De Grameen Bank is een gemeenschapsontwikkelingsbank die in Bangladesh is opgericht. Ze geven kleine leningen (bekend als microkrediet of "grameencredit" [1]) aan arme mensen zonder te vragen om geld voordat de lening wordt verstrekt. Het woord "Grameen", is gemaakt van het woord "gram" of "dorp", en betekent "van het dorp". Het systeem van deze bank is gebaseerd op het idee dat de armen vaardigheden hebben, maar geen kans hebben om hun vaardigheden te gebruiken zonder wat geld. De bank controleert ook enkele bedrijven, zoals textiel-, telefoon- en energiebedrijven. De meeste leningen van de banken gaan naar vrouwen.

De Grameen Bank werd in 1976 opgericht toen Professor Muhammad Yunus, een Fulbright geleerde en professor aan de Universiteit van Chittagong, onderzocht hoe hij de armen op het platteland van een bank kon voorzien. In oktober 1983 werd het Grameen Bank Project door de overheid tot een onafhankelijke bank gemaakt. De groep en haar eerste lid, Mohammed Yunus, kregen in 2006 de Nobelprijs voor de Vrede.

Sommige mensen hebben gezegd dat de prijzen van de banken te duur zijn en de mensen in een debt-trap zetten. Sommigen hebben ook gezegd dat de bank niet zou werken als mensen geen donaties zouden geven. Tegelijkertijd wordt het vaak gezien als een succesverhaal in de microfinanciering en als de gids voor andere groepen in de wereld.