven als geschenk van een bondgenoot. De Enterprise is het enige niet-Royal Navy schip dat de onderscheiding kreeg in meer dan 400 jaar.
Het einde van de "Big E"
Enterprise ging op 18 januari 1946 naar de New York Naval Shipyard om te worden gedeactiveerd. In 1946 zou zij aan de staat New York worden geschonken als gedenkteken. Dit plan werd echter in 1949 geannuleerd. De "Big E" werd op 1 juli 1958 verkocht aan de Lipsett Corporation om gesloopt te worden. De sloop vond plaats in mei 1960.
Opvolger van de "Big E"
In november 1961 werd de USS Enterprise (CVA(N)-65) in gebruik genomen. Dit was 's werelds eerste nucleair aangedreven vliegdekschip. De Enterprise (CVN-65) werd op 1 december 2012 buiten gebruik gesteld. Een andere Enterprise zou een Gerald R. Ford-klasse vliegdekschip zijn, CVN-80.
