Ruige watersalamander (Taricha granulosa): gif, levenscyclus & leefgebied
Ontdek de ruige watersalamander (Taricha granulosa): sterk gif, levenscyclus, voortplanting en leefgebied — gedrag, habitat en verspreiding helder uitgelegd.
De ruige watersalamander (Taricha granulosa) is een Noord-Amerikaanse watersalamander die bekend staat om zijn sterke gif.
Jonge dieren leven na de metamorfose vier of vijf jaar op het land. Volwassen dieren zijn amfibisch en leven in het water en op het land. Eieren worden in het water gelegd. Ze zijn vooral te vinden na veel regen.
Uiterlijk en herkenning
De ruige watersalamander heeft meestal een donkere, ruw ogende rug (bruin tot bijna zwart) en een opvallende gele tot oranje buik. Die felle buikkleur werkt als waarschuwingskleur voor mogelijke vijanden (aposematisme). Volwassen exemplaren zijn 7–13 cm lang, soms iets groter. Juvenielen of 'efts' zijn vaak helderder van kleur en leven aanvankelijk op het land.
Gif: tetrodotoxine
Het huidsekreet van Taricha granulosa bevat het krachtige zenuwgif tetrodotoxine (TTX). Dit gif blokkeert zenuwimpulsen en kan ernstige symptomen veroorzaken bij dieren die het opeten of in contact brengen met slijmvliezen. Het is belangrijk te weten dat deze salamander niet giftig door te bijten (geen gifklieren die injecteren), maar poisonous — gevaarlijk bij aanraking of inslikken.
- Bij mensen kan aanraking over het algemeen geen directe dodelijke gevolgen hebben, maar ingestie of contact met ogen/mond kan ernstige problemen veroorzaken.
- Huisdieren, vooral honden, lopen risico als ze salamanders opeten; dit kan fataal zijn.
- Sommige roofdieren, zoals bepaalde soorten slangen (garterslangen), hebben in gebieden met veel ruige watersalamanders gedeeltelijke resistentie ontwikkeld. Dit heeft geleid tot een evolutionaire wapenwedloop tussen salamander en slang.
Advies: Raak salamanders niet onnodig aan. Gebruik handschoenen en was uw handen grondig als u toch contact had. Houd huisdieren uit de buurt.
Levenscyclus
De voortplanting vindt plaats in het water, meestal in de koelere maanden of tijdens het regenseizoen als de dieren naar vijvers en poelen trekken om te paren. Vrouwtjes leggen eieren één voor één of in kleine groepjes, vaak vastgebonden aan onderwaterplanten of bladeren. De larven (met kieuwen) groeien in het water en ondergaan na enkele maanden tot ongeveer een jaar de metamorfose tot landbewonende juvenielen.
- Juvenielen (efts) leven na metamorfose enkele jaren op het land — doorgaans vier tot vijf jaar volgens waarnemingen — voordat ze seksueel volwassen worden.
- Volwassen dieren zijn amfibisch: ze kunnen zowel op het land als in het water voorkomen en keren vaak jaarlijks terug naar voortplantingswateren.
- Levensduur: individuele dieren kunnen meer dan tien jaar oud worden; in gevangenschap zijn langere leeftijden waargenomen.
Leefgebied en verspreiding
De ruige watersalamander komt voor aan de westkust van Noord-Amerika, met name in delen van Californië, Oregon, Washington en zuidelijk British Columbia. Ze leven in en rond vijvers, stille beekjes, moerassen en bosgebieden met voldoende vocht. Buiten het voortplantingsseizoen zijn ze vaak te vinden onder rottend hout, stenen of in bladstrooisel.
Gedrag
Deze salamanders zijn meestal nachtactief en actief tijdens vochtige perioden. Als ze zich bedreigd voelen, tonen ze soms hun felgekleurde buik door het lichaam te buigen — een afschrikwekkende display om te waarschuwen voor hun giftigheid.
Bescherming en bedreigingen
Algemeen heeft Taricha granulosa geen wereldwijde kritieke status en wordt niet als sterk bedreigd beschouwd, maar lokale populaties kunnen onder druk staan door:
- habitatverlies en vernietiging van wetlands,
- verontreiniging van wateren (pesticiden, zware metalen),
- introductie van vijandige vissen of andere exoten die larven opeten,
- verkeersslachtoffers tijdens migraties naar voortplantingswateren.
Beschermde natte gebieden en het vermijden van verstoring tijdens het voortplantingsseizoen helpen populaties behouden. Raak dieren niet aan en verplaats ze niet naar andere gebieden (verspreiding van ziektes en verstoring voorkomen).
Interessant feit
De relatie tussen ruige watersalamanders en garterslangen is een klassieke studie in evolutionaire biologie. In regio's waar veel giftige salamanders voorkomen, hebben garterslangen vaak hogere resistentie tegen TTX ontwikkeld. Als reactie produceren salamanders soms meer TTX — een voorbeeld van co-evolutie.
Als u deze soort wilt observeren: doe dat van een afstand, bij voorkeur tijdens of na regenachtige periodes wanneer ze actief zijn, en volg de regels voor natuurobservatie in uw gebied.
Iets van zijn rode onderkant laten zien
De ruige watersalamander
Toxiciteit
Veel salamanders maken gif aan in hun huid om predatie te vermijden, maar de ruwhuidenalamander is bijzonder giftig. Giftigheid wordt meestal alleen ervaren als de watersalamander zich bedreigd voelt, hoewel soms huidirritatie kan optreden na aanraking.
Het gif dat de ruwe watersalamander maakt, kan een mens verlammen of doden. Onlangs stierf een dronken 29-jarige man in Coos Bay, Oregon, nadat hij een ruwhuidsalamander had ingeslikt voor een uitdaging.
Weerstand tegen gifstoffen
In een groot deel van het verspreidingsgebied van de watersalamander is de gewone slang (Thamnophis sirtalis) resistent tegen het gif van de watersalamander. In verschillende populaties jagen deze slangen met succes op de salamanders. Tegen gif resistente kousenbandslangen zijn de enige bekende dieren die een T. granulosa-salamander kunnen eten en overleven.
Dit is een voorbeeld van co-evolutie. De weerstand van de slang tegen het gif heeft geleid tot een selectieve druk ten gunste van salamanders die krachtiger gif produceren. Toenemende toxiciteit voor salamanders zorgt vervolgens voor een selectieve druk ten gunste van slangen met mutaties die een nog grotere resistentie opleveren.
Deze cyclus waarbij roofdier en prooi samen evolueren, wordt soms een evolutionaire wapenwedloop genoemd. In dit geval leidt het ertoe dat de salamanders veel meer gif produceren dan nodig is om een ander roofdier te doden.
Waarschuwing kleurstelling
Giftige dieren waarschuwen roofdieren meestal dat ze geen goed voedsel zijn. Het heeft geen zin om giftig te zijn, tenzij het helpt bij overleving en voortplanting. De onderkant van deze salamanders is levendig geel-oranje gekleurd. Bij dreiging krult de watersalamander zijn staart op en tilt zijn kop op om de waarschuwingskleur te tonen. Dit is te zien op foto's.
Locatie
Habitats van ruwhuiden komen voor langs de gehele westkust van de Verenigde Staten en British Columbia. Het zuidelijke verspreidingsgebied strekt zich uit tot Californië en het noordelijke tot in Alaska.
Zoek in de encyclopedie