Wolf 359 is een rode dwerg in het sterrenbeeld Leeuw, voor het eerst gemeten in 1919 door Max Wolf. Ongeveer 7,8 lichtjaren van de Aarde heeft het een schijnbare grootte van 13,5 en is alleen te zien met een grote telescoop.
Wolf 359 is een van de dichtstbijzijnde sterren van het Zonnestelsel. Alleen het Alfa Centauri-systeem (inclusief Proxima Centauri), Barnard's Ster, en WISE 1049-5319 zijn dichterbij. Het wordt in verschillende fictiewerken genoemd.
Wolf 359 is een van de zwakste en minst bekende sterren. Bij de lichtgevende laag die de fotosfeer wordt genoemd, heeft hij een temperatuur van ongeveer 2.800 K, wat laag genoeg is voor chemische verbindingen om te vormen en te overleven. De absorptielijnen van verbindingen zoals water en titanium(II)oxide zitten in het spectrum.
Het oppervlak heeft een magnetisch veld dat sterker is dan het gemiddelde magnetische veld op de Zon. Als gevolg van magnetische activiteit veroorzaakt door convectie, is Wolf 359 een fakkelster die gedurende enkele minuten een plotselinge toename van de lichtsterkte heeft. Deze fakkels geven sterke uitbarstingen van röntgen- en gammastraling af. Wolf 359 is een relatief jonge ster met een leeftijd van minder dan een miljard jaar. Er zijn geen metgezellen of schijven van puin gedetecteerd in een baan om hem heen.