De Civil Rights Act van 1875 (18 Stat. 335-337), soms ook Enforcement Act of Force Act genoemd, was een federale wet van de Verenigde Staten die tijdens de Reconstructie werd uitgevaardigd om de Afro-Amerikanen gelijkebehandeling te garanderen in openbare accommodaties en openbaar vervoer, en om te voorkomen dat zij zouden worden uitgesloten van de juryplicht. De wet werd aangenomen door het 43e Congres van de Verenigde Staten en op 1 maart 1875 door president Ulysses S. Grant ondertekend. Enkele jaren later oordeelde het Hooggerechtshof in Civil Rights Cases (1883) dat delen van de wet ongrondwettig waren.