Brak water (minder gebruikelijk brak water) is zout water en zoet water door elkaar. Het is zouter dan zoet water, maar niet zo zout als zeewater. Het kan ontstaan door menging van zeewater met zoet water, zoals in estuaria, of het kan voorkomen in brakke fossiele watervoerende lagen.

Sommige menselijke activiteiten kunnen brak water produceren, meestal bepaalde civieltechnische projecten zoals dijken en het onder water zetten van kustmoerassen om brakke poelen voor zoetwatergarnalen te produceren.

Technisch gezien bevat brak water tussen 0,5 en 30 gram zout per liter, wat vaker wordt uitgedrukt als 0,5 tot 30 deeltjes per duizend (ppt of ‰). Brak omvat dus een hele reeks zoutregimes en wordt niet beschouwd als een precies gedefinieerde toestand. Kenmerkend voor veel brakke oppervlaktewateren is dat hun zoutgehalte aanzienlijk kan variëren in de ruimte en/of in de tijd.