Encyclopædia Britannica: definitie, geschiedenis en online editie
Ontdek Encyclopædia Britannica: definitie, rijke geschiedenis en de moderne online editie — betrouwbare, diepgaande artikelen geschreven door experts.
De Encyclopædia Britannica (Latijn voor "Britse Encyclopedie"), voorheen uitgegeven door Encyclopædia Britannica, Inc., is een gezaghebbende Engelstalige encyclopedie die sinds het begin van de 21e eeuw vooral als online publicatie wordt aangeboden. De hoofdtaal van de encyclopedie is Brits Engels. Oorspronkelijk werd de Britannica uitsluitend op papier gedrukt; eind 20e eeuw en in het begin van de 21e eeuw verschenen daarnaast digitale versies en zoekbare databases voor computers en het internet. Naast de algemene editie bestaan er ook speciaal bewerkte versies voor kinderen en educatieve producten voor scholen. Veel lezers beschouwen de Britannica als één van de meest betrouwbare algemene naslagwerken vanwege de brede inzet van deskundige medewerkers en redactionele controle.
Definitie en kenmerken
De Britannica bevat duizenden artikelen die systematisch en over het algemeen alfabetisch gerangschikt zijn. Artikelen verschillen sterk in lengte: van korte trefwoordbeschrijvingen tot uitgebreide, door specialisten geschreven verhandelingen. De encyclopedie is bedoeld voor goed opgeleide volwassenen en is geschreven met een hoger niveau van diepgang dan veel populaire naslagwerken.
Geschiedenis
De eerste uitgave van de Encyclopædia Britannica verscheen tussen 1768 en 1771 in Edinburgh, Schotland. Het initiatief kwam van uitgevers en drukkers die een compact, systematisch compendium van kennis wilden samenstellen; de eerste hoofdredacteur was William Smellie. De encyclopædia groeide geleidelijk: de allereerste editie bestond uit slechts drie boeken, later werden uitgaven steeds omvangrijker en gedetailleerder.
Tijdens de 19e en 20e eeuw breidde de Britannica zich verder uit en veranderde haar redactionele en zakelijke organisatie. In de loop der tijd verhuisde de hoofdzetel naar de Verenigde Staten en ontwikkelde de firma aanvullende producten en diensten. De Britannica is de oudste nog bestaande Engelstalige encyclopedie en heeft door de eeuwen heen invloed gehad op de manier waarop kennis systematisch werd vastgelegd en geordend.
Structuur van de moderne edities
De Britannica onderging meerdere herstructureringen. De bekendste vorm uit de late 20e eeuw is de 15e editie (geïntroduceerd in 1974), die de inhoud onderbracht in verschillende onderdelen met uiteenlopende functies: lange, diepgaande artikelen en kortere trefwoorden, aangevuld met een overzichtelijk classificatiesysteem. Een specifiek onderdeel, de Propædia, is bedoeld als een samenhangend overzicht om het hele kennisgebied te structureren en gebruikers te helpen thema's en verbanden te vinden.
In die edities zijn de langere artikelen ondergebracht in wat vaak de Macropædia wordt genoemd (uitgebreide, specialistische bijdragen) en de kortere naslagartikelen in de Micropædia (geschikt voor snelle raadpleging). Voor zeer uitgebreide onderwerpen kunnen Macropædia-artikelen honderden pagina's omvatten, terwijl Micropædia-artikelen doorgaans veel beknopter zijn; de Micropædia wordt gebruikt voor snelle controle, de Macropædia voor diepgravende informatie. Naast deze kernwerken verscheen jaarlijks een jaarboek met actualisaties en belangrijke nieuwigheden.
Overgang naar onlinepublicatie
Door de opkomst van digitale media en veranderende afzetmarkten schakelde Encyclopædia Britannica over van hoofdzakelijk gedrukte afleveringen naar een focus op digitale producten. In maart 2012 maakte Encyclopædia Britannica, Inc. bekend geen reguliere gedrukte edities meer te zullen uitgeven en zich te concentreren op Encyclopædia Britannica Online en andere digitale en educatieve diensten. Een groot deel van de volledige inhoud is sindsdien via abonnementen online beschikbaar; tegelijkertijd biedt Britannica gratis beperkte inhoud en educatieve licenties voor scholen.
