Bijbel (christendom)

De Bijbel, ook wel de Heilige Bijbel genoemd, is een groep religieuze teksten van het jodendom of het christendom. Het woord Bijbel komt van het Griekse woord τὰ βιβλία (biblía) wat in het Engels "books" betekent, omdat het veel boeken in één boek is. Het omvat wetten, verhalen, gebeden, liederen en wijze woorden. Een aantal teksten zijn zowel in de Hebreeuwse Bijbel, gebruikt door Joden, als in deze christelijke. De Islamitische naam voor de Bijbel is de Injil.

Bij het overwegen van de bron en inspiratie voor de Bijbel moet men zien wat de Bijbel van zichzelf zegt. Verschillende verzen van de Schrift definiëren de bron, de bedoeling en de auteur. 2 Petrus 1:21 zegt dit - "Er is nooit profetie gedaan door de daad van de menselijke wil, maar de mensen die door de Heilige Geest werden bewogen, spraken van God". Jesaja 55:11 zegt ons dat het zijne een woord van kracht is - "Zo zal mijn woord uit mijn mond voortkomen; het zal niet tot Mij terugkeren in de leegte, maar het zal volbrengen wat Ik wil, en het zal gedijen in datgene waarvoor Ik het heb gezonden". Hebreeën 4:12 zegt dit - "Want het woord van God is levend en actief. Scherper dan elk tweesnijdend zwaard, dringt het door tot zelfs het verdelen van ziel en geest, gewrichten en merg; het oordeelt over de gedachten en houdingen van het hart."

Wanneer er over de Bijbel wordt gesproken, wordt er in een boek over een aantal teksten gesproken. Alle teksten die een boek maken worden verondersteld bij elkaar te horen. Meestal geloven mensen dat ze door dezelfde persoon zijn geschreven of verzameld. De Bijbel bevat verschillende soorten van dergelijke boeken. Sommige zijn geschiedenis, en vertellen de verhalen van de Joden, Jezus of de volgelingen van Jezus. Sommige zijn verzamelingen van wijze spreuken. Sommige zijn God's bevelen aan zijn volk, waarvan hij verwacht dat het ze gehoorzaamt. Sommige zijn lofzangen op God. Sommige zijn boeken van profetie, boodschappen van God die hij gaf via uitverkoren mensen die profeten worden genoemd.

Verschillende groepen christenen zijn het er niet over eens welke teksten in de Bijbel moeten worden opgenomen. Christelijke Bijbels variëren van de 66 boeken van het protestantse canon tot 81 boeken in de Ethiopisch-orthodoxe Bijbel. De oudste bewaard gebleven christelijke Bijbel is de Codex Sinaiticus, een Grieks manuscript uit de vierde eeuw na Christus. De oudste volledige Hebreeuwse manuscripten dateren uit de Middeleeuwen.

De Heilige Bijbel.
De Heilige Bijbel.

Hoe het is geschreven

Lange tijd werden de teksten via mond-tot-mondreclame van generatie op generatie doorgegeven. De Bijbel is lang geleden geschreven in het Aramees, Hebreeuws en Grieks. Later werden er vertalingen gemaakt in het Latijn en enkele andere talen. Nu zijn er vertalingen in het Engels en vele andere talen. De boeken van de Hebreeuwse Bijbel - die christenen het Oude Testament noemen - werden niet allemaal tegelijk geschreven. Het duurde honderden jaren (ongeveer 1200 jaar). De boeken van het Nieuwe Testament, die oorspronkelijk in het Grieks waren geschreven, begonnen samen te worden verzameld in ongeveer 100 n.Chr. Het vertelt over gebeurtenissen die plaatsvonden tussen 4 n.Chr. en 70 n.Chr. Deze gebeurtenissen omvatten de geboorte, het leven, de dood en de verrijzenis van Jezus. Het vertelt ook hoe zijn volgelingen zijn boodschap verspreidden. Het eindigt met een beschrijving van hoe de wereld zal eindigen als Jezus terugkeert naar de aarde. De meeste schrijvers van het Nieuwe Testament waren apostelen van Jezus. Dit waren mensen die zeiden dat ze Jezus levend hadden gezien na zijn kruisiging.

