Zon

De zon is de ster in het centrum van ons zonnestelsel. Het is een gele dwergster. Hij geeft energie af in de vorm van licht. Dat omvat licht, infrarode energie (warmte), ultraviolet licht en radiogolven. Hij geeft ook een stroom deeltjes af, die de aarde bereikt als "zonnewind". De bron van al deze energie is kernfusie. Kernfusie is de reactie in de ster die waterstof in helium verandert en enorme hoeveelheden energie oplevert.

De zon is een ster zoals vele andere in ons melkwegstelsel. Ze bestaat al iets meer dan 4,5 miljard jaar. Ze zal nog minstens zo lang blijven bestaan. De zon is ongeveer honderd keer zo groot als de aarde. Ze heeft een massa van 1,9891×1030 kg. Dat is 333.000 keer de massa van de aarde. De aarde kan 1,3 miljoen keer in de zon passen.

De zon gezien vanaf de aarde
De zon gezien vanaf de aarde

Fysica van de Zon

Oorsprong

Wetenschappers denken dat de zon ongeveer 4,567 miljard jaar geleden is ontstaan uit een zeer grote wolk van stof en kleine stukjes ijs.

In het centrum van die enorme wolk zorgde de zwaartekracht ervoor dat het materiaal zich ophoopte tot een bal. Toen deze groot genoeg was, startte de enorme druk binnenin een fusiereactie. De energie die daarbij vrijkwam, zorgde ervoor dat de bal warm werd en ging glanzen.

De energie die de zon uitstraalde, duwde de rest van de wolk van zich af, en de planeten vormden zich uit de rest van deze wolk.

Hoe werkt het?

De zon kan ook worden gebruikt als bron van zonne-energie.

Baan

De zon en alles wat er omheen draait, bevindt zich in de Melkweg. Als de zon ronddraait, neemt ze alles in het zonnestelsel mee. De zon beweegt met 820.000 km per uur. Met die snelheid duurt het nog 230 miljoen jaar voor een volledige baan.

Zichtbare kenmerken

Omdat de zon uit gas bestaat, komen en gaan de oppervlaktekenmerken. Als je door een speciale zonnetelescoop naar de zon kijkt, zie je donkere gebieden die zonnevlekken worden genoemd. Deze gebieden worden veroorzaakt door het magnetische veld van de zon. De zonnevlekken zien er alleen donker uit omdat de rest van de zon heel helder is.

Sommige ruimtetelescopen, waaronder die in een baan om de zon, hebben enorme bogen van zonnematerie gezien die zich plotseling van de zon uitstrekken. Dit worden zonneposities genoemd. Zonnevlammen zijn er in veel verschillende vormen en maten. Sommige zijn zo groot dat de aarde erin zou kunnen passen, en een paar hebben de vorm van een hand. Zonnevlammen komen en gaan.

Zonnevlekken, zonnevlammen en zonnevlammen worden zeldzaam, dan talrijk, en dan weer zeldzaam, om de 11 jaar.

Fotosfeer

Dit is het oppervlak van de zon. Het licht dat de aarde van de zon ontvangt, wordt door deze laag uitgestraald. Onder deze laag is de Zon ondoorzichtig, of niet doorzichtig voor licht.

Atmosfeer

De atmosfeer van de Zon bestaat uit vijf lagen. De chromosfeer, het overgangsgebied en de corona zijn veel heter dan het buitenste oppervlak van de fotosfeer van de Zon. Aangenomen wordt dat Alfvén-golven de corona kunnen verhitten.

De minimumtemperatuurzone, de koelste laag van de zon, bevindt zich ongeveer 500 kilometer (310 mijl) boven de fotosfeer. Zij heeft een temperatuur van ongeveer 4100 K (3830 °C). Dit deel van de Zon is koel genoeg om eenvoudige moleculen zoals koolmonoxide en water te laten ontstaan. Deze moleculen kunnen op de zon worden waargenomen met speciale instrumenten, spectroscopen genaamd.

