In de ecologie is een biomeus een belangrijke regionale groep van kenmerkende planten- en dierengemeenschappen die het best zijn aangepast aan de fysieke natuurlijke omgeving, de breedtegraad, de hoogte en het terrein van de regio.
Een biomeet bestaat uit ecoregio's of gemeenschappen in een stabiele stabiele staat en alle bijbehorende overgangs-, verstoorde of aangetaste vegetatie, fauna en bodems, maar kan vaak worden geïdentificeerd aan de hand van het type climax-vegetatie.
De biodiversiteit die kenmerkend is voor elk biomeet, met name de diversiteit aan fauna en subdominante plantvormen, is een functie van abiotische factoren en de biomassaproductiviteit van de dominante vegetatie. Aardse biomen met een hogere netto primaire productiviteit, beschikbaarheid van vocht en temperatuur.
Een fundamentele classificatie van biomen is in:
- Aardse (land)biomen en
- Aquatische (water)biomen.
Biomes krijgen vaak lokale namen. Zo staat een gematigd grasland of struikboombioom in Centraal-Azië bekend als steppe, savanne of veld in zuidelijk Afrika, prairie in Noord-Amerika, pampa in Zuid-Amerika en outback of struikgewas in Australië. Soms is een heel biomeus het doelwit van bescherming, vooral in het kader van het Biodiversiteitsactieplan van een bepaald land.