De Scramble for Africa, ook wel de Race for Africa genoemd, was een periode in de geschiedenis waarin de koloniale expansie in Afrika snel verliep. Het duurde van de jaren 1880 tot het begin van de Eerste Wereldoorlog. Veel Europese landen begonnen in die tijd kolonies in Afrika. Dit is een voorbeeld van Nieuw Imperialisme. In de laatste helft van de 19e eeuw veranderde de manier waarop landen hun koloniën controleerden. Voorheen hadden de Europeanen alleen directe controle over kleine kustgebieden. Nu veranderden zij van economische controle door vestiging, naar politieke en militaire controle over de hulpbronnen van de kolonie. Dit bleek uit de strijd om gebieden die door Europese naties werden gecontroleerd.
Veel mensen werden beroemd door Europese landen te helpen meer land te vinden in Afrika. Hiertoe behoorden de ontdekkingsreizigers David Livingstone, Henry Morton Stanley en Pierre Savorgnan de Brazza en de Franse politicus Jules Ferry.
De Conferentie van Berlijn (1884 - 1885) probeerde een einde te maken aan de geschillen tussen het Verenigd Koninkrijk, de Franse Derde Republiek, het Duitse Rijk en andere Europese landen. Zij kwamen overeen dat "effectieve bezetting" de regel zou worden voor koloniale aanspraken. Er werden wetten gemaakt voor het toepassen van direct bestuur op een kolonie, ondersteund door militaire macht.
