Magere Hein

De dood is een verpersoonlijkt wezen dat in veel samenlevingen in de geschiedenis voorkomt. In het Engels krijgt de Dood meestal de naam Grim Reaper en vanaf de 15e eeuw tot nu, wordt de Grim Reaper afgebeeld als een menselijk skelet dat een zeis vasthoudt en gekleed is met een zwarte mantel met een kap. Hij krijgt ook dezelfde naam als Engel des Doods (Hebreeuws: מלאך המוות, Mal'ach Ha'Mavett), die in de Bijbel voorkomt.

In sommige geloven kan Magere Hein de dood van het slachtoffer veroorzaken, waardoor legenden ontstonden dat hij kan worden omgekocht, bedrogen en deals kan sluiten om het leven van iemand te behouden. In andere geloven leidt Magere Hein de doden naar de volgende wereld, zonder dat de doden van zijn dood afweten.

De afbeelding van de Dood als een skelet met een zeis.
De afbeelding van de Dood als een skelet met een zeis.

Indo-Europese Mythologie

Oudgrieks

In de Griekse oudheid zagen de Grieken de dood als goed. Hij wordt vaak afgebeeld als een bebaarde, gevleugelde man of een jonge, gevleugelde jongen. De dood, of Thanatos, is het tegenovergestelde van het leven. De dood wordt voorgesteld als een man, en het leven als een vrouw. Hij is de tweelingbroer van Hypnos, de god van de slaap. Hij wordt beschreven als zachtaardig, hij begeleidt de doden naar de onderwereld, Hades. Dan overhandigt hij de doden aan Charon, die een boot bemant die de doden naar de onderwereld vervoert, door de rivier de Styx. De zusters van Thanatos, Keres, waren de geesten van de gewelddadige dood, zij werden in verband gebracht met sterfgevallen door strijd, ziekte, ongelukken en moord. Zij werden voorgesteld als kwaadaardig, zij voedden zich met het lichaam van de dode, nadat de ziel naar de Hades was geëscorteerd. Ze hadden hoektanden, klauwen, en zouden gekleed zijn in bloedige juwelen.

Keltisch

De Welsh beeldden de dood af als Angeu, en voor de Bretons was het Ankou, zij waren dezelfde. Hij verscheen als een man met een zwart gewaad, soms een zeis dragend, rijdend op een kar waarop hij de doden verzamelde.

Polen

In Polen heeft de Dood, of Śmierć, een uiterlijk dat lijkt op dat van onze moderne Magere Hein, maar in plaats van een zwart gewaad, draagt hij een wit gewaad.

Baltic

De Litouwers noemen de dood Giltinė, van het woord gelti (steken). Giltinė werd afgebeeld als een oude, lelijke vrouw met een lange blauwe neus en een giftige tong. De legende vertelt dat Giltinė jong, mooi en communicatief was totdat ze zeven jaar lang in een doodskist opgesloten zat. De godin van de dood was een zuster van de godin van het leven en het lot, Laima, en symboliseerde de relatie tussen begin en einde.

Daarna hebben de Lituaniërs de klassieke Magere Hein met de zwarte mantel en de zeis overgenomen.

Hindoeïstische Teksten

In hindoeteksten wordt de heer van de dood Yama genoemd. Yama berijdt een zwarte buffel en draagt een touw om de doden naar zijn gevangenis te brengen. Er zijn vele vormen van Reapers, zij zijn zijn agenten. Zij worden Yamaduts genoemd. Daar worden alle goede en slechte mensen opgeslagen in een soort archief. Dan haalt Yama de gegevens eruit en beslist waar de ziel in het volgende leven terechtkomt, volgens het reïncarnatiebeginsel van het Hindoeïsme. Yama wordt in de Mahabharata ook genoemd als een filosoof en een toegewijde van Brahman.

Thanatos God van de dood in de oude Griekse mythologie.
Thanatos God van de dood in de oude Griekse mythologie.

