De Golden everlasting was in 1791 in Engeland in de landbouw geïntroduceerd. De Duitse tuinbouwer Herren Ebritsch verkreeg materiaal en ontwikkelde het op zijn kwekerij in Arnstadt bij Erfurt in Duitsland. Hij kweekte en verkocht variëteiten in vele kleuren, van brons tot wit tot paars, die zich in de jaren 1850 over Europa verspreidden. De schutbladeren van deze vroege vormen hadden de neiging om rond het bloemhoofdje gekromd te blijven in plaats van plat te worden zoals bij de inheemse Australische vormen. Het waren ook eerder eenjarige dan meerjarige vormen. Vele kregen namen als "atrococcineum" (donker scharlakenrode bloemhoofdjes), "atrosanguineum" (donker bloedrode bloemhoofdjes), "aureum" (goudgele bloemhoofdjes), "bicolor" (gele bloemhoofdjes met rode punt), "compositum" (grote meerkleurige bloemhoofdjes), "macranthum" (grote witte bloemhoofdjes met roze rand), en "monstrosum" (bloemhoofdjes met veel schutbladeren), hoewel ze tegenwoordig meestal in gemengd zaad worden verkocht voor de teelt als eenjarige. Er wordt aangenomen dat enkele gekleurde vormen van Zuid-Afrikaanse Helichrysum in het veredelingsprogramma zijn geïntroduceerd, wat heeft geresulteerd in de enorme verscheidenheid aan kleuren. De Golden everlasting was een van de verschillende soorten die vanaf het begin van de 19e eeuw populair werden bij de Europese vorsten en adel, maar in Australië weinig werden opgemerkt tot de jaren 1860, toen ze meer op de voorgrond traden in Australische tuinen.
De meeste variëteiten die in het laatste deel van de 20e eeuw in Australië zijn ontstaan, zijn vaste planten. Dargan Hill Monarch' was de eerste van deze variëteiten, en er zijn er nog vele gevolgd. Ze zijn rijkbloeiend en verkrijgbaar in vele kleuren, waaronder wit, geel, oranje, brons, roze en rood. Hun commerciële levensduur is over het algemeen ongeveer drie jaar. Het in Queensland gevestigde bedrijf Aussie Winners heeft een reeks compacte planten, variërend van oranje tot wit, die bekend staan onder de naam Sundaze. Planten van deze serie hebben gewoonlijk grotere bladeren. Deze serie won in 2001 de Gran premio d'oro op de Euroflora-tentoonstelling in Genève, voor de beste nieuwe plantenserie in de voorgaande drie jaar. Florabella Gold', een lid van de Florabella-serie, won de prijs voor beste nieuwe potplant (vegetatief) in de competitie van de Society of American Florists in 1999. De Wallaby variëteit van de bloemenreeks bestaat uit hogere vormen met smalle bladeren en witte, gele of roze bloemen. Andere commerciële series zijn onder meer de Nullarbor-serie en de madeliefjes van de Queensland Federation, waaronder 'Wanetta Sunshine' en 'Golden Nuggets'.
De Golden everlasting is gemakkelijk te kweken zowel uit zaad als uit stek, hoewel bepaalde variëteiten alleen uit stek echt groeien. Vers zaad ontkiemt in 3 tot 20 dagen en heeft geen speciale verzorging nodig. De planten groeien het best in zure, goed beluchte grond met een pH-waarde van 5,5 tot 6,3 en een laag fosforgehalte. Ze zijn gevoelig voor ijzertekort, wat aan de plant te zien is als vergeling (chlorose) van de jongste bladeren, terwijl de bladnerven groen blijven.
De Golden everlasting kan worden gekweekt in grote potten of bloembakken. Het is ook een goede startplant in de tuin voordat andere planten meer ingeburgerd raken. De lager groeiende variëteiten zijn geschikt voor hanging baskets en borderbeplantingen. De bloemen trekken vlinders aan in de tuin. Gedroogde bloemen zijn lang houdbaar - tot enkele jaren - en worden gebruikt in bloemstukken en de snijbloemenindustrie. Voor commerciële snijbloemen worden robuustere, langer gesteelde vormen gebruikt. De voornaamste factor die de levensduur van droogbloemen beperkt, is het verwelken van de stelen, zodat bloemen soms in arrangementen worden gevlochten. Het onderdompelen van bloemen in glycerol of polyethyleenglycol verlengt ook de levensduur.
