Oswald Avery (1877–1955) — ontdekker dat DNA het genmateriaal is
Ontdek Oswald Avery (1877–1955): de wetenschapper die aantoonde dat DNA genmateriaal is — zijn experiment, impact en nalatenschap in de moderne genetica.
Oswald Theodore Avery Jr. FRS (21 oktober 1877 - 20 februari 1955) was een in Canada geboren Amerikaanse arts en medisch onderzoeker. Het grootste deel van zijn carrière bracht hij door in het Rockefeller University Hospital in New York City.
Avery was een van de eerste moleculaire biologen en een van de eersten die de immunochemie bestudeerde.
Hij is vooral bekend vanwege het experiment (gepubliceerd in 1944 met zijn collega's Colin MacLeod en Maclyn McCarty) dat bewees dat DNA het materiaal is waaruit genen worden gemaakt.
Nobelprijswinnaar Arne Tiselius zei dat Avery de meest verdienstelijke wetenschapper was die de Nobelprijs voor zijn werk niet kreeg, hoewel hij in de jaren 1930, 1940 en 1950 meermaals voor de prijs werd genomineerd.
Leven en loopbaan
Oswald Avery werd geboren in Halifax (Nova Scotia) maar bracht het grootste deel van zijn professionele leven in de Verenigde Staten door. Hij volgde medische opleiding en wijdde zich vroeg in zijn loopbaan aan onderzoek in bacteriologie en immunologie. Vanaf het begin van de 20e eeuw werkte hij bij het Rockefeller Institute (later Rockefeller University), waar hij tientallen jaren onderzoek deed naar bacteriële virulentie en immuunreacties. Hij stond bekend als een nauwkeurige, methodische onderzoeker met weinig belangstelling voor publieke roem.
Het experiment van 1944 (Avery–MacLeod–McCarty)
Het werk dat Avery wereldfaam gaf bouwde voort op de observatie van Frederick Griffith uit 1928, die aantoonde dat niet-virulente bacteriën door een 'transformerende factor' virulent konden worden. Avery en zijn collega’s isoleerden en zuiverden die transformerende stof uit de bacterie Streptococcus pneumoniae (de pneumokok) en voerden een reeks gecontroleerde experimenten uit om de chemische aard ervan te bepalen.
Belangrijke onderdelen van hun aanpak waren:
- zuivering van de transformerende stof uit virulente stammen;
- behandeling van het preparaat met enzymen die eiwitten en RNA afbreken (proteasen en RNasen) – deze behandelingen vernietigden de transformerende activiteit niet;
- behandeling met DNase, een enzym dat DNA afbreekt – deze behandeling maakte de transformerende activiteit onherstelbaar ongedaan.
Betekenis voor de biologie
Hoewel sommige vakgenoten aanvankelijk sceptisch waren — velen hielden vast aan het idee dat eiwitten de enige geschikte kandidaten waren voor genmateriaal — legde het werk van Avery, MacLeod en McCarty de experimentele basis voor die verschuiving. Hun resultaat gaf later onderzoekers het vertrouwen om DNA verder te bestuderen. Belangrijke bevestigingen volgden: het beroemde experiment van Hershey en Chase (1952) maakte de rol van DNA bij erfelijkheid nog duidelijker, en de ontdekking van de dubbelhelixstructuur door Watson en Crick (1953) verduidelijkte hoe DNA informatie kan coderen en kopiëren.
Erkenning en nalatenschap
Avery ontving tijdens zijn leven verschillende onderscheidingen en werd door vakgenoten hoog gewaardeerd. Desondanks ontving hij geen Nobelprijs — een feit dat onderwerp werd van discussie en spijt bij velen in de wetenschappelijke gemeenschap; zoals genoemd noemde Arne Tiselius hem een van de meest verdienstelijke wetenschappers die de Nobelprijs niet kreeg. Toch wordt Avery tegenwoordig algemeen erkend als een van de grondleggers van de moleculaire biologie.
Zijn werk veranderde fundamenteel hoe biologen naar erfelijkheid kijken en legde de experimentele basis voor het latere werk aan genetische code, DNA-replicatie en moleculaire genetica. In historische overzichten over de ontdekking van DNA als drager van erfelijke informatie neemt het artikel van Avery, MacLeod en McCarty een centrale plaats in.
Persoonlijk en overlijden
Avery stond bekend om zijn bescheidenheid en zijn toewijding aan zorgvuldig laboratoriumwerk. Hij bleef actief in onderzoek en overleg totdat zijn gezondheid achteruitging en hij zich uiteindelijk terugtrok. Oswald T. Avery overleed op 20 februari 1955. Zijn nalatenschap leeft voort in de manier waarop moderne biologie en geneeskunde DNA en erfelijkheid bestuderen.
Biografie
Oswald Avery werd geboren in Halifax, Nova Scotia. Zijn vader was een Baptistenpredikant. In 1887 werd zijn vader gevraagd naar New York City te verhuizen om een kerk te leiden. Avery behaalde zijn A.B. graad in 1900 aan de Colgate University. Hij behaalde een M.D. graad aan het Columbia College of Physicians and Surgeons in 1904. Hij was arts in New York City tot 1907, toen hij onderzoeker werd in het Hoagland Laboratorium in Brooklyn, New York. Als volwassene had Avery hyperthyreoïdie (ziekte van Graves) en in 1934 onderging hij een schildklieroperatie. In 1936 werd hij verkozen tot lid van de American Academy of Arts and Sciences.
