De Apocriefen zijn religieuze teksten die in sommige versies van de katholieke Bijbel staan. In andere versies zijn ze weggelaten. Het woord komt van het oude Grieks ἀπόκρυφα (apokrypha). Apocriefen betekenen degenen die verborgen waren. Over het algemeen wordt de term toegepast op geschriften die geen deel uitmaakten van de canon. Er zijn verschillende redenen waarom deze teksten niet in de canon zijn opgenomen. De teksten zijn misschien maar bij weinig mensen bekend, of ze zijn weggelaten omdat de inhoud ervan niet goed past in die van de andere boeken van de Bijbel. Sommige van de apocriefen zijn later geschreven en zijn daarom niet opgenomen.
De Authorized King James Version noemde deze boeken 'Apocrypha'. Het scheidde hen, omdat de Bijbel dat zei in 2 Esdras 14:46, Maar houd de zeventig laatste, opdat gij hen alleen zult overleveren aan degenen die wijs zijn onder het volk: Want in hen is de bron van begrip, de fontein van wijsheid, en de stroom van kennis.
De rooms-katholieke Bijbels hebben deze boeken in het Oude Testament. Ze noemen ze geen Apocriefen. Ze noemen ze deuterocanonisch, wat betekent dat ze tot het tweede kanon behoren. Kanunnik betekent gewoon een officiële lijst van literaire werken die geaccepteerd worden als zijnde een veld vertegenwoordigend. De eerste lijst is van boeken die voor het eerst in het Hebreeuws zijn geschreven. Deze tweede lijst is van boeken die voor het eerst in het Grieks zijn geschreven.