Wedloop om Afrika

De Scramble voor Afrika (of de Race voor Afrika), van de jaren 1880 tot het begin van de Eerste Wereldoorlog, was een tijd van veel koloniale expansie in Afrika. Veel Europese landen begonnen in deze tijd met kolonies in Afrika. Dit is een voorbeeld van het Nieuwe Imperialisme. Liberia, Ethiopië en de Darwiische staat werden in deze tijd niet veroverd.

In de laatste helft van de 19e eeuw veranderde de manier waarop landen hun koloniën beheersten. Ze veranderden van economische controle door middel van massale nederzettingen, naar politieke en militaire controle van de hulpbronnen van de kolonie, vooral in de jaren 1870. Dit werd gezien in de strijd voor de gebieden die door de Europese naties werden gecontroleerd.

Enkele beroemde mensen die Europese landen hielpen meer land te vinden in Afrika waren de ontdekkingsreizigers David Livingston, Henry Morton Stanley, en Pierre Savorgnan de Brazza, en de Franse politicus Jules Ferry.

De Conferentie van Berlijn (1884 - 1885) probeerde een einde te maken aan de geschillen tussen het Verenigd Koninkrijk, de Derde Republiek van Frankrijk, het Duitse Rijk en andere Europese landen. Zij kwamen overeen dat "effectieve bezetting" de regel zou zijn voor koloniale aanspraken. Er werden wetten gemaakt voor het gebruik van een directe heerschappij over een kolonie, gesteund door de militaire macht.

Boodey, het paard van Ismail Mire. Ismail Mire voerde het bevel over het langst durende antikoloniale gevecht...
Boodey, het paard van Ismail Mire. Ismail Mire voerde het bevel over het langst durende antikoloniale gevecht...


AlegsaOnline.com - 2020 / 2021 - License CC3