Okinawa: Hoofdeiland en prefectuur van de Ryukyu-eilanden (Japan)

Ontdek Okinawa: het grootste Ryukyu-eiland en prefectuur — zonnige stranden, rijke Ryukyu-cultuur, eeuwenoude tradities, gezonde keuken en unieke natuur.

Schrijver: Leandro Alegsa

Okinawa is de naam voor het grootste eiland van de Ryūkyū eilanden, ver ten zuiden van Japan. Het woord "Okinawa" wordt ook vaak gebruikt voor de prefectuur Okinawa, een bestuurlijke eenheid van Japan die de zuidelijke Ryūkyū‑eilanden omvat, waaronder meerdere eilandgroepen zoals de Kerama-, Miyako- en Yaeyama-eilanden.

De hoofdstad van Okinawa is Naha, gelegen op het dichtstbevolkte eiland, het eiland Okinawa (Okinawa-hontō). Het eiland heette vroeger Great Lew Chew Island en was het centrum van het historische Ryukyu-koninkrijk, dat eeuwenlang een eigen cultuur en handelsrelaties met China, Zuidoost-Azië en Japan ontwikkelde.

Geografie en klimaat

Okinawa heeft een subtropisch klimaat met warme, vochtige zomers en milde winters. Het weer is vaak warm tot heet en het gebied wordt jaarlijks getroffen door tyfoons. De kustlijnen bestaan uit zandstranden, kliffen en uitgebreide koraalriffen die belangrijk zijn voor duiken en snorkelen.

Natuur en dieren

Veel van Okinawa's eilanden zijn schilderachtig en er zijn veel stranden. Rond de eilandengroep leeft een rijke variatie aan dieren en planten. In de zeeën rond Okinawa komen onder andere zeeschildpadden, kwallen en vele soorten vogels voor. Ook bijzondere en bedreigde soorten zoals de dugong en endemische vogels (bijvoorbeeld de Okinawa-rail) leven op sommige eilanden. De koraalriffen herbergen een grote biodiversiteit en trekken duikers van over de hele wereld.

Bevolking, taal en cultuur

Okinawa is de thuisbasis van het Okinawan-volk en van mensen die tot de verschillende Ryukyuan-taalgroepen behoren. Deze talen verschillen sterk van het Japans en zijn in veel gevallen bedreigd. Er wonen ook veel Japanners op de eilanden. De bevolking van de prefectuur telt ongeveer anderhalf miljoen mensen, geconcentreerd op het eiland Okinawa en in de stad Naha.

Okinawans hebben een rijke muziek‑ en danstraditie. Okinawa's muziek is populair in heel Japan en wordt gekenmerkt door het gebruik van de sanshin, een drie­snarig snaarinstrument. Het instrument en zijn liederen spelen een belangrijke rol in lokale feesten en ceremonies; op 4 maart vieren sommige mensen samen traditionele liederen en spelen sanshin.

Eten en gezondheid

Okinawanen behoren tot de langstlevende bevolkingsgroepen ter wereld en er zijn relatief veel honderdjarigen. Deze hoge levensverwachting wordt vaak toegeschreven aan een combinatie van factoren: een traditioneel dieet met veel vis, groente en zeegroenten, matige hoeveelheden vlees zoals varkensvlees, sociale verbondenheid (zoals lokale gemeenschapsnetwerken) en een actieve levensstijl. Okinawa wordt soms genoemd als één van de zogenaamde "Blue Zones", gebieden met uitzonderlijk veel langlevenden.

Okinawan voedsel is beroemd om zijn originaliteit. Lokale specialiteiten zijn onder meer Okinawa Soba, Go-ya Champuru, Rafute en Ji-mami-doufu. Vis (vis) en zeegroenten spelen een grote rol in de dagelijkse keuken.

Geschiedenis en Tweede Wereldoorlog

Okinawa vormde eeuwenlang het centrum van het Ryukyu-koninkrijk. In de moderne geschiedenis kreeg het eiland veel aandacht tijdens de Tweede Wereldoorlog: Okinawa was het toneel van de beslissende en zeer bloedige Slag om Okinawa in 1945. Tijdens die slag stierven vele soldaten en een groot aantal burgers. Na de oorlog stonden de eilanden lange tijd onder Amerikaans bestuur; pas in 1972 werd de prefectuur teruggegeven aan Japan.

Als herinnering aan de oorlog en haar slachtoffers zijn er meerdere gedenktekens en musea op Okinawa. Het Himeyuri-monument is één van de bekendste herdenkingsplaatsen.

Amerikaanse bases en hedendaagse kwesties

Nadat de oorlog eindigde bleven er op Okinawa aanzienlijke Amerikaanse militaire basissen aanwezig. Tegenwoordig heeft de Verenigde Staten nog steeds meerdere militaire bases op verschillende eilanden van Okinawa. De aanwezigheid van deze bases is een belangrijk politiek en maatschappelijk onderwerp in de prefectuur, met discussie over veiligheid, milieu en het dagelijks leven van de lokale bevolking.