Redactie, betrouwbaarheid en inhoudsproductie
De artikelen van de Britannica worden geschreven door deskundigen en samengestuurd door professionele redacteuren. Historisch en recentelijk werkten er ongeveer honderd fulltime redacteuren en enkele duizenden deskundige bijdragers aan de encyclopedie. Die combinatie van gespecialiseerde auteurs en redactionele controle heeft altijd bijgedragen aan de reputatie van de Britannica als betrouwbare bron. De redactionele werkwijze verschilt van die van volledig open-bijdragende projecten: bijdragen worden beoordeeld en bewerkt voordat ze worden gepubliceerd.
Omvang en thematiek
De omvang van de Britannica is door de decennia heen redelijk constant gebleven wat betreft diepte en breedte van de onderwerpen: zij bestrijkt vele miljoen woorden en tienduizenden onderwerpen, variërend van algemeenheden tot zeer specialistische onderwerpen. Door de combinatie van korte naslagteksten en uitvoerige artikelen biedt de encyclopedie zowel snelle toegangen tot feiten als verdiepende lectuur.
Eigendom, financiën en concurrentie
De Encyclopædia Britannica heeft in haar geschiedenis meerdere eigenaren gehad en moest zich regelmatig aanpassen aan economische veranderingen. Net als veel andere traditionele naslagwerken ondervond de Britannica uitdagingen bij het vinden van rendabele bedrijfsmodellen in het digitale tijdperk. De opkomst van gratis, door de gemeenschap opgebouwde bronnen zoals Wikipedia heeft de markt voor algemene encyclopedieën ingrijpend veranderd: Wikipedia is inmiddels veel groter qua aantal artikelen, terwijl Britannica zich profileert op kwaliteit, redactionele controle en educatieve producten.
Educatieve producten en doelgroepen
Naast de algemene Engelstalige editie bestaan er versies speciaal voor jongere lezers en scholen. De Britannica for Kids en andere educatieve services zijn aangepast qua taalniveau en presentatie. Voor volwassenen blijven de standaardedities en de online-database belangrijke bronnen voor studie, achtergrondinformatie en citaten in academische en journalistieke contexten.
Toekomst en huidige status
Vandaag de dag is de Encyclopædia Britannica vooral een digitaal merk met een aanbod gericht op abonnementsdiensten, schoollicenties, en gespecialiseerde naslag- en leermaterialen. De encyclopedie blijft zich aanpassen: door multimedia, regelmatige updates online en onderwijsproducten probeert zij relevant te blijven in een tijdperk met snelle toegang tot informatie.
De Britannica blijft daardoor een belangrijk historisch en intellectueel monument: een naslagwerk met eeuwenoude wortels dat zich heeft ontwikkeld van een papieren standaardwerk tot een moderne, digitale kennisbron.
Geschiedenis
Veel verschillende mensen zijn eigenaar geweest van de Britannica. Onder hen bevinden zich de Schotse uitgever A & C Black, Horace Everett Hooper, Sears Roebuck en William Benton. Encyclopædia Britannica, Inc. is eigendom van Jacqui Safra, een Zwitserse miljardair en acteur. De informatietechnologie is beter geworden en meer elektronische encyclopedieën zoals Microsoft Encarta en Wikipedia hebben ervoor gezorgd dat mensen geen gedrukte encyclopedieën meer willen kopen. Om toch te kunnen overleven, is Encyclopædia Britannica, Inc. mensen blijven vertellen dat de Britannica goed en nauwkeurig is, heeft het de encyclopedie goedkoper gemaakt en elektronische versies gemaakt op cd-rom, dvd en het World Wide Web. Sinds het begin van de jaren 1930 heeft het bedrijf ook spin-off naslagwerken gepromoot.
Uitgaven
Er zijn 15 officiële edities van de encyclopedie, met enkele uitbreidingen op de 3e en 5e editie (zie onderstaande tabel). Eigenlijk kan men zeggen dat de 10e editie slechts een uitbreiding was van de 9e editie, en dat de 12e en 13e editie uitbreidingen waren van de 11e editie. De 15e editie werd in 1985 gereorganiseerd, en de bijgewerkte, huidige versie is de 15e editie.
Gedurende de hele geschiedenis van de encyclopedie wilde de Britannica een uitstekend naslagwerk zijn en leerstof bieden voor wie wil studeren. In 1974 had de 15e editie een derde wens: alles samenvoegen wat iedereen weet. De geschiedenis van de Britannica kan worden onderverdeeld in vijf grote tijdperken, of tijdsduren.