Japanse mythologie

In de Kojiki sterft Izanami, na het baren van de vuurgod Kagu-tsuchi, aan de wonden van zijn vuur en komt terecht in het eeuwigdurende nachtrijk genaamd Yomi-no-kuni (de onderwereld) waar de goden zich terugtrekken en waar Izanagi, haar echtgenoot, naar toe reist in een mislukte poging haar terug te winnen. Hij ontdekt dat zijn vrouw niet meer zo mooi is, en in een korte ruzie daarna tussen hen, belooft zij om elke dag duizend levens te nemen, wat haar positie als de godin van de dood betekent.

Er zijn ook doodsgoden, shinigami (死神) genaamd, die dichter bij de westerse traditie van de Magere Hein staan; hoewel zij veel voorkomen in moderne Japanse kunst en fictie, waren zij in wezen afwezig in de traditionele mythologie.

In Abrahamitische Religies

Memitim

Memitim is een type engel uit de Bijbel die in verband wordt gebracht met de dood van de mensen. Het woord komt uit het Hebreeuws ממיתים (Engels: Killers). Zij worden genoemd om de mensen te doden die door hun beschermengel niet meer beschermd worden. Er is onder bijbelgeleerden enige discussie over de aard van de Memitim, maar algemeen wordt aangenomen dat zij, zoals beschreven in het Boek Job 33:22, een soort moordenaars zijn.

Jodendom

Vorm en functies

Volgens de Midrasj is de Engel des Doods door God geschapen op de eerste dag van de schepping. Zijn huis is in de hemel. Hij heeft twaalf vleugels. "Over alle mensen heb ik u de macht gegeven," zei God tegen de engel des doods, "alleen niet over deze, die door de wet vrij is geworden van de dood".Er wordt gezegd dat de engel des doods vol ogen is. In de tijd van de dood, staat hij over de stervende, en wacht tot de man hem ziet. Wanneer de stervende hem eindelijk ziet, laat hij een gal vallen in de mond van de stervende en dat is wat hem uiteindelijk doodt. De uitdrukking "de dood smaken" is ontstaan uit de gedachte dat de dood werd veroorzaakt door een druppel gal.

Dood en Satan

De engel des doods, die door sommigen met Satan wordt vereenzelvigd, heeft direct na de schepping een geschil met God over het licht van de Messias. Toen Eva de boom der kennis aanraakte, sprak de engel des doods tot haar, en zij dacht: "Nu zal ik sterven, en God zal een andere vrouw voor Adam scheppen". Adam sprak ook met de engel des doods. De engel des doods zit voor het aangezicht van de doden. Terwijl Abraham rouwde om Sara verscheen de engel aan hem, hetgeen verklaart waarom "Abraham opstond van voor zijn dood". Samaël vertelde Sarah dat Abraham Izaäk had geofferd ondanks zijn gejammer, en Sarah stierf van ontzetting en verdriet.Het was Mozes die het vaakst met de engel te maken had. Bij het verzet van Korach, zag Mozes hem.

Christendom

In het Christendom was er eerst geen wezen voor de dood, omdat God Jezus deed herrijzen en mensen kan doden. Daarna verklaarde de schrijver van de Brief aan de Hebreeën dat Satan de macht heeft om de dood te beheersen. Een van hen geloofde dat de zoon, met zijn dood, Satan doodde, en door zijn opstanding Satan weer tot leven bracht.

Men gelooft ook dat het eerste hoofd van het Beest in het Boek Openbaring de wederopstanding van Satan is.

Islam

In de Islam is er de Engel des Doods, die meer bekend is onder de naam Aartsengel des Doods, waarvan zijn naam Azraël is. In de Koran wordt hij niet bij zijn naam genoemd, maar bij de naam Mal'akkh al Mut (Engel des Doods). Hij wordt ook in oude Hebreeuwse teksten beschreven als Azrael, de Engel des Doods. Ook in vroegchristelijke teksten wordt hij Azrael genoemd.

La mort du fossoyeur (De dood van de doodgraver) door Carlos Schwabe
La mort du fossoyeur (De dood van de doodgraver) door Carlos Schwabe

Tekening van de Dood die cholera brengt, in Le Petit Journal
Tekening van de Dood die cholera brengt, in Le Petit Journal

Middeleeuws schilderij van de Dood die schaakt, uit de kerk van Täby in Zweden
Middeleeuws schilderij van de Dood die schaakt, uit de kerk van Täby in Zweden


AlegsaOnline.com - 2020 / 2021 - License CC3