De chromosfeer is de eerste laag van de zon die kan worden gezien, vooral tijdens een zonsverduistering wanneer de maan het grootste deel van de zon bedekt en het helderste licht tegenhoudt.

Het overgangsgebied van de zon is het gedeelte van de atmosfeer van de zon tussen de chromosfeer en het buitenste gedeelte, de corona. Het kan vanuit de ruimte worden gezien met telescopen die ultraviolet licht kunnen waarnemen. De overgang bevindt zich tussen twee zeer verschillende lagen. In het onderste deel raakt zij de fotosfeer en vormt de zwaartekracht de kenmerken. Aan de bovenkant raakt de overgangslaag de corona.

De corona is de buitenste atmosfeer van de zon en is veel groter dan de rest van de zon. De corona zet voortdurend uit in de ruimte en vormt de zonnewind, die het hele zonnestelsel vult. De gemiddelde temperatuur van de corona en de zonnewind is ongeveer 1.000.000-2.000.000 K (1.800.000-3.600.000 °F). In de heetste gebieden is het 8.000.000-20.000.000 K (14.400.000-36.000.000 °F). We begrijpen niet waarom de corona zo heet is. Zij kan worden waargenomen tijdens een zonsverduistering of met een instrument dat een coronagraaf wordt genoemd.

De heliosfeer is de dunne buitenste atmosfeer van de zon, gevuld met het plasma van de zonnewind. Hij strekt zich uit voorbij de baan van Pluto tot aan de heliopauze, waar hij een grens vormt waar hij in botsing komt met het interstellaire medium.

Verduisteringen

Een zonsverduistering verschijnt wanneer de maan zich tussen de aarde en de zon bevindt. De laatste gedeeltelijke eclips die in Groot-Brittannië werd gezien, was op 21 augustus 2017.

Een maansverduistering gebeurt wanneer de maan door de schaduw van de aarde gaat, wat alleen bij volle maan kan gebeuren. Het aantal maansverduisteringen in één jaar kan variëren van 0 tot 3. Gedeeltelijke verduisteringen zijn er iets meer dan totale verduisteringen, namelijk 7 tegen 6.

Het lot van de zon

Astrofysici zeggen dat onze zon een hoofdreeksster van het G-type is, midden in haar leven. Over een miljard jaar of zo zal de toegenomen zonne-energie de atmosfeer en de oceanen van de aarde wegkoken. Over nog eens een paar miljard jaar denkt men dat de zon groter zal worden en een rode reuzenster zal worden. De zon zou 250 keer zo groot worden als nu, zo groot als 1,4 AU (210.000.000 kilometer; 130.000.000 mijl) en zal de aarde opslokken.

Het lot van de aarde is nog steeds een beetje een mysterie. Op lange termijn hangt de toekomst van de Aarde af van de Zon, en de Zon zal de komende 5 miljard jaar vrij stabiel zijn. Berekeningen suggereren dat de aarde naar een wijdere baan zou kunnen verschuiven. Dit komt doordat ongeveer 30% van de massa van de zon zal wegwaaien in de zonnewind. Maar op de zeer lange termijn zal de aarde waarschijnlijk worden vernietigd als de zon in omvang toeneemt. Sterren zoals de zon worden in een later stadium rode reuzen. De zon zal uitdijen tot voorbij de banen van Mercurius, Venus en waarschijnlijk de aarde. In ieder geval zullen de oceaan en de lucht verdwenen zijn voordat de zon dat stadium bereikt.

Nadat de zon een punt heeft bereikt waarop zij niet meer groter kan worden, zal zij haar lagen verliezen en een planetaire nevel vormen. Uiteindelijk zal de zon krimpen tot een witte dwerg. Daarna, over een periode van enkele honderden miljarden of zelfs een triljoen jaar, zal de zon verdwijnen in een zwarte dwerg.


AlegsaOnline.com - 2020 / 2021 - License CC3