John Ireland — Engelse componist (1879–1962) | Pianoconcert & kerkmuziek

John Ireland (1879–1962) — Engels componist, beroemd om zijn Pianoconcert en kerkmuziek zoals "Greater Love", "The Holy Boy" en de hymn tune van "My Song Is Love Unknown".

John Ireland (geboren nabij Manchester, 13 augustus 1879; overleden Washington, Sussex, 12 juni 1962) was een Engels componist. Hij wordt vooral herinnerd om zijn Pianoconcert en om zijn kerkmuziek, met name de hymne Greater love hath no man, het lied The Holy Boy en de hymn tune to My song is love unknown. Hij had een ongelukkige jeugd en voelde zich altijd onzeker en nogal eenzaam.

Leven en opleiding

Irelands muzikale aanleg ontwikkelde zich vroeg; hij kreeg zijn formele opleiding aan het Royal College of Music in Londen, waar hij onder meer studeerde bij Charles Villiers Stanford. Na zijn opleiding bouwde hij een carrière op als componist en docent, en bracht hij veel tijd door in Sussex, waar hij uiteindelijk ook overleed. Zijn persoonlijke leven bleef altijd vrij teruggetrokken; zijn onzekerheid en eenzaamheid hebben vaak de sfeer van zijn muziek beïnvloed.

Muzikale stijl

John Irelands muziek kenmerkt zich door een fijnzinnige, lyrische melodievoering, rijke harmonische kleur en een subtiele sfeeropbouw. Hij schreef in relatief compacte vormen en was bedreven in het schrijven voor piano en zang. Zijn stijl combineert elementen van de Engelse koor- en liedtraditie met indrukken van continentale stromingen; daarbij is een voorkeur merkbaar voor modale en sfeervolle harmonieën. Veel van zijn werk ademt een melancholieke, introverte stemming, passend bij zijn persoonlijkheid.

Belangrijkste genres en werken

• Pianomuziek: korte karakterstukken en miniaturen, waarvan The Holy Boy tot de meest geliefde behoort. Zijn pianowerk vraagt om verfijnde techniek en gevoeligheid voor klankkleur.
• Orkestmuziek: het genoemde Pianoconcert voor piano en orkest is zijn bekendste orkestrale inzending; daarnaast schreef hij kleinere orkestliederen en sfeerstukken.
• Kerk- en koormuziek: Irelands bijdragen aan de kerkmuziek zijn blijvend in gebruik, met name de anthem Greater love hath no man en de melodie voor My song is love unknown.
• Liederen en kamermuziek: hij schreef veel solo-liederen en diverse kamermuzieke werken die de vocale en instrumentale intimiteit van zijn stijl goed tot uiting brengen.

Ontvangst en nalatenschap

Tijdens zijn leven genoot Ireland aanzien binnen Britse muzikale kringen, maar na zijn dood raakte een deel van zijn oeuvre enige tijd in de vergetelheid. Sinds de tweede helft van de 20e eeuw is er hernieuwde belangstelling gekomen: concertprogramma's en opnamen hebben veel van zijn werk weer terug op het repertoire gebracht. Vooral zijn koorwerken en pianostukken blijven populair bij uitvoerenden en publiek vanwege hun direct emotionele kracht en duidelijke vakmanschap.

Beluisteren en bestuderen

Wie met John Irelands muziek wil kennismaken, kan beginnen met The Holy Boy, het Pianoconcert en de bekende kerkmuziek zoals Greater love hath no man en de melodie voor My song is love unknown. Er bestaan meerdere goede opnamen en uitvoeringen op cd en streamingdiensten, die een goed beeld geven van zijn intieme en sfeervolle stijl.

Leven

John Ireland werd geboren in Bowdon, Greater Manchester. Zijn vader, die 70 jaar oud was, was een uitgever die eigenaar was van een krant. Hij was voor de tweede keer getrouwd nadat zijn vrouw was overleden, en John was de jongste van vijf kinderen uit het tweede huwelijk. Zijn moeder was 30 jaar jonger dan haar man. Toen John 14 was stierf zijn moeder, en zijn vader stierf het jaar daarop.

John Ireland studeerde piano en orgel aan het Royal College of Music. Later kreeg hij ook compositieles van Charles Villiers Stanford. Later werd hij zelf docent aan het College. Tot zijn leerlingen behoorden de componisten Alan Bush en Geoffrey Bush (die geen familie waren), Ernest Moeran en Benjamin Britten. Geoffrey Bush hielp later veel van Ierlands werken voor te bereiden voor publicatie. Ireland verdiende zijn brood vooral als organist en koordirigent.

Ireland ging graag naar de Kanaaleilanden. Hij hield van de landschappen daar. Hij werd geëvacueerd vlak voor de Duitse invasie tijdens de Tweede Wereldoorlog.

John Ireland trouwde één keer, maar zijn huwelijk duurde maar een paar maanden.

Op 10 september 1949 werd zijn 70ste verjaardag gevierd in een speciaal Prom-concert. De soliste in het Pianoconcert was de pianiste Eileen Joyce, die later de eerste grammofoonopname van het concerto maakte.

Ireland ging in 1953 met pensioen. Hij verhuisde naar een klein dorpje in Sussex, waar hij woonde in een oude windmolen die was omgebouwd tot woning.

Hij stierf op 82-jarige leeftijd in Washington, Sussex aan een hartstilstand.

 
Rock Common Windmill, Washington, Sussex, Engeland, waar Ierland woonde in de jaren 1950  


John Ireland's graf in Shipley, West Sussex  

Zoek op letter