Vertalingen en versies

Een vertaling is wanneer een schrijver de bron in de ene taal neemt en deze in een andere taal schrijft. De meeste teksten van de Bijbel zijn geschreven in het Oudgrieks of in het Aramees of Hebreeuws.

De eerste die een vertaling in het Latijn gaf was Jérôme, in de 5e eeuw. Hij begon met wat vandaag de dag bekend staat als de Vulgaat. Wufila vertaalde de Bijbel in de Gotische taal. In de vroege Middeleeuwen zorgden mensen als Petrus Valdes en Jan Hus voor vertalingen.

Het Nieuwe Testament werd in 1382 voor het eerst in het Engels vertaald door John Wycliffe, en zijn medewerkers vertaalden het Oude Testament. De vertaling werd gemaakt uit de Latijnse Bijbel van de Vulgaat. Wycliffe deed dit zodat de mensen zelf konden zien wat er in de Bijbel stond. De vertaling werd in 1382 voltooid. Er waren enkele latere edities van de Wycliffe-bijbel, zoals deze wordt genoemd, door andere mensen. Het werd vertaald in het Midden-Engels, de taal van zijn tijd. Wycliffe had geen toestemming van de kerk om dit te doen, maar hij werd beschermd door Johannesvan Gaunt, een van de machtigste mannen in het koninkrijk. Nadat zowel Wycliffe als zijn beschermer dood waren, verklaarde de kerk Wycliffe in 1415 tot ketter en verbood hij zijn geschriften. Het Concilie van Konstanz verordende dat de werken van Wycliffe moesten worden verbrand en dat zijn stoffelijke overschotten moesten worden opgegraven (opgegraven). Waarom was de kerk zo tegen? De vertalingen betwistten het gezag van de kerk over het volk. In de kerk was het uitleggen van de Bijbel het werk van de priester. Wat hij zei kon niet worden aangevochten. Als de gewone mensen eenmaal de Bijbel konden lezen, hadden ze misschien andere meningen.

De volgende stap in de vertaling werd gedaan in 1525 door William Tyndale. Zijn vertaling was in het vroegmoderne Engels, dat we vandaag de dag nog net kunnen begrijpen. Tyndale deed het ook zonder toestemming van de kerk. Hij was de eerste vertaling die gedrukt werd, en er werden enkele duizenden exemplaren van gemaakt. Hij had geen beschermer, en zijn lot was verschrikkelijk. Hij vluchtte naar Europa, maar de agenten van Thomas More (toenmalig kanselier van Engeland) vonden hem uiteindelijk. Zowel Tyndale als zijn drukker werden geëxecuteerd door verbranding op de brandstapel.

Een andere bekende vertaling is de King James vertaling uit 1611 (algemeen bekend als de Authorized King James Version van de Bijbel).

Sommige teksten zijn geschreven door historici die probeerden te laten zien hoe het oude Israël was. Andere teksten zijn gedichten over God en zijn werk. En andere werden gebruikt om wetten te maken. Volgelingen van het jodendom en het christendom beschouwen de Bijbel als heilig, maar ze zijn het niet allemaal eens over wat er in de Bijbel thuishoort. Wat als deel van de Bijbel wordt beschouwd, is met de geschiedenis veranderd. Verschillende denominaties omvatten bepaalde delen of laten andere delen weg. Er is niet één enkele versie van de Bijbel; zowel de inhoud van de boeken als hun volgorde kunnen veranderen.

Talen komen niet overeen. Wanneer een vertaling klaar is, moet de vertaler kiezen tussen woord voor woord vertalen, of de zin van de tekst vastleggen. Wanneer hij besluit de zin te vangen, kiest hij andere woorden in de doeltaal. Dit heet parafraseren.

Vandaag de dag zijn er tientallen versies van de Bijbel. Sommige zijn vertalingen en sommige zijn parafrases. Een geparafraseerde versie is waar mensen een vertaling nemen en deze in hun eigen woorden zetten. Omdat de Bijbel in moderne talen is vertaald, is het ook mogelijk dat er verschillende vertalingen van dezelfde teksten zijn. De Bijbel is het best verkochte boek aller tijden. Tot nu toe zijn er 2,5 miljard tot meer dan 6 miljard exemplaren van de Bijbel verkocht. Een volledige versie van de Bijbel bestaat in 471 talen. Delen zijn vertaald in 2225 talen. De meeste Bijbels zijn te vinden in het British Museum in Londen.