Eerste tijdperk
In haar eerste jaren (1e-6e editie, 1768-1826) werd de Britannica gecontroleerd door de mensen die haar het eerst schreven, Colin Macfarquhar en Andrew Bell, en door hun vrienden en relaties, zoals Thomas Bonar, George Gleig en Archibald Constable. De Britannica werd voor het eerst gepubliceerd tussen 1768 en 1771 in Edinburgh, een stad in Schotland, onder de naam Encyclopædia Britannica, of, A dictionary of arts and sciences, compiled upon a new plan. Het werd geschreven ter vervanging van de Franse Encyclopédie. Het logo, dat het bloemenembleem van Schotland is, laat zien dat de Britannica een Schotse onderneming was. De totstandkoming van de encyclopedie is een van de beroemdste gebeurtenissen in de tijd dat Schotland veel dingen begon uit te vinden, oftewel het tijdperk van de Verlichting. De Britannica begon als een set van drie boeken (in de eerste editie) geschreven door één jonge redacteur, William Smellie. Veel mensen zeiden dat de eerste editie van de encyclopedie erg onnauwkeurig was en veel problemen bevatte. Langzaam veranderde de Britannica, in de eerste tijd, in een reeks van 20 boeken, geschreven door vele mensen. Hoewel een paar andere encyclopedieën met de Britannica hadden gevochten, zoals Rees's Cyclopaedia en Coleridge's Encyclopaedia Metropolitana, gingen deze encyclopedieën ofwel failliet ofwel werden ze niet afgemaakt omdat de mensen die ze schreven ruzie maakten. Toen het eerste tijdperk bijna voorbij was, had de Britannica veel mensen die hielpen schrijven, allemaal met verschillende soorten vaardigheden. De encyclopedie slaagde erin zoveel mensen te krijgen door hun vrienden uit te nodigen om te helpen.
Tweede tijdperk
In het tweede tijdperk (7e-9e editie, 1827-1901) was de Britannica eigendom van het bedrijf uit Edinburgh, A & C Black. Hoewel sommige mensen de Britannica hielpen schrijven omdat zij bevriend waren met de belangrijkste redacteuren, wilden veel andere mensen de Britannica helpen omdat deze zeer succesvol werd. Deze mensen kwamen uit vele andere landen, en sommigen van hen waren zeer beroemd om de dingen waarover zij schreven. Een index van alle artikelen werd geschreven om toe te voegen aan de 7e editie van de encyclopedie, en men bleef een index maken tot 1974. De eerste Engelse hoofdredacteur was Thomas Spencer Baynes, die de leiding had bij het maken van de beroemde 9e editie, die ook wel de "Scholar's Edition" wordt genoemd. De 9e editie wordt beschouwd als de meest voor studenten bedoelde Britannica ooit geschreven. Aan het einde van de 19e eeuw was de 9e editie echter al te oud en had de Britannica veel financiële problemen.
Derde tijdperk
In het derde tijdperk (10e-14e editie, 1901-1973) was de Britannica in handen van Amerikanen, die veel reclame begonnen te maken om meer geld te verdienen. De Amerikaanse eigenaren maakten de artikelen van de Britannica ook langzaam eenvoudiger, zodat het meer mensen kon bedienen. De 11e editie wordt door veel mensen beschouwd als de beste editie van de encyclopedie. De eigenaar, Horace Hooper, werkte keihard om de 11e editie perfect te maken. Toen Hooper financiële problemen kreeg, werd de Britannica ongeveer 18 jaar lang (1920-1923, 1928-1943) beheerd door Sears Roebuck. In 1932 was de vice-president van Sears, Elkan Harrison Powell, eigenaar van de Britannica.
In 1936 begon hij de encyclopedie voortdurend en vaak te herzien (wat nu nog steeds gebeurt), waarbij elk artikel minstens twee keer per tien jaar wordt gecontroleerd. Dit was een groot verschil met vroeger, toen de artikelen pas werden gewijzigd bij een nieuwe editie, ongeveer om de 25 jaar, waarbij sommige artikelen opnieuw werden gebruikt zonder dat ze werden herzien. Hij maakte ook snel enkele educatieve producten waardoor de encyclopedie nog bekender werd bij iedereen. In 1943 beheerde William Benton de Britannica tot aan zijn dood in 1973. Benton richtte ook de Benton Foundation op, die de Britannica tot 1996 beheerde. In 1968, tegen het einde van dit tijdperk, vierde de Britannica zijn 200-jarig bestaan en in 2014 verscheen de laatste gedrukte editie.
Amerikaanse advertentie voor de 11e editie uit de uitgave van mei 1913 van National Geographic Magazine.
Titelpagina van de eerste editie van de Encyclopædia Britannica
De edities van de Encyclopædia Britannica uit het midden van de 19e eeuw bevatten belangrijk onderzoek, zoals het artikel van Thomas Young over Egypte, waarin de vertaling van de hiërogliefen op de Steen van Rosetta (afbeelding) is opgenomen.