Toerisme en bezoek

Toerisme is een belangrijke bron van inkomen voor Okinawa. Bezoekers komen voor de stranden, het helderblauwe water, snorkel- en duiklokaties zoals de Kerama-eilanden, historische sites van het Ryukyu-koninkrijk en attracties zoals grote aquaria. Naha is het vervoersknooppunt met een luchthaven en veerverbindingen naar de kleinere eilanden. Lokale markten, festivals en de keuken zijn extra trekpleisters voor toeristen.

Okinawa combineert natuurschoon, een unieke cultuur en een bewogen geschiedenis. Wie naar de eilanden reist, kan oude Ryukyu-tradities ervaren, genieten van subtropische natuur en leren over de gevolgen van de 20e-eeuwse geschiedenis voor de lokale bevolking.

Kaart van de prefectuur OkinawaZoom
Kaart van de prefectuur Okinawa

Geschiedenis

Okinawa is momenteel een deel van Japan. Het heeft echter een eigen geschiedenis en cultuur die zich onderscheidt van Japan. De geschiedenis van Okinawa is meestal als volgt verdeeld in vijf tijdperken.

  • Prehistorische periode (tienduizenden jaren geleden~12e eeuw)
  • Oude Ryukyu-tijdperk (12e eeuw~1609)
  • Vroegmoderne Ryukyu-tijd (1609~1879)
  • Het moderne Okinawa-tijdperk (1879~1945)
  • Naoorlogse periode (1945~)

In de prehistorie heerste de jacht op dieren en het verzamelen van planten. In de 10e tot 12e eeuw vond er een verschuiving plaats naar de landbouw. Vele gemeenschappen werden gevormd en geïntegreerd in de drie kleine landen Hokuzan, Chūzan en Nanzan. In 1372 begon Chūzan hulde te brengen aan de Chinese Ming-dynastie. Dit kleine land werd sterk door de handel met de Ming-dynastie, en viel de andere landen aan. Het werd het "Ryūkyū Koninkrijk". Dit koninkrijk bloeide op door handel in heel Azië gedurende de 15e en 16e eeuw.

In 1609 viel Shimazu Iehisa het Koninkrijk Ryūkyū binnen. Hij was de leenheer van de provincie Satsuma. Deze invasie betekende dat het Ryūkyū Koninkrijk gedwongen werd het Japanse shogunaatsregime te eren. Deze overheersing duurde tot het einde van de 19e eeuw.

In 1867 kwam er een einde aan het Japanse shogunaat en werd de macht teruggegeven aan keizer Meiji. De nieuwe regering had een beleid om het Ryūkyū Koninkrijk in het Japanse Rijk op te nemen. Het Ryūkyū Koninkrijk werd gereorganiseerd. In het begin, in 1872, werd het Ryūkyū Koninkrijk omgedoopt tot Ryūkyū Domein, wat betekent dat het rechtstreeks werd gecontroleerd door Japan in plaats van de provincie Satsuma. In 1879 werd het gereorganiseerd als Okinawa-prefectuur. Het Ryūkyū Koninkrijk werd in die tijd beëindigd. Okinawa werd een Japanse kolonie.

In het begin benadrukte Japan de verschillen tussen Okinawan en de Japanse cultuur, om het discriminerende beleid in de kolonie te rechtvaardigen. Maar om de kolonisatie naar het Westen te rechtvaardigen, werd het beleid veranderd in een beleid dat de nadruk legde op overeenkomsten en dat Okinawa in Japan assimileerde. Zo is de Okinawan-maatschappij sterk beïnvloed door Japan. De Japanners leerden Okinawan-kinderen dat de Okinawan-taal een "dialect" van het Japans was, en studenten werden gestraft voor het spreken van hun moedertaal. Okinawa was verwikkeld in de Japanse oorlog tegen de VS en China. Okinawa werd opgenomen in het oorlogssysteem. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog werd Okinawa zelf het slagveld, de sociale infrastructuur werd volledig verwoest en veel mensen stierven.

Na de oorlog werd Okinawa onder het Amerikaanse leger geplaatst. De mensen verwachtten vrijheid, maar er werd voorrang gegeven aan het Amerikaanse militaire beleid. Daarom werd de beweging voor een terugkeer naar Japan versterkt, en het werd uitgevoerd in 1972. Het probleem blijft echter tot op heden bestaan, omdat de Japanse regering prioriteit blijft geven aan het Amerikaanse militaire beleid. Veel Amerikaanse militaire bases zijn nog steeds verlaten, en de misdaden van een paar Amerikaanse soldaten blijven een sociaal probleem.


Gerelateerde pagina's



Zoek in de encyclopedie
AlegsaOnline.com - 2020 / 2025 - License CC3