Umberto Eco (5 januari 1932 - 19 februari 2016) was een Italiaans schrijver, filosoof en semioticus. Hij was hoogleraar semiotiek en deskundig op het gebied van middeleeuwse geschiedenis aan de universiteit van Bologna. Zijn werk verbond diepgravende academische kennis met populaire vertelvormen en cultureel commentaar.
Leven en opleiding
Eco werd in 1932 in Alessandria, in Noord-Italië, geboren. Als student studeerde hij filosofie, geschiedenis, literatuur en pedagogische wetenschappen. Hij beëindigde zijn studie in 1954 met een doctoraalscriptie over Thomas van Aquino, waarmee hij zich vooral verdiepte in middeleeuwse denkbeelden en kennisleer. Na zijn afstuderen werkte Eco zowel in de academische wereld als in de uitgeverij- en journalistieke praktijk. In 1962 trouwde hij; zijn privéleven hield hij grotendeels buiten de publieke belangstelling.
Wetenschappelijke en literaire werk
Voordat Eco wereldwijde faam verwierf als romanschrijver publiceerde hij belangrijke werken op het gebied van semiotiek, literatuurtheorie en esthetica. Tot zijn bekendste wetenschappelijke werken behoren onder meer Opera aperta (1962) en zijn omvangrijke verhandeling over semiotiek, in het Italiaans vaak genoemd als Trattato di semiotica generale (1975). Zijn benadering van tekens, betekenisgeving en de rol van de lezer heeft grote invloed gehad op de semiotiek en op culturele studies.
Zijn carrière als romanschrijver begon met het wereldwijde succes van De naam van de roos (origineel: Il nome della rosa, 1980). Die historische detectiveroman combineert middeleeuwse kennis, filosofische thema's en een spannend mysterie en werd internationaal vertaald. De roman werd in 1986 verfilmd door Jean-Jacques Annaud, met o.a. Sean Connery in een hoofdrol, en later ook bewerkt voor televisieseries.
Andere belangrijke romans van Eco zijn onder meer:
- Het Foucault-pendel (origineel: Il pendolo di Foucault, 1988)
- Het eiland van de vorige dag (origineel: L'isola del giorno prima, 1994)
- Baudolino (2000)
- De mysterieuze vlam van koningin Loana (origineel: La misteriosa fiamma della regina Loana, 2004)
- Het Praagse kerkhof (origineel: Il cimitero di Praga, 2010)
- Numero Zero (origineel: Numero Zero, 2015)
Nederlandstalige en internationale lezers kennen Eco zowel van zijn romans als van zijn talrijke kortere essays, columns en lezingen over taal, media, politiek en cultuur. Hij was een veelgevraagd spreker en zijn werk heeft nog steeds invloed op literatuurwetenschap, filosofie en mediastudies.
Dood en nalatenschap
Umberto Eco overleed op 19 februari 2016 in Milaan na een periode van ziekte. Zijn boeken zijn in vele talen vertaald en blijven gelezen vanwege de combinatie van eruditie, scherpzinnigheid en verhalende kracht. Eco wordt herinnerd als een publieke intellectueel die complexe ideeën toegankelijk maakte zonder aan diepgang in te boeten.