Art Nouveau is een internationale kunststroming en -stijl gebaseerd op organische vormen. Het was te zien in de kunst, grafische vormgeving, architectuur en toegepaste kunsten zoals decoratie, sieraden, keramiek en glas. p7 Het piekte in populariteit op het fin de siècle van de late 19e eeuw (1890-1905), en ging door tot de eerste wereldoorlog.
Een reactie op de academische kunst van de 19e eeuw, Art Nouveau is organisch in stijl. Het heeft bloemen- en plantaardig geïnspireerde motieven, en gestileerde, vloeiende kromlijnige vormen. p3-36 Art Nouveau is een ontwerpbenadering waarbij kunstenaars aan alles moeten werken, van architectuur tot meubels, waardoor kunst deel uitmaakt van het dagelijks leven.
De beweging werd sterk beïnvloed door de Tsjechische kunstenaar Alphonse Mucha. Mucha produceerde een gelithografeerde poster als reclame voor het toneelstuk Gismonda van Victorien Sardou, met Sarah Bernhardt in de hoofdrol. Het affiche verscheen op 1 januari 1895 in de straten van Parijs. Het was een nachtelijke sensatie, en kondigde de nieuwe artistieke stijl en de maker ervan aan de burgers van Parijs aan. Aanvankelijk heette het de Stijl Mucha, maar dit werd al snel bekend als Art Nouveau.
Het vijftienjarige leven van Art Nouveau was het sterkst voelbaar in heel Europa - van Glasgow tot Moskou en Madrid - maar de invloed ervan was wereldwijd. In Frankrijk hebben de Parijse metro-ingangen van Hector Guimard het landschap van Parijs gevormd en stond Emile Gallé in het centrum van de denkschool in Nancy. Victor Horta had een beslissende invloed op de architectuur in België. p37
Tijdschriften als Jugend hielpen de stijl te verspreiden in Duitsland, vooral als grafische vorm, terwijl de WeenseSecessionisten de kunst en architectuur in heel Oostenrijk-Hongarije beïnvloedden. Art Nouveau was ook een beweging van verschillende personen zoals Gustav Klimt, Charles Rennie Mackintosh, Alphonse Mucha, René Lalique, Antoni Gaudí en Louis Comfort Tiffany, die het elk op hun eigen manier interpreteerden. p34
Hoewel de Art Nouveau met de komst van de 20e eeuwse modernistische stijlen uit de gratie viel, wordt het vandaag de dag gezien als een belangrijke brug tussen het neoclassicisme en het modernisme.
Jugendstil-monumenten worden nu door de UNESCO op hun lijst van werelderfgoed erkend als belangrijke bijdragen aan het cultureel erfgoed. Het historische centrum van Riga, Letland, met "de mooiste collectie van art nouveau-gebouwen in Europa", werd in 1997 op de lijst gezet, mede vanwege de "kwaliteit en de kwantiteit van de Art Nouveau/Jugendstil-architectuur". Vier Brusselse herenhuizen van Victor Horta werden in 2000 opgenomen als "werken van menselijk creatief genie" die "uitstekende voorbeelden zijn van Art Nouveau-architectuur die de overgang van de 19e naar de 20e eeuw in kunst, denken en maatschappij op briljante wijze illustreren".
