Octopus (geslacht)

Octopus is een geslacht van koppotige weekdieren in de orde Octopoda. Het geslacht is vrij typisch voor de meeste octopoden. Ze hebben twee, grote ogen en acht ledematen met zuignappen. Ze hebben een harde snavel, met de mond in het midden van de armen.

Octopoden hebben geen inwendig of uitwendig skelet, waardoor ze door krappe plekken heen kunnen knijpen. Velen blijven in spleten tussen rotsen of koralen als ze niet jagen. Het zijn intelligente roofdieren met een smaak voor krabben.

Octopoden bewonen vele regio's in de oceaan, vooral koraalriffen. Ter verdediging tegen roofdieren verstoppen ze zich, vluchten ze snel, verdrijven ze inkt of gebruiken ze kleurveranderende camouflage. Ze leven nogal kortstondig.

Een octopus sleept zijn acht armen achter zich aan als hij zwemt. Alle octopoden zijn giftig, maar alleen de kleine blauwgerande octopus staat bekend als dodelijk voor de mens.

Er zijn ongeveer 300 octopodensoorten, waarvan er meer dan 100 tot het geslacht Octopus behoren. Octopoden vormen meer dan een derde van het totale aantal levende koppotigen. De term 'octopus' kan worden gebruikt om te verwijzen naar die in het geslacht Octopus. De term 'octopod' is correct voor leden van de orde Octopoda in het algemeen.

Octopus in camouflage
Octopus in camouflage

Media afspelen Bewegende Octopus vulgaris
Media afspelen Bewegende Octopus vulgaris

Anatomie

In tegenstelling tot de meeste andere koppotigen hebben de meeste octopoden slechts een zacht lichaam zonder inwendig skelet. Ze hebben geen beschermende buitenschil zoals de nautilus, wat een ander type inktvis is. Een snavel, vergelijkbaar met de snavel van een papegaai, is hun enige harde deel.

Hierdoor is het voor een octopus heel gemakkelijk om door zeer smalle openingen tussen de rotsen te knijpen, bijvoorbeeld door een gat zo groot als zijn oog te knijpen.

Ogen

Octopodenogen zijn complex. In feite hebben ze geen blinde vlek. Een blinde vlek is een speciale plek in de ogen die niet in staat is om licht te voelen. Dus, als we ergens kijken, wordt een deel van wat er is niet echt waargenomen (de hersenen 'vullen' zich in zodat we het niet merken). Een octopus heeft dit probleem echter niet.

De lens in octopod is beweegbaar. Hij beweegt heen en weer om scherp te stellen. Dit is de manier waarop een camera scherpstelt. Wanneer een camera scherpstelt op een object om een foto te maken, beweegt de lens heen en weer tot het beeld dat de camera ziet in de juiste focus is.

Kleuren

Sommige octopussen kunnen hun chromatoforen voor meer dan camouflage gebruiken. Als ze zich niet in hun omgeving mengen, kunnen ze hun gevoelens met behulp van kleur signaleren. Als ze ontspannen zijn, bijvoorbeeld, hebben ze een doffe, grijsbruine of oranjeachtige kleur. Als ze boos worden, kunnen ze rood worden. Als ze bang zijn, kunnen ze wit worden.

Gedrag

Inlichtingendienst

Octopoden zijn zeer intelligent, waarschijnlijk meer dan alle andere ongewervelde dieren. De exacte omvang van hun intelligentie en leervermogen is veel besproken onder biologen. Doolhof en probleemoplossende experimenten hebben aangetoond dat ze zowel een kort als een lang geheugen hebben. Hun korte levensduur beperkt de hoeveelheid die ze kunnen leren.

Sommige octopoden, zoals de mimic octopus, kunnen hun armen bewegen op een manier die de bewegingen van andere zeedieren kopieert.

In laboratoriumexperimenten kunnen octopussen gemakkelijk worden getraind om onderscheid te maken tussen verschillende vormen en patronen. Ze zijn gezien in wat sommigen hebben beschreven als spelen: het herhaaldelijk loslaten van flessen of speelgoed in een cirkelvormige stroming in hun aquarium en vervolgens het vangen ervan. Octopussen breken vaak uit hun aquarium en soms in andere op zoek naar voedsel.