De Encyclopedie Nu
2007 gedrukte versie
Sinds 1985 bestaat de Britannica uit vier delen: de Micropædia, de Macropædia, de Propædia en een index van twee boeken. De artikelen van de Britannica zijn te vinden in de Micropædia en Macropædia, die respectievelijk 12 en 17 boeken bevatten, elk met ongeveer duizend bladzijden. De Macropædia 2007 heeft 699 gedetailleerde artikelen, die zo kort kunnen zijn als 2 pagina's en zo lang als 310 pagina's, met referenties en met naam genoemde schrijvers. De Micropædia 2007 heeft ongeveer 65.000 artikelen, en ongeveer 97% bevat minder dan 750 woorden, geen referenties, en geen met name genoemde schrijvers. De Micropædia-artikelen zijn bedoeld om snel feiten te controleren en om te helpen bij het vinden van meer informatie in de Macropædia. De Macropædia-artikelen worden verondersteld goed geschreven artikelen te zijn over hun onderwerp en artikelen met informatie die u nergens anders kunt vinden. Het langste artikel (310 pagina's) gaat over de Verenigde Staten, en komt voort uit het samenvoegen van de artikelen over de afzonderlijke staten.
Informatie kan in de Britannica worden gevonden door de aantekeningen te volgen die vertellen waar men meer informatie kan vinden in de Micropædia en Macropædia; maar daar zijn er maar weinig van, met ongeveer slechts één per pagina. De lezer wordt dus verzocht gebruik te maken van de indexen of de Propædia, waarin hetgeen in de delen van de Britannica staat per onderwerp is georganiseerd.
Het nut van de Propædia is de "Outline of Knowledge", die alles wat mensen weten wil ordenen. De Outline wordt door de redacteuren van de Britannica bedacht om te beslissen welke artikelen in de Micropædia en Macropædia moeten worden opgenomen. De Outline is ook bedoeld als studiegids, en om een student die zich in een onderwerp wil verdiepen te vertellen welke artikelen hij moet gebruiken. Bibliotheken zeggen echter dat zeer weinig mensen het gebruiken, en recensenten raden de encyclopedieën aan het niet meer te drukken. De Propædia heeft ook op transparant papier gedrukte schema's van grote onderwerpen en een sectie waarin de mensen staan vermeld die hebben meegewerkt aan het maken van de encyclopedie.
In totaal bevatten de Micropædia en Macropædia ongeveer 40 miljoen woorden en 24.000 afbeeldingen. De index telt 2.350 pagina's, waarin alle 228.274 onderwerpen staan die in de Britannica zijn beschreven. De Britannica gebruikt de Britse spelling en niet de Amerikaanse. Het gebruikt bijvoorbeeld colour (niet kleur), centre (niet centrum), en encyclopedie (niet encyclopedia). Deze regel wordt echter niet altijd gevolgd, bijvoorbeeld defense en niet defence. De andere schrijfwijzen van het woord worden soms getoond met een link, bijvoorbeeld "Kleur: zie Kleur."
Sinds 1936 zijn de artikelen van de Britannica vaak herzien: elk jaar wordt ongeveer 10% van de artikelen herschreven. Een Britannica website zei in 2007 dat 46% van de artikelen in de afgelopen drie jaar werd herzien; maar een andere Britannica website zegt dat slechts 35% van de artikelen werd herzien.
De manier waarop de artikelen in de Micropædia en Macropædia zijn gerangschikt (in alfabetische volgorde) is zeer nauwkeurig. Niet-Engelse letters worden genegeerd en artikelen met nummers zoals "Oorlog van 1812" worden gerangschikt alsof het nummer is uitgeschreven ("Oorlog van Achttien-Twaalf"). Als de artikelen dezelfde namen hebben, gaan artikelen over personen eerst, dan over plaatsen en dan over dingen. Personen met dezelfde naam worden eerst alfabetisch gerangschikt op land en dan op tijd. Evenzo worden plaatsen met dezelfde namen alfabetisch gerangschikt op land.