Oude Testament

De Christelijke Bijbel is een verzameling van 66 boeken. De eerste 39 boeken zijn het Oude Testament. Het is het eerste deel van Gods verlossingsverhaal. "Redding" is Gods lange werk om ons te redden van onze zonden. "Zonde" is wat er gebeurde toen de mensen besloten hun eigen weg te leven in plaats van Gods weg in de wereld die God schiep. Dat was toen God begon met Zijn grote werk om ons te redden van onze zonden. Om de weg voor te bereiden moest God de hele wereld vernietigen door een grote overstroming, behalve de familie van Noach. Toen heeft God een nieuw volk voor Zichzelf opgevoed. Het waren de oude Hebreeën. God beloofde de Hebreeën dat ze zijn redding zouden brengen aan de hele wereld. De eerste vijf boeken van het Oude Testament zijn vooral het verhaal van hoe God de oude Hebreeën uitkoos en hen zijn wetten leerde. Hierna volgen de twaalf boeken die de geschiedenis van de Hebreeën vertellen. De volgende vijf zijn boeken van poëzie en wijsheid. Een van deze vijf boeken, de "Psalmen", is een liedboek dat vooral laat zien hoe God aanbeden wil worden. De laatste zeventien boeken van het Oude Testament zijn geschreven door Hebreeuwse profeten. Deze boeken vertellen over Gods teleurstelling over de oude Hebreeën en Zijn belofte om hen terug te brengen naar de vriendschap met Hem. De profeten voorspellen ook een grote verrassing die God voor de wereld aan het plannen was - Hij zou Zijn eigen Zoon, de Messias (de "Gezalfde"), de Verlosser, sturen om ons te redden van onze zonden. U kunt over deze Messias lezen in het Nieuwe Testament. In het Oude Testament werd Tanakh voornamelijk in het Hebreeuws geschreven; een paar delen werden in het Aramees geschreven. Dit deel van de Bijbel wordt door zowel Joden als christenen als heilig beschouwd.

Er zijn ook een paar boeken uit de tijd van het Oude Testament die Deuterocanonical worden genoemd door de kerken die ze accepteren als onderdeel van de Bijbel, en Apocrypha door de kerken die dat niet doen.

Nieuw Testament

Het tweede deel heet het Nieuwe Testament. Het belangrijkste deel van dit boek is het verhaal van het leven van Jezus Christus. De vier verschillende versies van dit verhaal in het Nieuwe Testament worden de Evangeliën genoemd. Na de Evangeliën is er ook het verhaal van wat er met de Kerk gebeurde na Jezus' dood en opstanding. Een deel hiervan wordt verteld door middel van brieven van vroegchristelijke leiders, in het bijzonder de heilige Paulus. Het laatste boek van de Bijbel vertelt over een visioen dat de heilige Johannes, een van de discipelen van Jezus, had. In het visioen zag Johannes wat er zou gebeuren aan het einde van de wereld. Dit omvatte het oordeel over het kwaad en het geluk voor de mensen die Jezus hadden gevolgd. Een van de meest geciteerde verzen in de Bijbel is Johannes 3:16: "Want God had de wereld zo lief dat Hij Zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat een ieder die in Hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft". NIV

Standpunten over de Bijbel

Mensen hebben verschillende ideeën over de Bijbel. Christenen geloven dat het Gods Woord aan de mensen is. De Joden geloven dat alleen het Oude Testament van God is. Protestanten en katholieken geloven dat het Oude en Nieuwe Testament Gods Woord is. Katholieken geloven ook dat de boeken die Apocriefen of Deuterocanonica heten deel uitmaken van de Bijbel. Soms zijn verschillende denominaties het oneens over wat de Bijbel precies betekent.

Volgens de Islam is de Injil zelf te volgen, maar wordt aangenomen dat hij met de tijd is gecorrumpeerd. De Koran wordt verondersteld de opvolger te zijn.

Atheïsten geloven niet dat goden bestaan, dus de Bijbel is slechts een oud boek.

Deïsten geloven in God, maar ze geloven dat de Bijbel door mensen is geschreven, dus ze zien het niet als belangrijk.

Sommige mensen in de Bijbel


AlegsaOnline.com - 2020 / 2021 - License CC3