McCulloch v. Maryland (1819): zaak over federale macht en staatsbelasting
McCulloch v. Maryland (1819): cruciale Hooggerechtshofzaak over federale macht versus staatsbelasting; bepalend precedent voor federale autoriteit en constitutionele grenzen.
McCulloch v. Maryland (1819) was een belangrijke beslissing van het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten. De Amerikaanse staat Maryland besloot alle bankbiljetten te belasten van banken die niet door de staat Maryland waren gecharterd. De enige bank in Maryland die op dat moment geen staatshandvest had, was de Second Bank of the United States. De bank was een filiaal van de in 1816 opgerichte federale bank.
Achtergrond
Na de Oorlog van 1812 stond de Verenigde Staten voor economische uitdagingen. Om stabiliteit te bevorderen werd in 1816 door het Congres de Second Bank of the United States opgericht. Sommige staten, waaronder Maryland, verzetten zich tegen de invloed van een sterke federale bank en probeerden door middel van belastingmaatregelen het optreden van de federale instelling te beperken.
Feiten van de zaak
Maryland legde een belasting op aan banken die niet door de staat waren gecharterd. Het filiaal van de Second Bank in Baltimore weigerde het belastingbiljet te betalen. James McCulloch, kassier van het filiaal, weigerde de belasting op te nemen, en de staat spande vervolgens een zaak aan. De rechtsvraag belandde uiteindelijk bij het Hooggerechtshof.
Rechtsvraag(en)
- Had het Congres het constitutionele gezag om een nationale bank op te richten (dus bestaan er impliciete, niet expliciet in de Grondwet genoemde, bevoegdheden)?
- Kon een staat, zoals Maryland, een instrument van de federale overheid belasten zonder de federale soevereiniteit te schaden?
De beslissing
Het Hooggerechtshof, onder leiding van Chief Justice John Marshall, oordeelde unaniem (7–0) dat het Congres de bevoegdheid had om een nationale bank op te richten en dat een staat een federaal instituut niet kon belasten. Deze uitspraak bevestigde twee cruciale punten van constitutionele betekenis:
- Het Congres beschikt over impliciete bevoegdheden die afgeleid zijn van de enumerated powers in artikel I van de Grondwet; de bevoegdheid om een bank te stichten valt onder de Necessary and Proper Clause (noodzakelijk en passend).
- De Supremacy Clause (Hoogheidsclausule) betekent dat staten de federale overheid niet mogen hinderen in de uitoefening van haar constitutionele bevoegdheden; beruchte woorden uit de uitspraak zijn: "The power to tax involves the power to destroy." Hiermee benadrukte het Hof dat staatsheffing op federale instellingen de federale macht zou kunnen vernietigen.
Redenering van Chief Justice Marshall
Marshall stelde dat de Grondwet, hoewel een beperkt document, ook voorkomt dat de overheid de doelen van de Unie effectief kan nastreven. Als een middel logisch en passend is om een constitutioneel doel te bereiken, dan mag het Congres dat middel gebruiken, zelfs als de Grondwet dat middel niet expliciet noemt. Tegelijkertijd legde hij uit dat de soevereiniteit van het nationale bestuur niet mag worden ondermijnd door individuele staten.
Gevolgen en betekenis
- Versterking van de federale macht: McCulloch v. Maryland is een mijlpaal in de ontwikkeling van het Amerikaanse federalisme. De uitspraak gaf het Congres meer ruimte om nationale wetgeving te voeren via impliciete bevoegdheden.
- Beperking van staatsbevoegdheden: Staten kunnen geen wetten of belastingen gebruiken om federale handelingen te blokkeren of te ondermijnen.
- Juridische precedentwerking: De zaak vormt een basis voor latere beslissingen die de reikwijdte van federale bevoegdheden uitbreidden, ook buiten het bankwezen om (bijvoorbeeld op het gebied van handel, belastingen en sociale programma's).
Waarom het nog relevant is
McCulloch v. Maryland blijft centraal in discussies over de verhouding tussen federale en staatsmacht. Moderne conflicten over federale wetgeving, programma's en regelgevingen worden nog steeds beoordeeld met de principes die in deze zaak zijn vastgesteld: interpretatie van impliciete bevoegdheden en de beschermingsgebieden van de Supremacy Clause. De zaak illustreert bovendien hoe het Hooggerechtshof de constitutie uitlegt in het licht van praktische overwegingen over nationale eenheid en effectieve regering.
Samenvatting: McCulloch v. Maryland (1819) bevestigde dat het Congres impliciete bevoegdheden heeft om instrumenten zoals een nationale bank te scheppen onder de Necessary and Proper Clause, en dat staten geen bevoegdheid hebben om federale instellingen door belasting of andere middelen te ondermijnen.
Achtergrond
De grondwet van de Verenigde Staten voorzag niet in rechterlijke toetsing van wetten en gerechtelijke uitspraken. Het was een bevoegdheid die het Amerikaanse Hooggerechtshof op zich nam met zijn eerste belangrijke beslissing. In de beslissing Marbury v. Madison (1803) vestigde het hof zijn "macht om te zeggen wat de wet is". Het hof gaf zichzelf het recht om de grondwet te interpreteren.
In 1819 was het duidelijk dat Maryland het gemunt had op de US Bank. De meeste staatsbanken hadden een hekel aan de speciale privileges die het Congres aan de US Bank gaf. De depressie van 1818 deed de staatsbanken pijn. De staat hief belasting op de US Bank in Baltimore. De filiaalhouder was James McCulloch. Hij had geweigerd de staat Maryland 15.000 dollar belasting te betalen over het geld van de US Bank. In die tijd vochten staten met de federale overheid over wie de macht had over de ander. Maryland klaagde James McCulloch aan. De staatsrechtbank bevestigde de beslissing dat hij de belasting moest betalen. Het hof van beroep bevestigde de beslissing. McCulloch ging in beroep bij het Amerikaanse Hooggerechtshof in 1819.
De beslissing
Er waren twee vragen die het hof moest beantwoorden. Had het Congres de bevoegdheid een federale bank te charteren? De volgende vraag was of Maryland het recht had een tak van de federale overheid te belasten. Was dit grondwettelijk? Het hof oordeelde dat de federale regering de bevoegdheid had om een federale bank op te richten. Ook had een staat niet het recht de federale overheid te belasten.
Resultaten van het besluit
Voor de Tweede Bank van de Verenigde Staten was de beslissing van korte duur. In 1828 werd Andrew Jackson gekozen tot president van de Verenigde Staten. Het was een overwinning voor de rechten van de staten. Jackson sprak zijn veto uit over het wetsvoorstel om de bank opnieuw te charteren. Maar de Burgeroorlog maakte een einde aan de rechten van de staten. De grondwetswijzigingen die volgden bevorderden een sterke federale overheid. In de 20e eeuw was McCulloch v. Maryland de basis voor een sterke betrokkenheid van de federale overheid bij de economie. Het vestigde het juridische precedent dat de federale wet belangrijker was dan de staatswet in alle zaken.
Zoek in de encyclopedie