Tijd: het midden van de negentiende eeuw
Plaats: Bly, een Engels landhuis
Proloog
De proloog is alleen voor een solo zanger (tenor) en piano. Hij vertelt ons over een jonge gouvernante die hij eens kende en die twee kinderen verzorgde in Bly House. De ouders van de kinderen waren dood, en ze werden verondersteld verzorgd te worden door hun oom. De oom, die in Londen woonde, had het veel te druk om voor hen te zorgen, en hij huurde een gouvernante voor hen in. Hij zei tegen de gouvernante (die in de opera gewoon "de gouvernante" wordt genoemd) dat ze hem nooit over de kinderen mocht schrijven. Ze moet alle beslissingen over hen zelf nemen. Ze mag hem nooit vragen stellen over de geschiedenis van Bly House, en ze moet altijd voor de kinderen blijven zorgen.
Akte 1
De gouvernante vraagt zich af hoe de kinderen zullen zijn. De kinderen vragen zich af hoe hun nieuwe gouvernante zal zijn. Als de gouvernante in Bly House aankomt, wordt ze begroet door de huishoudster, Mrs Grose, en de kinderen die buigen en hoffelijk buigen. Ze vindt dat de jongen, Miles, haar vreemd bekend voorkomt. Miles gaat naar een kostschool, maar hij is naar huis gekomen voor de vakantie. Er komt een brief van zijn school waarin staat dat hij van school is gestuurd omdat hij andere kinderen heeft bedreigd. De gouvernante is er zeker van dat Miles, net als zijn zus Flora, te aardig en onschuldig is om zulke vreselijke dingen te hebben gedaan. Mevrouw Grose denkt er ook zo over. De gouvernante besluit zich niets van de brief aan te trekken.
De gouvernante zingt over haar prachtige positie in het huis en de prachtige kinderen die ze onder haar hoede heeft. Maar 's nachts hoort ze vreemde voetstappen en een schreeuw buiten haar deur. Plotseling ziet ze een man met een bleek gezicht op een toren van het huis zitten. Als de man verdwijnt, wordt ze bang en vraagt zich af of ze een geest heeft gezien. Maar dan wordt ze getroost als ze de kinderen het kinderrijmpje "Tom, Tom, de zoon van de adder" hoort zingen. De gouvernante betwijfelt of ze iets gezien heeft, maar besluit het aan mevrouw Grose te vertellen. De huishoudster vertelt de gouvernante over Peter Quint, die vroeger een bediende was in Bly House. Wat mevrouw Grose zegt, lijkt erop te wijzen dat Quint vervelende dingen met Miles had gedaan. In die tijd had Miles een gouvernante, Miss Jessel. Mrs Grose suggereert dat Quint een seksuele relatie had met Miss Jessell, en dat zij beiden seksuele relaties hadden met de kinderen. De huishoudster zei dat ze er niets aan kon doen, omdat Quint alle brieven die voor haar kwamen slim wist te vinden en hij haar bedreigde met lichamelijk letsel. Maar toen Miss Jessel zwanger werd en men erachter kwam hoe slecht ze was, liet ze de kinderen in de steek en liep weg. Kort daarna stierf ze. Kort daarna stierf Quint een mysterieuze dood op een ijzige weg bij Bly House.
De volgende ochtend is de gouvernante Miles Latijn aan het leren als hij in een trance-toestand raakt en een lied zingt waaruit blijkt dat Quint hem misbruikt heeft.
Later die dag zit de Gouvernante met Flora aan de oever van een meer. Flora noemt de zeeën van de wereld, eindigend met de Dode Zee. Flora vergelijkt de Dode Zee (waar niets kan leven) met Bly House. Dit verontrust de Gouvernante. Terwijl Flora met haar pop op de oever speelt, ziet de gouvernante plotseling een vreemde vrouw aan de overkant van het meer die Flora in de gaten lijkt te houden. Het is de geest van Miss Jessel, die is teruggekeerd om Flora te halen. De gouvernante brengt Flora in veiligheid.
Die avond glippen Miles en Flora het bos in om Miss Jessel en Peter Quint te ontmoeten. De kinderen fantaseren over een wereld waar dromen uitkomen. De gouvernante en mevrouw Grose arriveren als de kinderen op het punt staan bezeten te worden, en de geesten vertrekken. Miles zingt een liedje over hoe hij een stoute jongen is geweest.
akte 2
De geesten van Peter Quint en Miss Jessel verschijnen weer. Ze ruziën over wie wie het eerst kwaad heeft gedaan toen ze nog leefden, en beschuldigen elkaar ervan niet snel genoeg te hebben gehandeld om de kinderen te bezitten. In haar kamer maakt de gouvernante zich zorgen over het kwaad dat ze in het huis voelt.
De volgende morgen gaat het gezin naar de kerk. De kinderen zingen een lied dat klinkt als een loflied op God. Mevrouw Grose beseft de betekenis van het liedje niet totdat de gouvernante haar vertelt dat ze over verschrikkingen zingen. De gouvernante loopt weg en gaat naar haar kamer. Ze voelt de aanwezigheid van Miss Jessel en ziet haar aan haar bureau zitten. De gouvernante weet nu dat ze de kinderen niet in de steek kan laten. Ze schrijft naar de ooms van de kinderen en zegt dat ze hem moet zien.
Als de gouvernante aan Miles vraagt wat er op school is gebeurd, hoor je de stem van Quint. Miles slaakt een kreet en de kaars gaat uit. Miles wordt door Quint verleid om de brief op te rapen. Hij steelt hem en haast zich weg. Miles leidt de aandacht van de volwassenen af door piano te spelen, zodat ze niet merken dat Flora naar het meer is gegaan. Mevrouw Grose en de gouvernante vinden Flora bij het meer. De gouvernante probeert Flora te laten zeggen dat ze mevrouw Jessel kan zien, maar ze schreeuwt dat ze niemand kan zien. Mevrouw Grose neemt haar mee naar huis.
In de laatste scène is Flora gek geworden. Mevrouw Grose vertelt de gouvernante dat haar brief aan de oom gestolen moet zijn. Ze vraagt Miles of hij hem gestolen heeft. Hij ontkent, maar ziet de hele tijd Peter Quint die hem zegt dat hij hen niet de waarheid over hem mag vertellen. Op het laatst schreeuwt Miles: "Peter Quint! Jij duivel!" en sterft dan. De gouvernante blijft achter met de dode jongen in haar armen.
