Baldwin V, graaf van Vlaanderen (ca. 1012–1067)

Hij was de zoon van Baldwin IV, graaf van Vlaanderen, en zijn eerste vrouw Ogive van Luxemburg. Zij was een dochter van Frederik van Luxemburg, In 1028 trouwde Baldwin met Adèle van Frankrijk Zij was de dochter van koning Robert II van Frankrijk. Op haar instigatie kwam hij in opstand tegen zijn vader, Baldwin IV, maar in 1030 verzoenden zij zich. Toen zijn vader stierf in 1035 volgde Baldwin hem op.

Terwijl Eustace I, graaf van Boulogne, meestal op gespannen voet stond met Baldwin IV, hadden hij en Baldwin V vriendschappelijke betrekkingen. Zij ondertekenden elkaars oorkonden en werkten verschillende keren samen. Eustace I ondertekende drie oorkonden van Baldwin die de macht van de advocaten beperkten.

Vlaanderen onder Baldwin V had geen goede betrekkingen met Engeland. Baldwin gaf onderdak aan ballingen van Engeland en schonk hen soms zelfs schepen en manschappen. Hij beschermde koningin Emma 1036-1040 en haar twee zonen Alfred en Harthacnut. Toen graaf Godwin, graaf van Wessex, en zijn familie in 1051-2 door Edward de Belijder werden verbannen, ontving Baldwin hen. Hij hielp hen ook hun terugkeer naar Engeland voor te bereiden. Op zijn beurt positioneerde Edward de Belijder zijn vloot voor de kust van Vlaanderen terwijl Baldwin V in 1049 in oorlog was met Hendrik III, de Heilige Roomse Keizer. Deze dreiging was voor Baldwin aanleiding om vrede te sluiten met de keizer.

Baldwin V had veel invloed, mede dankzij verschillende huwelijksverbanden tussen Vlaanderen en Engeland, Frankrijk en Duitsland. Hij was nauw verbonden met zijn zwager, Hendrik I, de koning van Frankrijk. Van 1060 tot 1067 was Baldwin regent van zijn neef Filips I van Frankrijk. In 1051 had Baldwin Richildis, de weduwe van graaf Herman van Henegouwen, gedwongen te trouwen met zijn zoon Baldwin VI. Hierdoor kreeg hij via zijn zoon de controle over Henegouwen. Dit leidde ook tot een reeks conflicten tussen Baldwin V en keizer Hendrik III, omdat Henegouwen deel uitmaakte van het Heilige Roomse Rijk. Na een reeks nederlagen trok Hendrik III zich terug in Duitsland en stierf korte tijd later. In 1056 kreeg Baldwin de hele Schelt-mars als leengoed van Agnes van Poitou, regentes voor haar zoon Hendrik IV, de Heilige Roomse Keizer. Baldwins dochter Matilda trouwde met Willem I van Engeland, de latere koning van Engeland. Aanvankelijk werd het huwelijk verboden door paus Leo IX. Hij gaf geen reden, maar het was waarschijnlijk omdat de twee neven en nichten waren. Ergens tussen 1050 en 1052 trouwden de twee ondanks het pauselijk verbod. Hoewel Baldwin enige Vlaamse steun voor zijn Normandische verovering van Engeland toestond, waren de betrekkingen tussen Baldwin en zijn schoonzoon Willem de Veroveraar niet zo vriendschappelijk. De Engelse koning was op zijn hoede voor Baldwins groeiende macht. Maar tegen die tijd werd Baldwin oud. Hij stierf op 1 september 1067.

Baldwin en zijn vrouw Adèle hadden drie kinderen:

• Baldwin 'de Mons'. Hij volgde zijn vader op.
• Matilda, (ca. 1032-1083), trouwde met Willem de Veroveraar en was koningin van Engeland.
• Robert 'le Frison', (ca. 1035-1093), graaf van Vlaanderen; graaf van Holland.