Wearmouth-Jarrow Abbey

Monkwearmouth-Jarrow was een combinatie van twee Engelse kloosters die als één gemeenschap werden bestuurd. Beide werden gesticht door Benedictus Biscop. Monkwearmouth, dat als eerste werd gebouwd, was een prachtig voorbeeld van de Romaanse bouwstijl. Het herbergde een van de eerste glas-in-lood werken in Engeland. Jarrow werd het centrum van Angelsaksische geleerdheid in het noorden van Engeland en bevatte de grootste bibliotheek in Angelsaksisch Engeland. Bede, de grote Angelsaksische geleerde, studeerde, onderwees en schreef er. De zuster Angelsaksische kloosters werden in 2011 door het Verenigd Koninkrijk genomineerd voor de status van werelderfgoed.

Ruïnes van het oorspronkelijke klooster in Jarrow voor de huidige St Paul's Church.
Ruïnes van het oorspronkelijke klooster in Jarrow voor de huidige St Paul's Church.

Geschiedenis

In 674 bouwde Benedictus Biscop, een Northumbriaans edelman, een klooster dat bekend staat als Monkwearmouth. Egfrith, koning van Northumbria, schonk hem vijftig huiden land aan de monding van de rivier de Wear. Dit klooster zou worden gewijd aan Sint Petrus en werd St. Peter's at Monkwearmouth genoemd. Benedictus wilde dat zijn klooster een centrum van zowel kennis als religie zou worden. Benedictus gebruikte Frankische steenhouwers die hij naar Engeland liet overkomen om het klooster te bouwen. Monkwearmouth was het eerste (en Jarrow het tweede) kerkgebouw dat in Engeland van steen werd gebouwd. Benedictus bracht glasblazers uit Frankia over om de ramen van de kerk en de kapellen van fraai glas-in-lood te voorzien. Zij vestigden er een werkplaats in Monkwearwolf. Binnen een jaar was het klooster voltooid. In 678 werd het klooster door een brief van paus Agatho vrijgesteld van externe controle. Benedictus kreeg al het meubilair, de heilige vaten, de versieringen en de gewaden. Sommige vond hij ter plaatse, andere kocht hij in Francia en Rome. In 682 schonk koning Egfrith aan Benedictus nog eens veertig hectare land voor een tweede klooster. Het moest komen aan de monding van de rivier de Trent bij Jarrow. De inwijdingsceremonie voor de abdij van Jarrow werd gehouden op 23 april 685. Toen het zusterklooster voltooid was, wees Benedictus Ceolfrith aan als abt, genoemd naar de heilige Paulus. Bede, die toen ongeveer tien jaar oud was, was een van de monniken die met hem meegingen. Koning Egfrid, die bij de inwijding aanwezig was, sneuvelde minder dan een maand later in de strijd tegen de Picten. De twee zusterabdijen, slechts zeven mijl van elkaar verwijderd, werden als één beschouwd.

De bibliotheek die Benedictus begon, maakte het mogelijk voor Bede om zijn werken te schrijven, waaronder zijn beroemde Ecclesiastical History of the English People.information from. Er was geen andere bibliotheek zoals deze in Engeland. Tegen de tijd van zijn dood in 689 had Benedictus vier reizen naar Rome en het zuiden gemaakt en elke keer bracht hij grote verzamelingen boeken mee terug. De volle omvang van Bede's werk zou nog steeds niet mogelijk zijn zonder Ceolfrid, de vierde abt. Hij verdubbelde de omvang van de bibliotheek die door Benedictus Biscop was achtergelaten.

Het scriptorium in Monkwearmouth-Jarrow werd druk bezocht. Er was een groeiende vraag naar kopieën van bijbels, boeken, documenten en vooral de werken van Bede. Er kwamen verzoeken uit andere delen van Engeland en het vasteland. Werken van het scriptorium werden aangetroffen in Leningrad, Rome en andere delen van Europa. Door de toenemende vraag naar zijn producten, nam het Monkwearmouth-Jarrow scriptorium een snellere schriftstijl aan die in latere werken werd gebruikt.

In 794, slechts een jaar nadat de Vikingen Lindisfarne hadden geplunderd, vielen de Vikingen Monkwearmouth en Jarrow aan. De vlammen waren zo heet dat het glas smolt. Beide plaatsen werden voor een tijd verlaten. Door hun ligging aan de kust van Northumbria waren ze een makkelijk doelwit voor invallen van de Vikingen. De twee kloosters werden herbouwd. In tegenstelling tot veel oude ruïnes die na verloop van tijd verdwijnen, zijn de oude muren van Monkwearmouth en Jarrow nog steeds te zien. Ze staan naast of maken deel uit van de moderne gebouwen die de oorspronkelijke, in 674 en 682 gebouwde gebouwen hebben vervangen.

De Eerwaarde Bede
De Eerwaarde Bede


AlegsaOnline.com - 2020 / 2021 - License CC3