Soundgarden

Soundgarden was een Amerikaanse rockband. Ze begonnen in Seattle, Washington, in 1984.

Soundgarden hielp het geluid van de grunge muziek te creëren. Dit is een genre van alternatieve rock dat voor het eerst populair werd in Seattle. Ze werden voor het eerst getekend bij een lokaal platenlabel Sub Pop. Later waren ze de eerste grungeband die in 1988 bij een groot label, A&M Records, tekende.

Soundgarden werd bekend met het album Superunknown uit 1994. Het debuteerde op nummer één in de Billboard charts. Twee singles wonnen Grammy Awards; "Black Hole Sun" en "Spoonman". VH1 heeft Soundgarden op nummer 14 gezet in hun speciale 100 Greatest Artists of Hard Rock.

In 1997 ging de band uit elkaar omdat ze het niet meer eens konden worden over de klank van hun muzikale toekomst. De leden werkten meer dan tien jaar aan andere projecten. Soundgarden kwam in 2010 weer bij elkaar. Twee jaar later brachten ze hun zesde studioalbum King Animal uit.

Op 17 mei 2017 werd frontman Chris Cornell dood aangetroffen in zijn Detroitse hotelkamer, de nacht na een concert in het Fox Theater in de stad. De politie behandelt het als vermoedelijke zelfmoord. Soundgarden zal vrijwel zeker niet doorgaan.

Vroege bandgeschiedenis

Soundgarden begon in 1984. Ze hadden eerst drie leden: zanger en drummer Chris Cornell, leadgitarist Kim Thayil en bassist Hiro Yamamoto. De band vernoemde zichzelf naar een windkanaal-pijpsculptuur, "A Sound Garden". Het kunstwerk staat in Magnuson Park, in Seattle.

In het begin speelde Cornell drums tijdens het zingen, maar in 1985 huurde de band Scott Sundquist in zodat Cornell gewoon kon zingen. De eerste opnames van de band waren drie nummers op een compilatiealbum voor C/Z Records met de naam Deep Six. Ook verschenen op het album de vroege grunge artiesten Green River, Skin Yard, Malfunkshun, The U-Men en de Melvins. In 1986 verliet Sundquist de band. Hij werd vervangen door Matt Cameron, die de drummer was geweest voor Skin Yard.

Een Seattle radio staion DJ, Jonathan Poneman, hield van Soundgarden nadat hij ze had zien optreden. Hij zei later: "Ik zag deze band die alles was wat rockmuziek zou moeten zijn". Poneman bood aan te betalen voor een plaat die de band zou maken. Samen met Bruce Pavitt droeg Poneman ook 20.000 dollar bij aan de financieel moeilijke Sub Pop. Dit hielp Sup Pop te veranderen in een populair, succesvol platenlabel dat meer succes bij grungebands wist te boeken. Sub Pop bracht vervolgens Soundgarden's Screaming Life EP uit in 1987 en de Fopp EP in 1988. Een combinatie van de twee werd uitgebracht als Screaming Life/Fopp in 1990.

Hoewel grote labels Soundgarden vroegen om mee te tekenen, koos de band in 1988 voor een klein onafhankelijk label, SST Records. SST bracht hun debuutalbum Ultramega OK uit. Het album werd genomineerd voor een Grammy voor Best Metal Performance in 1990.

De eerste videoclip van de band, "Flower", werd populair; hij wordt regelmatig uitgezonden op MTV's 120 Minutes. In 1989 promootte Soundgarden Ultramega OK met een tournee door de Verenigde Staten en ging vervolgens naar Europa. Dit was hun eerste overzeese tournee.

Grote labels

In 1989 bracht Soundgarden zijn eerste album uit voor een groot label, A&M Records. Louder Than Love werd de eerste band die de Billboard200 in kaart bracht. Het bereikte nummer 108 op de hitlijst in 1990. De band ondersteunde het album met tournees door Noord-Amerika en Europa.

Een maand voordat de tournee voor Louder Than Love begon, vertrok bassist Hiro Yamamoto om terug te gaan naar de universiteit. Yamamoto was ongelukkig omdat hij vond dat hij niet belangrijk genoeg was voor de band. Voormalig Nirvana-bassist Jason Everman nam zijn plaats in voor de tournee. Everman werd direct na de terugkeer van Soundgarden uit Europa midden 1990 ontslagen. Een EP Loudest Love en de videocompilatie Louder Than Live, werden beide uitgebracht in 1990. De video toont vijf live tracks die gemaakt zijn tijdens de Louder Than Love tour.

Badmotorfinger: 1990-1993

Bassist Ben Shepherd kwam in 1990 bij Soundgarden. Hun volgende album, Badmotorfinger, kwam uit in 1991. Het had enig succes en bereikte nummer 39 in de albumlijsten. Maar het kreeg minder aandacht door het verrassingssucces van Nirvana's Nevermind, dat in dezelfde maand verscheen als Badmotorfinger. Twee singles kregen populaire airplay op alternatieve radiostations en MTV.

De eerste single van Badmotorfinger, "Jesus Christ Pose", kreeg negatieve aandacht toen MTV zijn videoclip in 1991 verbood. Veel luisteraars waren verontwaardigd over het liedje en de video en noemden het antichristelijk. De band werd tijdens de tournee in het Verenigd Koninkrijk met de dood bedreigd ter ondersteuning van het album. Badmotorfinger werd in 1992 genomineerd voor een Grammy Award voor Best Metal Performance.

