Dokter in de Geneeskunde (MD, van het Latijnse Medicinæ Dokter betekent "Leraar in de Geneeskunde") is een doctoraatsdiploma voor artsen (artsen). De graad wordt gegeven door medische scholen.
Het is een professioneel doctoraat / eerste professionele graad (kwalificatiegraad) in sommige landen, waaronder de Verenigde Staten en Canada. Studenten moeten 90 tot 120 kredieturen op universitair niveau hebben gewerkt (zie tweede instapdiploma) en moeten in de meeste gevallen al een bachelordiploma hebben.
In andere landen, zoals het Verenigd Koninkrijk en Duitsland, is de Doctor of Medicine een geavanceerde academische onderzoeksgraad die vergelijkbaar is met een doctoraat of een hogere graad. In Groot-Brittannië, Ierland en vele landen van het Gemenebest is de gekwalificeerde medische graad de Bachelor of Science in Medicine, Bachelor of Medicine, Bachelor of Surgery (MBBS, BMBS, BM BCh, BM, MB BCh BAO, of MB ChB) en is dezelfde als de M.D. graad in het Amerikaanse systeem.
In deze landen is het illegaal om scrips (recepten) voor te schrijven en operaties uit te voeren zonder de basisgraad; ook is het gebruikelijk om lid te zijn van geschikte medische en/of chirurgische genootschappen. De verenigingen (zoals de British Medical Association) treden op als een soort verfijnde vakvereniging voor artsen. In het Britse systeem heeft de General Medical Council de wettelijke bevoegdheid voor het medisch register van artsen met een vergunning voor de uitoefening van de geneeskunde. Zij kunnen tribunalen houden en doen dat ook, om te beslissen of artsen die van misstanden worden beschuldigd, uit het medisch register moeten worden geschrapt. Om de praktijk uit te oefenen is het dus niet alleen noodzakelijk om in het bezit te zijn van de medische graad(sen), maar ook om in het register te staan.