In het Christendom is het Oude Testament de naam van het eerste deel van de Bijbel, dat voor Jezus Christus is geschreven. De Koran noemt de eerste vijf boeken van het Oude Testament de Tawrat.

In het Jodendom staat de collectie van geïnspireerde boeken bekend als de Tanakh; geleerden gebruiken vaak de naam Hebreeuwse Bijbel. Zowel Joden als christenen geloven dat deze teksten heilig zijn. Volgens hen inspireerde God de mensen om de collectie te schrijven.

De collectie bevat verschillende teksten, "boeken" genaamd, over God en het volk Israël.

Het kan worden onderverdeeld in verschillende secties: de Thora, de Geschiedenis van Israël, de Profeten en de Wijsheidsboeken.

De eerste die deze naam (in het Latijn: vetus testamentum) gebruikte was waarschijnlijk Tertulliaans in de 2e eeuw.

Verschillende religieuze gemeenschappen nemen bepaalde boeken op in de Latijnse vertaling van het Oude Testament van de Heilige Hiëronymus (zijn werken heten Vulgaat) (of sluiten deze uit). De Oost-orthodoxe kerk gebruikt de oud-Griekse vertaling van Joodse heilige geschriften die de Septuagint worden genoemd. De Oost-orthodoxe lijst van heilige boeken heeft een paar meer boeken dan de rooms-katholieke lijst. Protestantse Bijbels blijven dichter bij de boeken in de Tanakh, maar noemen ze in een andere volgorde.