De grootste van de meer dan 300 soorten octopoden, de reuzenoctopus Enteroctopus, is inderdaad groot. De volwassen mannetjes wegen gemiddeld ongeveer 50 pond en de vrouwtjes ongeveer 33 pond. Hun armspanwijdte is ongeveer acht voet. Ze zijn zelfs aan boord van vissersboten gegaan en hebben ruimen geopend om krabben te vangen en te eten.

In het Verenigd Koninkrijk worden koppotigen zoals octopussen in het kader van de Animals (Scientific Procedures) Act 1986 beschouwd als gewervelde erewaarden. Dit geeft hen bescherming die normaal gesproken niet aan ongewervelde dieren wordt gegeven.

Octopoden zijn de enige ongewervelde dieren die zeker zijn aangetoond dat ze gereedschap gebruiken. Minstens vier exemplaren van de geaderde octopus (Amphioctopus marginatus) zijn gezien die afgedankte kokosnootschalen oppakken en deze vervolgens weer in elkaar zetten om als schuilplaats te gebruiken.

Octopoden zijn actieve en intelligente roofdieren, met goed gezichtsvermogen en hersenen. Ze eten vooral krabben en wat vis.

Verdedigingen

Octopoden hebben een verscheidenheid aan verdedigingswerken. Ze gebruiken actieve camouflage en mimicry, gecontroleerd door hun zenuwstelsel. De meeste kunnen zwarte inktwolken uitwerpen om te helpen ontsnappen, en sommige kunnen een arm afwerpen in extreem gevaar. Het kronkelt, en trekt de aanvaller aan.

Een octopus die een container met een schroefdop opent
Een octopus die een container met een schroefdop opent

Voortplanting en dood

Wanneer octopoden zich voortplanten, gebruiken de mannetjes een gespecialiseerde arm om pakketjes sperma in de mantelholte van het vrouwtje te stoppen. Mannetjes sterven binnen enkele maanden na de paring. Bij sommige soorten kan de vrouwelijke octopus het sperma binnenin haar weken in leven houden tot haar eitjes volgroeid zijn.

Na de bevruchting legt het vrouwtje ongeveer 200.000 eitjes (dit aantal varieert sterk per soort). Het vrouwtje zorgt voor de eitjes, bewaakt ze tegen roofdieren en blaast er zachtjes water overheen zodat ze voldoende zuurstof krijgen. Het vrouwtje jaagt niet tijdens de periode van een maand waarin ze voor de nog niet uitgekomen eitjes zorgt, en neemt mogelijk een deel van haar eigen armen op om in haar levensonderhoud te voorzien.

Rond de tijd dat de eieren uitkomen, verlaat de moeder het hol en is te zwak om zich te verdedigen tegen roofdieren zoals kabeljauw, die vaak bezwijken onder hun aanvallen. De jonge larvale octopussen brengen een periode door in planktonwolken, waar ze zich voeden tot ze klaar zijn om af te dalen naar de oceaanbodem, waar de cyclus zich herhaalt.

Alle octopoden waarvoor we gegevens hebben, hebben een relatief korte levensduur. Sommige soorten leven slechts zes maanden. Grotere soorten, zoals de reuzenoctopus uit het noorden van de Stille Oceaan, kunnen onder geschikte omstandigheden tot vijf jaar leven.

Voortplanting is een doodsoorzaak: mannetjes kunnen pas enkele maanden na de paring leven en vrouwtjes sterven kort na het uitkomen van hun eitjes. Ze verwaarlozen het eten tijdens de (ongeveer) een maand durende periode dat ze voor hun nog niet uitgebroede eieren zorgen, maar blijkbaar sterven ze niet van de honger. Een biologische verklaring voor deze korte levensduur (of snelle veroudering) is op dit moment niet overeengekomen.

Diepzee-octopodenbroedeieren

Voor de kust van Californië hebben zeebiologen meer dan vier jaar lang dezelfde vrouwelijke octopod bewaakt. Hun ontwikkeling duurde lang omdat het water 1,4 kilometer naar beneden erg koud was. Ze wisten dat het dezelfde octopod was omdat het een karakteristiek litteken had. Het onderzoek werd gedaan met behulp van een afgelegen duikvoertuig met camera's, lampen en robotarmen.





AlegsaOnline.com - 2020 / 2021 - License CC3