Andere Britten
Gedrukt
Er zijn enkele kleinere versies van de Britannica encyclopedieën. De Britannica Concise Encyclopædia, geschreven in één boek, heeft 28.000 kortere artikelen. Compton's by Britannica, uitgegeven in 2007, met daarin de oude Compton's Encyclopedia, is geschreven voor tieners van 10-17 jaar en telt 26 boeken en 11.000 pagina's. In 1960 werd door het bedrijf een Children's Britannica gepubliceerd; deze werd geredigeerd door John Armitage en geschreven voor Zijne Koninklijke Hoogheid de Prins van Wales; de schrijvers waren bijna allemaal Britten. Andere boeken zijn My First Britannica, geschreven voor kinderen van zes tot twaalf jaar oud, en de Britannica Discovery Library, geschreven voor kinderen van drie tot zes jaar oud (uitgegeven in 1974 tot 1991). Sinds 1938 publiceert Encyclopædia Britannica, Inc. elk jaar een Book of the Year, met informatie over de gebeurtenissen van het afgelopen jaar, dat sinds de editie van 1994 online staat (met de gebeurtenissen van 1993). Het bedrijf publiceert ook enkele boeken over speciale onderwerpen, zoals Shakespeare: The Essential Guide to the Life and Works of the Bard (Wiley, 2006).
Elektronisch
De Britannica Ultimate Reference Suite 2006 DVD bevat meer dan 55 miljoen woorden en meer dan 100.000 artikelen. Hij bevat 73.645 Britannica-artikelen, met de overige artikelen uit de Britannica Student Encyclopædia, de Britannica Elementary Encyclopædia en het Britannica Book of the Years (1993-2004), plus enkele oude artikelen uit oude edities van de encyclopedie. De hele DVD bevat ook andere bonustools zoals kaarten, video's, geluidsfragmenten, animaties en weblinks. Het heeft ook studiehulpmiddelen en een woordenboek en thesaurus van Merriam-Webster.
Encyclopædia Britannica Online is een website met meer dan 120.000 artikelen en wordt vaak bijgewerkt. Het heeft dagelijks functies, updates en links naar nieuwsberichten van The New York Times en de BBC. Mensen moeten betalen om de website te gebruiken. Er worden speciale kortingen gegeven aan scholen, hogescholen en bibliotheken, omdat deze grote groepen mensen belangrijk zijn voor Britannica. Artikelen kunnen gratis online worden gelezen, maar alleen de eerste paar zinnen zijn te zien. Vanaf begin 2007 laat de Britannica mensen de artikelen gratis lezen als ze gekoppeld zijn aan een andere website, omdat deze links de artikelen vaker en gemakkelijker laten verschijnen in zoekmachines.
Op 20 februari 2007 zei Encyclopædia Britannica, Inc. dat het samenwerkt met het zoekbedrijf AskMeNow voor mobiele telefoons om een encyclopedie in telefoons te maken. Gebruikers kunnen per sms een vraag sturen en AskMeNow zal de Britannica encyclopedie met 28.000 artikelen doorzoeken om de gebruiker een antwoord te geven.
Een idee om een wiki-Britannica te gebruiken werd aangekondigd op 3 juni 2008. Er zullen veel mensen bij betrokken zijn, waarbij de Britannica staf belangrijke delen zal bewerken.
Encyclopædia Britannica International Chinese Edition , vertaald uit de oorspronkelijke 15e editie met enkele gewijzigde of herschreven artikelen, wordt uitgegeven door Encyclopaedia of China Publishing House; het 19e en 20e van de alle 20 delen zijn geïndexeerd.
Gerelateerde pagina's
- 1911 Encyclopædia Britannica
- Encyclopædia Britannica, Inc.
- Macropædia, Micropædia, Propædia
Vragen en antwoorden
V: In welke taal is de Encyclopזdia Britannica geschreven?
A: De Encyclopזdia Britannica is geschreven in Brits Engels.
V: Hoeveel boeken telt de laatste editie van de encyclopedie?
A: De laatste editie van de encyclopedie heeft 29 boeken, plus twee indexen.
V: Uit welke twee delen bestaat de encyclopedie?
A: De encyclopedie bestaat uit een Macropזdia en een Micropזdia.
V: Hoe lang zijn de artikelen in de Macropזdia?
A: Artikelen in de Macropזdia kunnen tot 300 pagina's lang zijn.
V: Wie schrijft artikelen voor de Encyclopזdia Britannica?
A: Artikelen voor de Encyclopזdia Britannica worden geschreven door ongeveer 100 fulltime redacteuren en meer dan 4.000 deskundige medewerkers.
V: Wanneer werd deze voor het eerst gepubliceerd?
A: De Encyclopזdia Britannica werd voor het eerst gepubliceerd tussen 1768 en 1771 in Edinburgh, Schotland.
V: Wat gebeurde er met de gedrukte edities na 2010?
A: Na 2010 werden de gedrukte edities van de Encylopaedia Britaninca niet meer gedrukt en werd de aandacht verlegd naar de online versie.
Zoek in de encyclopedie