Na een tournee door Noord-Amerika in 1991 opende de band voor Guns N' Roses in Noord-Amerika op de "Use Your Illusion Tour" van de band. Na verschillende tournees om het album te promoten, kwamen ze in de zomer van 1992 terug bij Guns N' Roses in Europa in het kader van de Use Your Illusion Tour met een andere openingsact, Faith No More. De band nam in 1992 deel aan de Lollapalooza-tournee met de Red Hot Chili Peppers, Pearl Jam en Ministry.

De band bracht later een videocompilatie Motorvision uit. Deze werd gemaakt in 1992 in het Paramount Theater. Ook dat jaar verschenen ze in de film Singles. Ze waren bezig met het uitvoeren van "Birth Ritual". Het nummer verscheen op de soundtrack, net als een Chris Cornell sololiedje, "Seasons".

Superonbekend: 1994-1995

Soundgarden bracht Superunknown uit in 1994. Het werd het best verkochte album van de band, mede door de populaire singles "Black Hole Sun", "Spoonman", "My Wave" en "Fell on Black Days". Bij de release in maart 1994 debuteerde Superunknown op nummer één in de Billboard 200 album chart.

De teksten van de liederen waren donker en triest; veel van hen lijken te spreken over drugsmisbruik, zelfmoord en depressie. Reviewer J.D. Considine of Rolling Stone zei dat Superunknown "een veel groter bereik laat zien dan veel bands in een hele carrière." Hij zei ook: "Op zijn best biedt Superunknown een schrijnender beeld van vervreemding en wanhoop dan wat dan ook op In Utero."

De videoclip voor "Black Hole Sun" ontving in 1994 de MTV Video Music Award voor "Best Rock Video|Best Metal/Hard Rock Video". Soundgarden won twee Grammy Awards in 1995; "Black Hole Sun" ontving de prijs voor Best Hard Rock Performance en "Spoonman" ontving de prijs voor Best Metal Performance.

Onderaan de kop: 1996-1997

Na een wereldwijde tournee om Superunknown te promoten, begonnen de bandleden al meer dan 15 jaar te werken aan wat hun laatste studioalbum zou worden. Het werd uitgebracht in 1996. Er werden vier singles van het album uitgebracht: "Pretty Noose", "Blow Up the Outside World", "Burden in My Hand", en "Ty Cobb".

De muziek klonk minder heavy metal en grunge dan de vorige albums van de groep. De bandleden zeiden dat ze met andere geluiden wilden experimenteren. In een recensie zei David Browne van Entertainment Weekly: "Weinig bands sinds Led Zeppelin hebben zo'n knapperig gemixt instrumentarium, zowel akoestisch als elektrisch. Maar het schrijven en opnemen van het album was stressvol voor de groep. Thayil en Cornell leken het niet eens te zijn over een verandering van de zware gitaarriffs die het handelsmerk van de band waren geworden. Het album kreeg lovende kritieken, maar verkocht minder goed dan Superunknown.

De band speelde op de Lollapalooza-tournee van 1996 met Metallica, die gevraagd had om te verschijnen. Na Lollapalooza vertrok de band voor een wereldtournee. De spanningen bleven toenemen tijdens de tournee. Op de vraag of de band een hekel had aan touren, zei Cornell: "We genieten er tot op zekere hoogte van en dan wordt het vervelend, want het wordt repetitief. Je hebt het gevoel dat de fans hun geld hebben betaald en ze verwachten dat je naar buiten komt en je liedjes speelt zoals de eerste keer dat je ze speelt. Dat is het punt waar we een hekel aan toeren hebben." Bij de laatste stop van de tournee in Honolulu, Hawaii op 9 februari 1997, gooide Shepherd zijn basgitaar in frustratie de lucht in nadat zijn apparatuur het liet afweten. Daarna stormde hij het podium af. De band verliet toen ook het podium, maar Cornell keerde terug om als toegift een solo te spelen.

Uit elkaar gaan en reünie

Op 9 april 1997 kondigde de band aan dat ze uit elkaar gingen. Thayil zei: "Het was vrij duidelijk uit ieders algemene houding in de loop van het afgelopen half jaar dat er enige ontevredenheid was". Een best-of-album genaamd A-Sides, werd uitgebracht in november 1997 door A&M Records.

Na bijna 13 jaar, op 1 januari 2010, schreef Chris Cornell op zijn Twitter: "De 12-jarige pauze is voorbij en de school is terug in sessie. Meld je nu aan. Ridders van de Soundtable rijden weer!" Het bericht gelinkt aan een website voor fans om hun e-mailadressen in te voeren om updates te krijgen over de reünie.

Soundgarden trad in 2010 op in Lollapalooza. (L-R: Cornell, Cameron, en Shepherd. Niet op de foto: Thayil.)
Soundgarden trad in 2010 op in Lollapalooza. (L-R: Cornell, Cameron, en Shepherd. Niet op de foto: Thayil.)

Leden

Discografie

Releaseyear

Album

VS-grafiek

UK-grafiek

1988

Ultramega OK

1989

Luider dan de liefde

108

1991

Badmotorfinger

39

39

1994

Superonbekend

1

4

1996

Op de bovenzijde

1

7

1997

A-kanten

63

90

2010

Telefantasie


AlegsaOnline.com - 2020 / 2022 - License CC3