Lupus, of Lupus erythematosus, is een ziekte van het immuunsysteem. Het is chronisch, wat betekent dat het niet weggaat. Het is een auto-immuunziekte, waarbij het immuunsysteem van de persoon zijn eigen lichaam aanvalt.
Het immuunsysteem bestaat voor een deel uit witte bloedcellen in je lichaam die ziekte bestrijden. In lupus denken deze witte bloedcellen dat de gezonde cellen van het lichaam om hen heen ziek zijn, zodat ze uiteindelijk gezonde delen van het lichaam aanvallen. Lupus kan dodelijk zijn. Het veroorzaakt zwelling en weefselschade, en kan elk deel van het lichaam aanvallen. Het tast meestal het hart, de gewrichten, de huid, de longen, de bloedvaten, de nieren en het hersen/zenuwstelsel aan. Enkele symptomen zijn: vermoeidheid, koorts zonder oorzaak, haaruitval, mondzweren, gevoeligheid voor zonlicht, een huidziekte en het Raynaud-syndroom. Er is een behandeling voor lupus, immunosuppressie genaamd, wat een medicijn is dat de witte bloedcellen een tijdje tegenhoudt om gezonde cellen te beschadigen. Na een tijdje verslijt dit medicijn, en dan gaan de witte bloedcellen weer pijn doen aan gezonde delen van het lichaam. Voor de ziekte van lupus is er geen genezing die de witte bloedcellen ervan weerhoudt om gezonde delen van het lichaam voor altijd aan te vallen, maar artsen geven het vinden van een remedie niet op.
Lupus ontleent zijn naam aan het Latijnse woord "lupus", dat wolf betekent. Dit komt omdat een door lupus veroorzaakte huiduitslag op het gezicht van een persoon het gezicht van een wolf doet lijken. Alleen al in de Verenigde Staten kunnen er 270.000 tot 1,5 miljoen (1.500.000) mensen met lupus zijn. Wereldwijd wordt geschat (niet zeker, maar een goede gok) dat er meer dan 5 miljoen (5.000.000) mensen met lupus leven. De ziekte treft vooral jonge vrouwen, maar ook mannen kunnen er last van hebben.
