60 U.S. 393 (1857) was een mijlpaal in de beslissing van het Amerikaanse Hooggerechtshof. In maart 1857 oordeelde het hof dat negers afstammen van slaven, of ze nu vrij of slaaf zijn, geen burgers van de Verenigde Staten zijn. Omdat ze geen burgers waren konden ze niet aanklagen voor een federale rechtbank. Dred Scott had een zaak aangespannen bij de federale rechtbank. Hij beweerde dat hij vrij was omdat hij in vrij gebied had geleefd. Hij verloor zijn zaak in een uitspraak die door velen is veroordeeld als de ergste beslissing van het Hooggerechtshof.
De zaak Dred Scott van het Amerikaanse Hooggerechtshof, dat Scott zijn vrijheid ontzegde door te oordelen dat negerslaven geen Amerikaanse burgers waren, was het einde van jaren van rechtszaken in 1846-1857, in lagere federale districtsrechtbanken en Missouri-rechtbanken die Dred Scott ongeveer 2 jaar lang vrijheid hadden verleend, tot het einde.
Dr. John Emerson was een chirurg die in het Amerikaanse leger diende. In 1833 kocht hij Dred Scott, een slaaf in Missouri. Hetzelfde jaar verhuisde hij naar Illinois en nam Scott mee. Emerson werd naar een fort in het Wisconsin Territorium gestuurd. Scott, zijn slaaf, ging met hem mee. Toen hij in het Wisconsin territorium (nu Minnesota) woonde, ontmoette Scott en trouwde met Harriet Robinson. Ze was in het bezit van een vrederechter. Nadat ze met Scott was getrouwd, werd Emerson ook haar eigenaar. Emerson keerde terug naar Missouri en nam zijn slaven mee. In 1843 stierf Emerson in Missouri. Scott en zijn familie werden overgelaten aan Emerson's vrouw, Eliza Sandford.
Achtergrond en procedurele geschiedenis
Dred Scott had zijn zaak in 1846 aangespannen bij een rechtbank in Missouri met het argument dat zijn verblijf in gebieden waar slavernij verboden was (zoals delen van Illinois en het Wisconsin Territory) hem recht gaf op vrijheid. De zaak kende een complexe procedurele geschiedenis: lagere rechtbanken en hoven gaven wisselende uitspraken over zijn status. Uiteindelijk belandde de kwestie in het Hooggerechtshof van de Verenigde Staten, waar de centrale vragen waren of een persoon van Afrikaanse afkomst kon worden beschouwd als een burger van de Verenigde Staten en of het Congres de bevoegdheid had wetten te maken die slavernij in de territoria konden verbieden.
De uitspraak van het Hooggerechtshof (1857)
Het meerderheidsoordeel werd geschreven door Chief Justice Roger B. Taney. Het Hooggerechtshof oordeelde in hoofdzaak dat mensen van Afrikaanse afkomst, ongeacht of zij vrij of slaaf waren, volgens de grondtekst van de Amerikaanse Grondwet niet tot de groep van federale 'burgers' behoorden en daarom geen beroep konden doen op federale rechtsbescherming in een federale rechtbank. Het oordeel stelde ook dat het Congres geen wet kon maken die slavernij in de territoria verbood, waarmee de Missouri Compromise (1820) feitelijk ongrondwettig werd verklaard.
Gevolgen en maatschappelijke reactie
De uitspraak veroorzaakte enorme verontwaardiging in het noorden van de Verenigde Staten en werd in het zuiden gevierd. Zij verzwaarde de reeds bestaande politieke en sociale spanningen tussen vrijheidsgezinde en slavernijgezinde regio's en droeg bij aan het escalerende conflict dat uiteindelijk in de Amerikaanse Burgeroorlog (1861–1865) zou uitmonden. Historici beschouwen de Dred Scott-uitspraak vaak als een van de meest nadelige en omstreden beslissingen in de Amerikaanse rechtsgeschiedenis.
Nalatenschap en rechtsherstel
De belangrijkste onderdelen van de Dred Scott-beslissing werden later ongedaan gemaakt door grondwetswijzigingen na de Burgeroorlog. De 13e amendement (1865) schafte de slavernij formeel af en het 14e amendement (1868) stelde de nationaliteits- en gelijkheidsbepalingen vast door te verklaren dat alle personen die in de Verenigde Staten geboren of genaturaliseerd zijn burgers van de Verenigde Staten en van de staat waarin zij wonen. Daarmee verdween de juridische basis van het Taney-oordeel uit 1857.
Wat er met Dred Scott zelf gebeurde
Korte tijd na de uitspraak werd Dred Scott door sympathisanten of voormalige bezitters vrijgekocht; in mei 1857 kreeg hij formeel zijn vrijheid. Hij stierf in 1858, slechts een jaar na de beslissing, maar zijn zaak bleef vanwege de politieke en juridische gevolgen van groot historisch belang.
Opmerking over naamgeving: de zaak staat in het algemeen bekend als Dred Scott v. Sandford (soms gespeld als "Sandford" door een administratieve fout), en wordt vaak simpelweg aangeduid als de "Dred Scott-uitspraak".

