In de muziek wordt het woord massa gebruikt voor een muziekstuk, dat door een koor wordt gezongen. De rooms-katholieke, anglicaanse en lutherse kerken gebruiken dit. Er zijn twee zeer brede soorten missen: Degenen die de Ordinary gebruiken zijn niet verbonden aan de kerkelijke kalender, ze gebruiken het hele jaar door dezelfde stukken (en woorden). De Eigenlijke dekt de delen van de mis die door het jaar heen variëren. In het begin werden de missen in het Latijn of Grieks gezongen. Voorbeelden van missen die niet in het Engels zijn, zijn de Deutsche Messe van Franz Schubert of A German Requiem van Johannes Brahms.
De gebruikelijke woorden die op muziek zijn gezet staan bekend als de Ordinary. Dit zijn de woorden van de dienst die elke dag hetzelfde zijn. De Ordinary bestaat uit vijf delen: Kyrie (Heer heb medelijden met ons....), Gloria (Glorie zij met u....), Credo (ik geloof in God de Vader....), Sanctus (Heilig, Heilig, Heilig....) en Agnus Dei (O Lam van God...).
De woorden van de massa die niet uit het gewone leven komen, worden het eigenlijke leven genoemd. Dit zijn woorden die in de dienst van dag tot dag kunnen veranderen. De Behoorlijke bestaat uit het Introit, het Geleidelijk, het Alleluia, het Treksel, het Offerium en de Communie. Er zijn ook enkele woorden die speciaal zijn voor bepaalde feestdagen.
In de renaissanceperiode zetten kerkelijke componisten de woorden van de gewone mis op muziek. Deze muziek was normaal gesproken polyfoon: de verschillende delen van het koor (sopraan, alt, tenor en bas) hadden allemaal muzikale lijnen die de melodie deelden en even belangrijk waren. De woorden van de Proper waren niet gecomponeerd op speciale muziek. Ze werden gezongen tot gregoriaans.
In de afgelopen twee eeuwen hebben veel componisten missen geschreven die niet bedoeld waren om in een kerkdienst te worden gezongen: ze zijn geschreven als concertstukken. Sommige zijn vrij lang en vullen een heel concertprogramma. Enkele van de bekendste missen zijn die van Bach, Mozart, Beethoven, Schubert, Berlioz, Dvořák, Verdi, Bruckner, Fauré en Vaughan Williams.