Lazarustaxon

In de paleontologie is een Lazarus taxon (meervoud taxa) een taxon dat verdwijnt uit één of meer perioden van het fossielenbestand, om later weer op te duiken. De term verwijst naar het Evangelie van Johannes, waarin wordt beweerd dat Jezus Lazarus uit de dood heeft opgewekt. Lazarus taxa komen ofwel voor als gevolg van (plaatselijk) uitsterven, later weer aangevoerd, of als een bemonsteringsartefact. Het fossielenbestand is onvolmaakt (slechts een zeer klein deel van de organismen raakt gefossiliseerd) en bevat hiaten die niet noodzakelijk door uitsterving zijn veroorzaakt, vooral wanneer het aantal individuen in een taxon zeer laag wordt.

Het concept werd ontwikkeld in de paleontologie waar, na een grote uitsterving, sommige groepen na miljoenen jaren weer opduiken. De gebruikelijke verklaring is dat de aantallen zo laag werden gedreven dat de kans op fossilisatie uiterst gering was. Dan, geleidelijk, herleefde hun aantal.

Geschiedenis van het idee

In 1974 wees Batten erop dat in het Neder-Trias genera en soorten ontbraken die in het Perm aanwezig waren geweest, maar die 20 miljoen jaar later in het Midden-Trias weer opdoken. Jablonski bedacht later de term "Lazarus taxon" voor soorten en geslachten die uit het fossielenbestand verdwijnen, om later weer op te duiken als de omstandigheden weer normaal zijn.

Levende voorbeelden

Er zijn enkele bekende voorbeelden van wat er met de huidige soorten gebeurt.

Enkele bekende voorbeelden:

  • Men dacht dat een volledige clade van kwabvinnige vissen, de subklasse Coelacanthimorpha, 80 miljoen jaar geleden was uitgestorven. Toen werd in 1938 een Coelacanth (Latimeria) gevonden.
  • Men dacht dat de Monoplacophora, een klasse weekdieren, in het Midden-Devoon (~380 miljoen jaar geleden) waren uitgestorven, totdat in 1952 levende leden werden ontdekt in diep water voor de kust van Costa Rica.
  • Metasequoia of Metasequoia, een geslacht van naaldbomen, werd voor het eerst beschreven als fossiel uit het Mesozoïcum door Shigeru Miki in 1941, maar in 1944 werd een kleine opstand ontdekt in Modaoxi, China.
  • De dwergbuidelrat (Burramys parvus), het enige buideldier in Australië dat een echte winterslaap houdt en oorspronkelijk bekend is van fossielen, werd ontdekt in 1966.
Coelacanth Latimeria chalumnae.
Coelacanth Latimeria chalumnae.


AlegsaOnline.com - 2020 / 2021 - License CC3