Doorbraak ontdekking
| Dubbele Helix
|
Jarenlang werd gedacht dat genetische informatie zich in celeiwitten bevond. Avery zette het onderzoek van Frederick Griffith uit 1927 voort en werkte samen met MacLeod en McCarty aan het mysterie van overerving. Hij ging in 1943 met emeritaat bij het Rockefeller Instituut, maar bleef nog vijf jaar werken, hoewel hij toen al achter in de zestig was.
In dit vroege experiment werd dode Streptococcus pneumoniae van de virulente stam type III-S samen met levende maar niet-virulente pneumokokken van het type II-R geïnjecteerd. Dit resulteerde in een dodelijke infectie van pneumokokken van het type III-S.
Alfred Hershey en Martha Chase gingen in 1952 verder met het Hershey-Chase experiment. Deze experimenten maakten de weg vrij voor Watson en Cricks ontdekking van de spiraalvormige structuur van DNA, en daarmee de geboorte van de moderne genetica en moleculaire biologie. Over deze gebeurtenis schreef Avery in een brief aan zijn jongste broer Roy, bacterioloog aan de Vanderbilt School of Medicine: "Het is heel leuk om bellen te blazen, maar het is verstandiger om ze zelf te prikken voordat iemand anders dat probeert".
Nobelprijswinnaar Joshua Lederberg verklaarde dat Avery en zijn laboratorium "het historische platform van het moderne DNA-onderzoek" boden en "de moleculaire revolutie in de genetica en de biomedische wetenschap in het algemeen inluidden".
Meer lezen
- René Dubos, De professor, het instituut en het DNA: Oswald T. Avery, zijn leven en wetenschappelijke prestaties, 1976, Paul & Company, ISBN 0-87470-022-1
- Avery O;T Macleod C.M. & McCarty M. 2000 (2000). "Studies over de chemische aard van de stof die transformatie van pneumokokkentypes induceert: Inductie van transformatie door een desoxyribonucleïnezuurfractie geïsoleerd uit Pneumococcus type III. Oswald Theodore Avery (1877-1955)". Clin. Orthop. Relat. Res. 379 (379 Suppl): S3–8. doi:10.1097/00003086-200010001-00002. PMID 11039746. S2CID 8467056.{{cite journal}}: CS1 maint: meerdere namen: auteurslijst (link)
- Austrian, R (juli 1999). "Oswald T. Avery: de tovenaar van York Avenue". Am. J. Med. 107 (1A): 7S-11S. doi:10.1016/S0002-9343(99)00109-6. PMID 10451004.
- Lederberg, J (1994). "The transformation of genetics by DNA: an anniversary celebration of Avery, MacLeod and McCarty (1944)". Genetics. 136 (2): 423–6. doi:10.1093/genetics/136.2.423. PMC 1205797. PMID 8150273.
- Russell, N (december 1988). "Oswald Avery en de oorsprong van de moleculaire biologie". The British Journal for the History of Science. 21 (71 Pt 4): 193–400. doi:10.1017/S0007087400025310. PMID 11621687. S2CID 40622286.
- Pirie, N W (december 1972). "Avery in retrospect". Nature. 240 (5383): 572. Bibcode:1972Natur.240..572P. doi:10.1038/240572a0. PMID 4568407. S2CID 30778901.
- Kay, Alan (1970). "Avery, Oswald T.". Dictionary of Scientific Biography. Vol. 1. New York: Charles Scribner's Sons. pp. 342-343. ISBN 0-684-10114-9.
- Biografisch verslag van de Nationale Academie van Wetenschappen
Vragen en antwoorden
V: Wie was Oswald Theodore Avery Jr.?
A: Oswald Theodore Avery Jr. was een in Canada geboren Amerikaanse arts en medisch onderzoeker die het grootste deel van zijn carrière doorbracht in het Rockefeller University Hospital in New York City.
V: Waar is hij het meest bekend om?
A: Hij is vooral bekend vanwege het experiment (gepubliceerd in 1944 met zijn collega's Colin MacLeod en Maclyn McCarty) dat bewees dat DNA het materiaal is waaruit genen worden gemaakt.
V: Heeft hij ooit een Nobelprijs gekregen?
A: Nee, hoewel hij in de jaren 1930, 1940 en 1950 meermaals voor de prijs werd genomineerd, heeft hij nooit een Nobelprijs ontvangen.
V: Wie zei dat Avery de meest verdienstelijke wetenschapper was die geen Nobelprijs kreeg?
A: Nobelprijswinnaar Arne Tiselius zei dat Avery de meest verdienstelijke wetenschapper was die geen Nobelprijs kreeg voor zijn werk.
V: Wat studeerde Avery?
A: Hij studeerde immunochemie en moleculaire biologie.
A: Hij studeerde immunochemie en moleculaire biologie.
Zoek in de encyclopedie