Kikkers zijn amfibieën en gewervelde dieren van de orde Anura. Er is niet veel verschil tussen kikkers en padden, en ze worden niet apart ingedeeld. Dit komt omdat de paddenlevensstijl, met zijn droge, ruwe, huid, een aanpassing is aan het leven in drogere habitats. De padvorm is een aantal keren onafhankelijk van elkaar geëvolueerd, een voorbeeld van convergente evolutie.
Kikkers kunnen op het land en in zoet water leven. Ze kunnen niet overleven in zout water. Hun ontwikkeling is door metamorfose. Ze komen meestal uit als kikkervisjes uit eieren, die door een vrouwelijke kikker worden gelegd. De eitjes worden kikkerdril genoemd. Kikkervisjes hebben staarten en kieuwen. Het volgende stadium, de "kikker", ontwikkelt longen om lucht te ademen in plaats van kieuwen, maar heeft nog steeds staarten. De volgroeide kikker heeft lange poten en geen staart.
Volwassen kikkers kunnen met hun pootjes springen. Ze hebben lange tongen die ze gebruiken om insecten te vangen. Ze maken een geluid dat een kwakzalverij wordt genoemd. Sommige soorten leven in bomen, en sommige soorten kikkers worden beschermd door giftig te zijn. Kikkers leven over de hele wereld. Als een vreemde kikkersoort in een ander land wordt geïntroduceerd, kan het lokale ecosysteem worden aangetast.
Kikkerbilletjes worden soms als voedsel gegeten in Frankrijk, China en het Midden-Westen van de Verenigde Staten. Het doden van kikkers kan een effect hebben op het ecosysteem. Kikkers eten bijvoorbeeld muggen. Als kikkers worden gedood, dan zijn er minder kikkers om muggen te eten, dus worden er steeds meer muggen geboren. Daarom zijn er in deze gebieden meer ziekten die muggen dragen, omdat er meer muggen zijn. Echter, om dit te kunnen toepassen, zouden kikkers een groot roofdier van muggen moeten zijn. Dit zou slechts zelden het geval zijn.
Kikkers zijn lid van de klasse Lissamphibia, de enige klasse van de amfibie die tot op heden heeft overleefd.
