De Egyptenaren geloofden dat een evenwichtige verhouding tussen mensen en dieren een essentieel element was van de kosmische orde; men geloofde dus dat mensen, dieren en planten deel uitmaakten van één geheel. p117 Vee was het belangrijkste vee; vee werd belast; de omvang van een kudde weerspiegelde het prestige en het belang van het landgoed of de tempel die ze bezat. Naast vee hielden de oude Egyptenaren schapen, geiten en varkens. Pluimvee, zoals eenden, ganzen en duiven, werden gevangen in netten en gefokt op boerderijen, waar ze onder dwang werden gevoederd met deeg om ze vet te mesten. p381 De Nijl was een overvloedige bron van vis. Ook bijen werden ten minste vanaf het Oude Rijk gedomesticeerd, en zij leverden zowel honing als was. p409
De oude Egyptenaren gebruikten ezels en ossen als lastdieren. Zij ploegden de velden en stampten het zaad in de grond. Het slachten van een vetgemeste os maakte deel uit van een offerritueel. p381 Paarden werden geïntroduceerd door de Hyksos in de Tweede Tussentijd, en de kameel, hoewel bekend uit het Nieuwe Rijk, werd pas in de Late Periode als lastdier gebruikt. Er zijn ook aanwijzingen dat olifanten kortstondig werden gebruikt in de Late Periode, maar grotendeels werden achtergelaten door gebrek aan weidegrond. Honden, katten en apen waren gewone huisdieren, terwijl meer exotische huisdieren die uit het hart van Afrika werden ingevoerd, zoals leeuwen, voorbehouden waren aan de adel. Herodotus merkte op dat de Egyptenaren de enigen waren die hun dieren bij zich in hun huizen hielden. Tijdens de Predynastieke en Late perioden was de verering van de goden in hun dierlijke gedaante buitengewoon populair, zoals de katgodin Bastet en de ibisgod Thoth, en deze dieren werden in grote aantallen gefokt op boerderijen met het doel ze ritueel te offeren. p229
